ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4184
สำหรับตระกูลอาน พวกเขาคุ้นเคยกับอาการของอานฉีซานมานานแล้ว
เมื่อรู้ว่าความจำของเขาบกพร่องอย่างร้ายแรง ทุกคนก็พยายามอย่างหนักเพื่อช่วยเขาฟื้นความทรงจำในสมองตั้งแต่แรกเริ่ม แต่ความจริงในตอนนี้นั้นพิสูจน์ได้ว่า สถานการณ์แบบนี้มีแค่เพียงความคิดฝันของทุกคนเท่านั้น
อันที่จริงอานฉีซานได้สูญเสียความทรงจำทั้งหมดของเขาในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ต่อให้ช่วยให้ความจำของเขากลับมาได้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วง 20 ปีที่ผ่านมาได้ทั้งหมด
ดังนั้นในตอนแรก ตระกูลอานจึงพยายามอธิบายให้อานฉีซานฟังทุกวัน โดยบอกเวลาที่แท้จริงและเรื่องที่เขาลืมไปว่ามีเรื่องไหนบ้าง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาก็พบว่าการทำเช่นนี้ไม่เกิดผลใดๆ
บางครั้ง คนในครอบครัวก็ต้องคุยกับเขาทั้งวันถึงทำให้เขายอมรับความจริงได้
แต่ไม่นาน เขาก็จะลืมทุกอย่างที่ทุกคนบอกกับเขาและกลับสู่สภาพเดิมอีกครั้ง
ดังนั้น สภาพในปัจจุบันของอานฉีซาน ได้กลับคืนสู่เมื่อ 20 ปีที่แล้วอีกครั้ง กลับไปยังช่วงที่ครอบครัวของเย่เฉินเพิ่งเสียได้ไม่นาน
ในสถานการณ์แบบนี้ การอธิบายให้อานฉีซานฟังนั้นไม่มีความหมายอีกต่อไป นายหญิงใหญ่เองก็ไม่ต้องการให้สมองของเขาต้องถูกบังคับให้ยอมรับหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้เขาตกใจ
ในเวลานี้ อานฉีซานเอ่ยด้วยสีหน้าโศกเศร้าเต็มเปี่ยม “พวกเธอออกไปให้หมดเถอะ ให้ฉันอยู่คนเดียวเงียบๆ”
ทุกคนมองไปที่นายหญิงใหญ่
นายหญิงใหญ่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และพูดกับฝูงชนว่า "พวกเราไปกันเถอะ"
เมื่อมีคำสั่งของนายหญิงใหญ่ พวกเขาก็ถอนตัวออกจากห้องไอซียู
กู้ชิวอี๋ได้ยินดังนั้น ในใจก็รู้สึกตระหนก
เธอรู้ว่าเย่เฉินยังไม่ต้องการพบปะกับคนในตระกูลอาน อีกทั้งเย่เฉินก็สัญญากับเธอเอาไว้แล้วว่าจะไปดูคอนเสิร์ตเพื่อสนับสนุนเธอ
ถ้าคนตระกูลอานเองก็ไป พวกเขาก็จะต้องจำเย่เฉินได้อย่างแน่นอน เพราะเขานั้นมีหน้าตาคล้ายคลึงกับเย่เฉิงซีถึงเก้าส่วน
ดังนั้นเธอจึงจับแขนนายหญิงใหญ่พูดอย่างออดอ้อนว่า “ไอ้หย่า คุณยาย หนูคงทำใจให้คุณยายบินจากฝั่งตะวันตกไปยังชายฝั่งตะวันออกกับหนูกลางดึกไม่ได้หรอกค่ะ อันที่จริงหนูยังมีคอนเสิร์ตหลายที่ในสหรัฐอเมริกา รอให้คอนเสิร์ตที่ชายฝั่งตะวันออกของหนูจบลง จุดหมายแรกบนชายฝั่งตะวันตกก็คือลอสแองเจลิส ตอนนั้นหนูจะไม่เพียงแต่มาเยี่ยมคุณ แต่ยังจะส่งตั๋ว VIP มาให้คุณด้วย ให้คุณไปดูคอนเสิร์ตของหนู เป็นยังไงคะ?"
นายหญิงใหญ่รู้สึกสั่นคลอนไปอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดว่ากู้ชิวอี๋กำลังจะจากไปในชั่วข้ามคืน ในใจของเธอก็รู้สึกตัดใจไม่ลงและอดสะอื้นไม่ได้ “เด็กดี ยายไม่อยากให้หนูไปจริงๆ หนูไม่รู้หรอกว่ายายทนกล้ำกลืนมาหลายปีแล้วไม่ได้บอกใครเลย รอไปหาเฉินเอ๋อเจอแล้ว ก็จะบอกเขาต่อหน้าด้วยตนเอง...”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...