ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4185
พูดถึงตรงนี้ นายหญิงใหญ่ก็ค่อยๆ เช็ดน้ำตาและถอนหายใจ “แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังหาเฉินเอ๋อไม่พบ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่ได้จนถึงวันที่เขากลับมาหรือไม่ คำพูดพวกนี้ ฉันได้แต่บอกให้หนูฟัง เผื่อว่าฉันอยู่ไม่ถึงวันที่เฉินเอ๋อกลับมา อย่างน้อยๆหนูก็สามารถช่วยยายเล่าให้เขาฟังได้!”
กู้ชิวอี๋พูดอย่างแน่วแน่ในทันทีว่า “คุณยาย คุณอย่ามองโลกในแง่ร้ายนัก หนูเชื่อว่าอีกไม่นานก็พบพี่เย่เฉินแน่ ถึงตอนนั้นพวกเราจะมาหาคุณด้วยกัน!”
นายหญิงใหญ่ต้องผงกศีรษะ เธอจับมือกู้ชิวอี๋ไว้แน่นแล้วพูดอย่างจริงจังว่า “เด็กดี หนูอย่าได้หลอกยาย รอให้คราวหน้าหนูมาที่ลอสแองเจลิสแล้ว อย่าได้ไปไหนก่อนทั้งนั้น มาให้ยายเห็นหน้าก่อน ได้ไหม?”
"ได้ค่ะ!" กู้ชิวอี๋รีบรับปากและพูดว่า “คุณยายวางใจ ถึงตอนนั้นหนูก็จะทำเหมือนวันนี้ ลงจอดบนรันเวย์หน้าประตูบ้านคุณยายโดยตรง!”
นายหญิงใหญ่ฟังก็ค่อยรู้สึกดีขึ้นบ้าง เธอจับมืออีกฝ่ายเอาไว้และเอ่ย “ต่อให้คืนนี้หนูจะต้องไปแล้ว ก็ไม่ควรไปเวลานี้ น้าชายและน้าสาวของหนูล้วนเพิ่งเคยเจอหนูเป็นครั้งแรก ไม่ว่ายังไงก็ควรจะนั่งพูดคุยกันสักหน่อยถึงจะได้ อีกทั้งพวกผู้ใหญ่พวกนี้ยังไม่ได้เตรียมของขวัญพบหน้าให้หนูเลย ไม่ว่าจะยังไงหนูก็ควรรับของขวัญพบหน้านี้ก่อนแล้วค่อยไป!"
พูดจบ นายหญิงใหญ่ก็พูดว่า "ไป พวกเราไปชั้นบนแล้วนั่งที่ห้องรับแขกสักหน่อย!"
กู้ชิวอี๋โบกมืออย่างรวดเร็ว: "คุณยาย...หนูฉันไม่ต้องการของขวัญพบหน้าอะไรจริงๆ...”
นายหญิงใหญ่ส่ายหัวแล้วพูดว่า “หนูแค่ไปกับยายก็พอ ทุกอย่างฟังยายจัดการ”
กู้ชิวอี๋เห็นดังนั้นก็ได้แต่ตอบรับไป
ในเวลานี้ แพทย์หลายคนได้เข้ามาข้างหน้าอย่างรวดเร็วและถามด้วยความเคารพ "คุณหนูกู้ เสียมารยาทสอบถามคุณสักหน่อยครับ ว่ายาที่คุณให้คุณท่านทานนั้นคือยาอะไรกันแน่?”
กู้ชิวอี๋เอ่ย “ฉันบอกไปแล้วนี่คะว่ามันเป็นยาช่วยหัวใจ”
อย่างไรก็ตาม กู้ชิวอี๋กลับไม่ได้ให้โอกาสเขาเลย เธอกล่าวขอโทษ: "ยาช่วยหัวใจนั้นมีเพียงแค่เม็ดเดียวจริงๆ บางทีมันอาจยังมีอยู่ในโลกนี้ แต่ว่าไม่ได้อยู่ในมือของฉันแน่ๆ”
แพทย์คนนั้นอยากจะถามต่อ แต่นายหญิงใหญ่มีท่าทีไม่พอใจเล็กน้อย เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทำไมคุณถึงไม่ดูแลคุณท่านให้ดีๆ มามัวแต่ไล่ถามคุณหนูกู้อยู่ทำไม?”
แพทย์คนนั้นถูกนายหญิงใหญ่ถามจนพูดไม่ออก เขารีบพูดด้วยความเคารพว่า “นายหญิงใหญ่โปรดวางใจ ผมจะกลับไปดูแลคุณท่านเดี๋ยวนี้...:
นายหญิงใหญ่ไม่พูดอะไรอีก อีกทั้งแพทย์คนนั้นก็ไม่กล้าตอแยต่อและรีบหันกลับไปที่ห้องผู้ป่วยไอซียูทันที
ขณะที่นายหญิงใหญ่พากู้ชิวอี๋ออกจากประตูไป หงเทียนซือที่นิ่งเงียบอยู่นานก็รีบตามมาและพูดด้วยสีหน้านับถือและเป็นมิตรว่า “คุณหนูกู้ ฉันเองก็อยากรู้ว่า ยาช่วยหัวใจนี้มีที่มาที่ไปจากไหนกันแน่....”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...