เฟ่ยเข่อซินระงับความกังวลใจของตนและพูดอย่างจริงจังว่า "คุณตา ฉันเชื่อว่าคุณเย่ไม่ใช่คนแบบนั้นอย่างแน่นอน!"
เฟ่ยเจี้ยนจงเอ่ยถาม "แล้วทำไมเขาไม่ส่งเราไปยังซีเรียล่ะ? เห็นชัดๆว่าเขาจัดการเรื่องนี้ให้เราแล้ว แต่ยังไม่ทันที่เราจะไปถึงซีเรีย เขากลับส่งเครื่องบินอีกลำมารับพวกเราไปที่นิวยอร์ก..."
เฟ่ยเข่อซินส่ายหัวและเอ่ยเสียงเบา "หนูเองก็ไม่รู้ว่าทำไมคุณเย่ถึงทำแบบนี้ แต่หนูเชื่อว่าคุณเย่จะไม่มีวันทำร้ายเราแน่"
หลังจากนั้น เธอมองไปที่เฟ่ยเจี้ยนจงและพูดอย่างหนักแน่น "คุณปู่ พวกเราถูกต้อนให้จนมุมมาเป็นเวลานานแล้ว คุณเย่เป็นผู้ช่วยชีวิตเราแถมยังปกป้องเรามาโดยตลอด ดังนั้นพวกเราจะต้องเชื่อใจในการเตรียมการทั้งหมดที่เขาทำอย่างไม่มีเงื่อนไข"
เฟ่ยเจี้ยนจงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ และพูดด้วยเสียงเบาว่า “พวกเรากลับมาจากต่างประเทศ อย่างนั้นเราก็จะต้องลงจอดในอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศแน่ หลังจากลงจอดแล้ว เราต้องผ่านด่านศุลกากรก่อน คุณลุงใหญ่ของเธอคงเตรียมการเอาไว้หมดแล้ว ทันทีที่เราผ่านด่านศุลกากรไป เขาก็จะได้รับข่าวนี้ทันที”
พูดไป เฟ่ยเจี้ยนจงก็เอ่ยต่ออีกว่า "พวกเราตระกูลเฟ่ยแข็งแกร่งขนาดไหนในนิวยอร์ก ไม่ต้องให้ฉันบอกเธอเองก็รู้ ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าคุณเย่ต้องการทำอะไร แต่ฉันก็กังวลจริงๆ ว่าเขาจะมองการณ์ผิดพลาดไป...”
"ไม่มีทาง!" เฟ่ยเข่อซินพูดโดยไม่ลังเล “ด้วยความสามารถของคุณเย่ ทุกสิ่งที่ทำล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา คุณปู่ สิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้คือทำตามคำแนะนำ หากเครื่องบินลงจอดที่นิวยอร์กจริงๆ อย่างนั้นคุณหนูซูจะต้องได้รับคำสั่งจากคุณเย่ให้มีแผนการต่อไปแน่ ไม่แน่ บางทีนี่อาจเป็นโอกาสที่ดีสำหรับเรา "
เฟ่ยเจี้ยนจงดูงุนงงและถามเธอว่า "เข้าถ้ำเสือ จะมีโอกาสดีอะไรกัน... "
เฟ่ยเข่อซินส่ายหัวแล้วพูดว่า “หนูเองก็ไม่รู้ บางทีอาจเป็น 'ไม่เข้าถ้ำเสือไม่ได้ลูกเสือ' ก็ได้?
เครื่องบินบินไปด้วยความเร็วอย่างมาก
สิบนาทีต่อมาก็มองเห็นแนวชายฝั่งได้ชัดเจน
ในเวลานี้ เครื่องบินได้เริ่มลดระดับลง
“ถ้าอย่างนั้น ฉันกับคุณปู่ก็ไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ คิ้วของเธอก็คลายออก ในใจของเธอระเบิดด้วยความปีติที่ไม่ทราบสาเหตุขึ้นมา
ไม่นาน เครื่องบินก็ลงจอดที่สนามบินเคนเนดีในนิวยอร์ก
ในขณะนี้ หัวใจของเฟ่ยเจี้ยนจงขึ้นมาอยู่ในลำคอของเขาไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม เฟ่ยเข่อซินกลับเริ่มสงบนิ่งและคาดหวังมากขึ้น
ก่อนที่เครื่องบินจะหยุดดี ซูรั่วหลีก็ได้รับข้อความจากเย่เฉิน ดังนั้น หลังจากที่เครื่องบินหยุดลง เธอก็ยืนขึ้นและพูดกับเฟ่ยเจี้ยนจงและเฟ่ยเข่อซิน "ทั้งสองมาน คุณเย่เพิ่งส่งข้อความมา บอกให้พวกเราผ่านด่านศุลกากรโดยตรง เขากำลังรอเราอยู่นอกด่านศุลกากร"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...