อันที่จริง ในใจของหงเทียนซือนั้นกำลังยุ่งเหยิงเป็นอย่างมาก
แต่เดิมเขาไม่เชื่อในยาช่วยหัวใจนั้นจริงๆ
เขาคิดเสมอแม้แต่ยาต่ออายุที่เป็นสมบัติในมือของเขานั้นยังไร้ประโยชน์ อย่างนั้นในโลกนี้จะต้องไม่มีสิ่งใดที่สามารถช่วยอานฉีซานได้แล้ว
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ดาราสาวอายุยังน้อยคนหนึ่งจะมียาวิเศษที่แม้แต่คนที่ใกล้จะตายแล้วก็ยังสามารถช่วยชีวิตเอาไว้ได้!
กุญแจสำคัญคือ อานฉีซานกำลังจะขาดลมหายใจแล้ว และยาช่วยหัวใจนี้ ไม่เพียงแต่ลากเขากลับมาจากประตูแห่งความตายเท่านั้น แต่ยังทำให้เขาฟื้นตัวทันทีราวกับว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บมาก่อน ผลลัพธ์นี้ได้ล้มล้างความเข้าใจของหงเทียนซือเกี่ยวกับคำว่า "ยาเม็ด" ไปอย่างสิ้นเชิง
แม้ว่าผู้ที่นับถือลัทธิเต๋าจะใส่ใจในความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของสวรรค์และมนุษย์ และการฝึกฝนตนเอง แต่อันที่จริงสิ่งที่สำคัญที่สุดของพวกเขาก็ยังเป็นวิถีแห่งการเล่นแร่แปรธาตุ
ในสมัยศักดินา พวกนักพรตเต๋าที่ใช้ปรอทและชาดมากลั่นยา จากนั้นก็ฆ่าจักรพรรดินั้น แท้จริงแล้วก็คือบรรพบุรุษของพวกเขา
ในช่วงเริ่มต้นการบำเพ็ญเต๋าของหงเทียนซือ เขาเองก็เคยต้องการศึกษาการเล่นแร่แปรธาตุโบราณ อย่างไรก็ตามตำราความรู้การเล่นแร่แปรธาตุในปัจจุบันนั้นมีน้อยอย่างยิ่ง อีกทั้งใบสั่งยาที่มีอยู่เมื่อเขาลองดูแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก ดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะก้าวหน้าในด้านนี้
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาได้พยายามรวบรวมวัสดุต่างๆ และใบสั่งยาแบบต่างๆ จากนั้นจึงพยายามปรับแต่งเม็ดยาหลายชนิด แต่โดยส่วนมากก็ยังกลั่นยาที่มีประโยชน์ออกมาไม่ได้
ความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเขาไม่ได้ทำให้เขาเลิกไล่ตามการเล่นแร่แปรธาตุแต่อย่างใด ในทางตรงกันข้าม เมื่อเขาอายุมากขึ้นเขาก็ยิ่งมีความรู้สึกถึงวิกฤตแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้น เพื่อปรับแต่งยาสำหรับยืดอายุของเขาอย่างแท้จริง เขาจึงเริ่มปิดตัวเองเป็นเวลานาน และศึกษาการเล่นแร่แปรธาตุในวัดเต๋าของเขาเองทุกวัน
กู้ชิวอี๋ไม่คาดคิดว่าหงเทียนซือจะกล้าพูดจาตรงไปตรงมาแบบนี้ ดังนั้นเธอจึงได้แต่พูดว่า: "ขอโทษนะคะ ปกติพ่อของฉันยุ่งมาก คุณโปรดเข้าใจ"
หงเทียนซือพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า “ไม่เป็นไรไม่เป็นไร ขอแค่พ่อของคุณสามารถสละเวลาสักสองสามนาทีเพื่อบอกฉันเกี่ยวกับขั้นตอนที่ได้ยามาก็พอแล้ว หากไม่มีเวลาจริงๆ ฉันสามารถบินไปในจีนเพื่อพบเขาและขอคำแนะนำได้..."
อานโฉงชิวที่กลับมาพร้อมหนังสือโฉนดที่ดิน เมื่อเห็นว่าหงเทียนซือกำลังตอแยกู้ชิวอี๋และมีสีหน้าดูไม่ได้อยู่บ้าง เขาก็เอ่ยปาก “หงเทียนซือ เมื่อครู่คุณเพิ่งเยาะเย้ยยาช่วยหัวใจไป มาตอนนี้คุณกลับเปลี่ยนสีหน้ามาถามหาสิ่งของ นี่ออกจะไม่เหมาะสมอยู่หน่อยไหม? พวกลัทธิเต๋าแบบคุณ ล้วนบอกว่าตัวเองมีใจบริสุทธิ์และไร้ความปรารถนาไม่ใช่หรือไงกัน?"
เมื่อได้ยินการเยาะเย้ยของอานโฉงชิว หงเทียนซือถึงแม้จะรักษาสีหน้าไม่อยู่ แต่ก็ยังพูดอย่างตรงไปตรงมาและจริงใจว่า "คุณชายอาน เรียนตามตรง ฉันเป็นดั่งเช่นกบในกะลาจริงๆ ก่อนหน้าที่คุณหนูกู้จะหยิบยาช่วยหัวใจออกมา ฉันยังคิดอย่างไร้เดียงสาว่ายาที่ดีที่สุดในโลกนี้คือยาต่ออายุของฉัน แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าที่แท้ฉันเป็นแค่กบที่อยู่ในกะลา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...