ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4186
อันที่จริง ในใจของหงเทียนซือนั้นกำลังยุ่งเหยิงเป็นอย่างมาก
แต่เดิมเขาไม่เชื่อในยาช่วยหัวใจนั้นจริงๆ
เขาคิดเสมอแม้แต่ยาต่ออายุที่เป็นสมบัติในมือของเขานั้นยังไร้ประโยชน์ อย่างนั้นในโลกนี้จะต้องไม่มีสิ่งใดที่สามารถช่วยอานฉีซานได้แล้ว
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ดาราสาวอายุยังน้อยคนหนึ่งจะมียาวิเศษที่แม้แต่คนที่ใกล้จะตายแล้วก็ยังสามารถช่วยชีวิตเอาไว้ได้!
กุญแจสำคัญคือ อานฉีซานกำลังจะขาดลมหายใจแล้ว และยาช่วยหัวใจนี้ ไม่เพียงแต่ลากเขากลับมาจากประตูแห่งความตายเท่านั้น แต่ยังทำให้เขาฟื้นตัวทันทีราวกับว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บมาก่อน ผลลัพธ์นี้ได้ล้มล้างความเข้าใจของหงเทียนซือเกี่ยวกับคำว่า "ยาเม็ด" ไปอย่างสิ้นเชิง
แม้ว่าผู้ที่นับถือลัทธิเต๋าจะใส่ใจในความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของสวรรค์และมนุษย์ และการฝึกฝนตนเอง แต่อันที่จริงสิ่งที่สำคัญที่สุดของพวกเขาก็ยังเป็นวิถีแห่งการเล่นแร่แปรธาตุ
ในสมัยศักดินา พวกนักพรตเต๋าที่ใช้ปรอทและชาดมากลั่นยา จากนั้นก็ฆ่าจักรพรรดินั้น แท้จริงแล้วก็คือบรรพบุรุษของพวกเขา
ในช่วงเริ่มต้นการบำเพ็ญเต๋าของหงเทียนซือ เขาเองก็เคยต้องการศึกษาการเล่นแร่แปรธาตุโบราณ อย่างไรก็ตามตำราความรู้การเล่นแร่แปรธาตุในปัจจุบันนั้นมีน้อยอย่างยิ่ง อีกทั้งใบสั่งยาที่มีอยู่เมื่อเขาลองดูแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก ดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะก้าวหน้าในด้านนี้
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาได้พยายามรวบรวมวัสดุต่างๆ และใบสั่งยาแบบต่างๆ จากนั้นจึงพยายามปรับแต่งเม็ดยาหลายชนิด แต่โดยส่วนมากก็ยังกลั่นยาที่มีประโยชน์ออกมาไม่ได้
ความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเขาไม่ได้ทำให้เขาเลิกไล่ตามการเล่นแร่แปรธาตุแต่อย่างใด ในทางตรงกันข้าม เมื่อเขาอายุมากขึ้นเขาก็ยิ่งมีความรู้สึกถึงวิกฤตแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้น เพื่อปรับแต่งยาสำหรับยืดอายุของเขาอย่างแท้จริง เขาจึงเริ่มปิดตัวเองเป็นเวลานาน และศึกษาการเล่นแร่แปรธาตุในวัดเต๋าของเขาเองทุกวัน
กู้ชิวอี๋ไม่คาดคิดว่าหงเทียนซือจะกล้าพูดจาตรงไปตรงมาแบบนี้ ดังนั้นเธอจึงได้แต่พูดว่า: "ขอโทษนะคะ ปกติพ่อของฉันยุ่งมาก คุณโปรดเข้าใจ"
หงเทียนซือพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า “ไม่เป็นไรไม่เป็นไร ขอแค่พ่อของคุณสามารถสละเวลาสักสองสามนาทีเพื่อบอกฉันเกี่ยวกับขั้นตอนที่ได้ยามาก็พอแล้ว หากไม่มีเวลาจริงๆ ฉันสามารถบินไปในจีนเพื่อพบเขาและขอคำแนะนำได้..."
อานโฉงชิวที่กลับมาพร้อมหนังสือโฉนดที่ดิน เมื่อเห็นว่าหงเทียนซือกำลังตอแยกู้ชิวอี๋และมีสีหน้าดูไม่ได้อยู่บ้าง เขาก็เอ่ยปาก “หงเทียนซือ เมื่อครู่คุณเพิ่งเยาะเย้ยยาช่วยหัวใจไป มาตอนนี้คุณกลับเปลี่ยนสีหน้ามาถามหาสิ่งของ นี่ออกจะไม่เหมาะสมอยู่หน่อยไหม? พวกลัทธิเต๋าแบบคุณ ล้วนบอกว่าตัวเองมีใจบริสุทธิ์และไร้ความปรารถนาไม่ใช่หรือไงกัน?"
เมื่อได้ยินการเยาะเย้ยของอานโฉงชิว หงเทียนซือถึงแม้จะรักษาสีหน้าไม่อยู่ แต่ก็ยังพูดอย่างตรงไปตรงมาและจริงใจว่า "คุณชายอาน เรียนตามตรง ฉันเป็นดั่งเช่นกบในกะลาจริงๆ ก่อนหน้าที่คุณหนูกู้จะหยิบยาช่วยหัวใจออกมา ฉันยังคิดอย่างไร้เดียงสาว่ายาที่ดีที่สุดในโลกนี้คือยาต่ออายุของฉัน แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าที่แท้ฉันเป็นแค่กบที่อยู่ในกะลา”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...