ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4190
ทันทีที่เขาได้ยินว่าเย่เฉินรออยู่ข้างนอก เฟ่ยเจี้ยนจงก็รู้สึกโล่งใจ
เย่เฉินอยู่ที่นี่ อย่างนั้นเขาก็ไม่มีอะไรต้องกังวล
นั่นเพราะ เขารู้ดีอย่างยิ่งว่าเย่เฉินทำอะไรได้บ้าง
ลูกชายคนโตของเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เฉินอย่างแน่นอน
ในทางกลับกัน เฟ่ยเข่อซินเมื่อได้ยินว่าเย่เฉินรอตนอยู่ข้างนอกก็กลับรู้สึกประหม่าขึ้นมา ในใจของเธอแอบคิดอย่างวิตกกังวล "โอ๊ย ไม่นึกเลยว่าคุณเย่จะมาถึงนิวยอร์กแล้ว และคิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอคุณเย่ที่นิวยอร์ก ถ้ารู้ว่าจะได้เจอคุณเย่ ก่อนลงจากเครื่องฉันจะต้องไปห้องน้ำแต่งหน้าแต่งตัวก่อนให้ได้..” .
“ระยะนี้ได้แต่ลอยอยู่ในทะเลมานาน วันๆไม่ได้แต่งหน้า ไม่รู้ว่าคุณเย่เห็นแล้วจะผิดหวังรึเปล่า…”
ซูรั่วหลีไม่รู้ว่าเฟ่ยเข่อซินกำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อเห็นว่าท่าทางของเธอกระวนกระวายอยู่บ้าง เธอจึงเข้าไปปลอบโยน "เข่อซิน คุณไม่ต้องกังวลมากเกินไป ในเมื่อคุณแย่อยู่ที่นิวยอร์กแล้ว อย่างนั้นก็จะไม่มีใครทำอะไรคุณได้"
เฟ่ยเข่อซินรู้ว่าซูรั่วหลีเข้าใจเธอผิด แต่เธอก็ไม่ต้องการอธิบายอะไรต่อ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ซูรั่วหลีเห็นความคิดของหญิงสาวขี้อายในใจของเธอ
ดังนั้น เธอจึงพยักหน้าเบา ๆ และพูดอย่างจริงจังว่า “ไม่ต้องกังวล ฉันไม่กลัวเลยสักนิด”
ซูรั่วหลียิ้มอย่างเบิกบานและเอ่ย "พวกเราลงไปกันเถอะ!"
กลุ่มคนลงจากเครื่องบินและตรงไปที่สำนักงานศุลกากรภายในอาคารสนามบิน ในเวลานี้ เย่เฉินกำลังยืนอยู่ที่ทางออกของสำนักงานศุลกากรและรออยู่ก่อนแล้ว
ก่อนที่เฟ่ยเข่อซินจะผ่านด่านศุลกากร เธอก็เห็นเย่เฉินแล้ว เมื่อเห็นว่าเย่เฉินยิ้มให้ตน เธอก็รีบโบกมือให้เย่เฉินอย่างรวดเร็ว
ต่อจากนั้น ทั้งสี่คนก็เข้าแถวที่หน้าต่างต่าง ๆ เพื่อผ่านด่านศุลกากร
เฟ่ยเจี้ยนจง เฟ่ยเข่อซินและ หยวนจื่อซู ล้วนเป็นชาวอเมริกันทั้งหมด อีกทั้งซูรั่วหลีเองก่อนหน้านี้ก็ได้รับกรีนการ์ดของอเมริกาเพื่อความสะดวกในการคุ้มกันซูโสว่เต้า ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถผ่านเข้าผ่านด่านศุลกากรแบบบริการตนเองได้โดยตรงด้วยการสแกนหนังสือเดินทาง ซึ่งมีประสิทธิภาพมาก
"ดี!" เฟ่ยเจี้ยนจงรีบตกลงอย่างรวดเร็ว นั่นเพราะเขากลัวว่าลูกชายของตนจะส่งคนมาไล่ฆ่าตัวเอง
เขารู้อย่างชัดแจ้งว่า ตระกูลเฟ่ยมีความสามารถในการตรวจสอบข้อมูลการเข้าและออกของศุลกากรในสหรัฐอเมริกา เมื่อเขาและหลานสาวเข้าสู่ด่านศุลกากรในสนามบินและผ่านพิธีการทางศุลกากรเรียบร้อยแล้ว ข้อมูลจะถูกส่งกลับไปยังระบบการเข้าและออกทันที และลูกชายของเขาจะได้รับข้อมูลในไม่ช้า
ดังนั้นเขาจึงรีบออกจากอาคารสนามบินไปพร้อมกับเย่เฉิน
ในเวลานี้ ด้านนอกอาคารสนามบิน มีเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งจอดรออยู่ที่ลานจอด เย่เฉินพาคนทั้งสี่ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไป จากนั้นมันก็บินพุ่งขึ้นจากพื้นทันทีและมุ่งหน้าไปตามชายหาดยาว
และในช่วงเวลาก่อนหน้าที่เฟ่ยเจี้ยนจงและเฟ่ยเข่อซินผ่านด่านศุลกากร สายสืบของตระกูลเฟ่ยที่ถูกส่งเข้าไปในด่านศุลกากรก็ได้รับคำเตือนล่วงหน้าผ่านระบบภายในแล้วเช่นกัน
บุคคลนี้ได้รับคำสั่งจากเฟ่ยซานไห่ตั้งนานแล้วว่า หากเฟ่ยเข่อซินและเฟ่ยเจี้ยนจงกลับมา เขาจะต้องรายงานไปในทันที ดังนั้นเขาจึงส่งข้อความหาเฟ่ยซานไห่ทันที เนื้อหาในข้อความคือ "เฟ่ยเจี้ยนจงและเฟ่ยเข่อซินเข้าสู่ด่านศุลกากรจากสนามบินเคเนดี้ในนิวยอร์กเมื่อสองนาทีที่แล้ว!"
น่าเสียดายเนื่องจากโรคพิษสุราเรื้อรัง เฟ่ยซานไห่กำลังนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลของแผนกการแพทย์ของเขาเอง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...