ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4191
เขาและลูกชายของเขาที่ถูกเย่เฉินมอมเหล้าขาวไปเมื่อตอนกลางวัน ตอนนี้ต่างเมาจนไม่ได้สติไปแล้ว
ต่อมาเมื่อคนใช้ส่งพวกเขามาที่นี่ หลังจากการตรวจสอบจากแพทย์โดยสังเขปก็พบว่าทั้งสองคนมีอาการพิษสุราเรื้อรังอย่างรุนแรงและต้องเริ่มการช่วยเหลือทันที
การช่วยเหลือผู้ป่วยโรคพิษสุราเรื้อรังแบบนี้เป็นเรื่องที่ลำบากมาก ไม่เพียงแต่ต้องให้น้ำยาล้างกระเพาะ ให้น้ำเกลือเท่านั้น แต่ยังรวมถึงต้องฟอกเลือดด้วย เพื่อลดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดของพวกเขาอย่างรวดเร็ว
ทั้งสองพ่อลูกอายุไม่น้อยแล้ว เมื่อผ่านการทรมานแบบนี้ต่อให้ไม่ตายก็ถือว่าก้าวเท้าเข้าไปแล้วครึ่งหนึ่ง
แม้ว่าเฟ่ยเสวปิงจะอายุน้อยกว่าเฟ่ยซานไห่ไม่น้อย แต่เขาก็ดื่มไปไม่น้อยกว่าเฟ่ยซานไห่ ดังนั้นอาการของคนสองคนจึงแตกต่างกันไม่มากเท่าไหร่
ดังนั้น มาจนถึงขณะนี้ สองพ่อลูกถึงค่อยฟื้นขึ้นมา
แม้ว่าทั้งสองคนจะฟื้นขึ้นมาแล้วก็ตาม แต่พวกเขาก็อ่อนแรงไปทั้งตัวโดยไม่มีข้อยกเว้น ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการลุกจากเตียง เพราะแม้แต่แขนพวกเขาก็ยังยกไม่ขึ้น
ในเวลานี้ นอกเหนือจากภรรยาของเฟ่ยซานไห่แล้ว ยังมีภรรยาของเฟ่ยเสวปิงและน้องชายและน้องสาวอีกหลายคน
เมื่อนายหญิงใหญ่เห็นว่าในที่สุดพวกเขาก็ลืมตาขึ้น เธอก็ร้องไห้คร่ำครวญทันทีว่า “พวกเธอทั้งสองอายุก็ไม่น้อยแล้ว ในใจไม่รู้จักยั้งคิดเลยหรือไง? ดื่มเหล้ายังดื่มจนกระทั่งเป็นโรคพิษสุราเรื้อรังได้ยังไงกัน หมอบอกว่าถ้าพวกเธอสองคนมาช้าไปกว่านี้อีกนิด พวกเธอสองคนก็คงจะตายไปแล้ว! ทำไมพวกเธอถึงได้มีอารมณ์สุนทรีย์อะไรขนาดนั้นกัน? ยังหาหลานชายสุดที่รักของฉันไม่พบอยู่เลยนะ!”
ในเวลานี้ เฟ่ยซานไห่รู้สึกวิงเวียนและกระหายน้ำ ทั้งตัวของเขารู้สึกอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง
เดิมทีเขาเห็นสถานการณ์แบบนี้ ในใจก็ไม่อยากจะพูดอะไร แต่เมื่อได้ยินภรรยาบ่นเรื่องนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าน้อยใจและเอ่ยว่า “เธอคิดว่าฉันอยากดื่มมากขนาดนั้นหรือไง? เป็นเพราะไอ้หน้าตัวเมียแซ่เย่นั้นบีบบังคับ!”
“ใช่…” เฟ่ยเสวปิงถอนหายใจ “เขายอมรับออกมาด้วยตัวเอง ตอนนั้นฉันอยากให้จางชวนจับเขาเอาไว้ แต่ใครจะไปรู้ว่า จางชวนนั่นเมื่ออยู่ต่อหน้าคนแซ่เย่ สภาพกลับแย่กว่าสุนัขตัวหนึ่งด้วยซ้ำ คนแซ่เย่แค่ตบเขาไปไม่กี่ที เขาก็คุกเข่าลงเหมือนสุนัขและขอความเมตตา"
เฟ่ยเสวจิ้น น้องชายของเฟ่ยเสวปิงถามอย่างอดไม่ได้ว่า “ไม่น่าล่ะ...จางชวนนั่นเอาแต่คุกเข่าอยู่ในร้านอาหาร เรียกก็ไม่ยอมลุก ฉันคิดไปว่าเขากลัวว่าพวกเราจะลงโทษเขาเพราะพวกคุณดื่มเยอะไปเสียอีก ถึงได้คุกเข่าสำนึกผิด...”
"บ้าบอ!" เฟ่ยเสวปิงเอ่ยอย่างโกรธเคือง "เขากลัวคนแซ่เย่นั่น! ดูเหมือนว่าคนแซ่เย่นั่นจะทำลายพลังของเขาไป ดังนั้นเขาจึงคุกเข่าอยู่ที่นั่นไม่กล้าขยับ! ไอ้ชั่วกินบนเรือนขี้รดบนหลังขา ฉันจะต้องฆ่ามันให้ได้!"
เฟ่ยเสวจิ้น คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และพูดว่า "ใช่สิพี่ใหญ่ จางชวนบอกกับผมว่า คนแซ่เย่นั่นเอ่ยปากเอาไว้แล้ว ว่าคืนนี้เขาจะกลับมาอีก!"
เฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิงตัวสั่นขึ้นมาในเวลาเดียวกัน ก่อนจะโพล่งออกมาด้วยความสยองขวัญ "นายกำลังพูดถึงอะไร?!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...