ในความเห็นของเฟย่ซานไห่ ตำแหน่งเจ้าบ้านตระกูลเฟ่ยคือสิ่งที่เขาแสวงหามาตลอดทั้งชีวิต หลังจากทำงานอย่างหนักมาหลายปีในที่สุดเขาก็บรรลุความปรารถนาของตนแล้ว ดังนั้นต่อให้ตายเขาก็ไม่ยอมปล่อยมันไป
เมื่อเห็นว่าพ่อของตนมีทีท่าสู้เอาเป็นเอาตาย เฟ่ยเสวี่ยปินก็รีบพูดว่า “พ่อ! ทำไมเราไม่ติดต่อหลี่ญ่าหลินโดยตรงล่ะ! บอกเบาะแสการลักพาตัวฮ่าวหยางกับเขา ให้เขาไปจัดการกับคนแซ่เย่นั่น!”
เมื่อเฟ่ยซานไห่ได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้ “ถ้าเราบอกหลี่ญ่าหลินไปทันทีในตอนเที่ยง และให้หลี่ญ่าหลินไปจัดการกับเขา พวกเราก็คงจะสบายใจได้แล้วจริงๆ...”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เฟ่ยซานไห่ก็ด่าอย่างโกรธเคือง "แต่ว่า...ไอ้สารเลวแซ่เย่นั่นมันวางแผนไว้หมดแล้ว!"
เฟ่ยเสวปิงแปลกใจเล็กน้อยและถามว่า "พ่อ หรือว่าเจ้าคนแซ่เย่นั่นไม่กลัวเราโทรแจ้งตำรวจหรือไงกัน? ต่อให้เขาเก่งมากแค่ไหน ก็คงต้านทานตำรวจทั่วทั้งสหรัฐอเมริกาไม่ได้หรอกมั้ง?"
เฟ่ยซานไห่พูดอย่างเศร้าใจ “แน่นอนว่าเขาไม่ต้องการต่อสู้กับตำรวจ ดังนั้นเขาเลยไม่ต้องการให้เราโทรหาตำรวจ และนั่นก็เป็นสาเหตุที่เขาทำให้เราสองคนเมาจนหมดสติไปในตอนเที่ยง นี่ก็เพื่อที่เขาจะซื้อเวลาให้ตัวเอง ตอนนี้คุณท่านใหญ่เองก็กลับมาแล้ว พวกเราจะไปแจ้งตำรวจได้ยังไงกัน? เกิดตำรวจมา และคุณท่านใหญ่ก็กลับมาเช่นกัน อย่างนั้นพวกเราจะยังสามารถฆ่าคุณท่านใหญ่ต่อหน้าตำรวจได้หรือไง? ถึงเวลานั้นคุณท่านใหญ่ก็จะสามารถก้าวเข้ามาในบ้านตระกูลเฟ่ยได้อย่างผ่าเผยแล้ว?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฟ่ยเสวปิงก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า "พ่อ! คุณหมายถึง...เจ้าคนแซ่เย่นั่น รู้ตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้วว่าคุณท่านใหญ่กำลังจะกลับมางั้นหรือ?"
"ใช่!" เฟ่ยซานไห่กล่าวอย่างหนักแน่น: "ฉันคิดว่าเขาไม่ได้รู้เพียงแค่นั้นด้วย และอาจเป็นไปได้ว่าที่ผ่านมาช่วงนี้คุณท่านใหญ่จะอยู่ในมือของเขามาตลอด! และเป็นเขาที่ให้คุณท่านใหญ่กลับมาในเวลานี้!"
เฟ่ยเสวปิงในใจเกิดเสียงร้องดังขึ้นก่อนจะโพล่งออกมา "อย่างนั้น ... ก็หมายความว่า เจ้าคนแซ่เย่นั่นจับตาดูเรามาเป็นเวลานานแล้ว?!
"ใช่!" เฟ่ยซานไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึม "จะต้องเป็นอย่างนั้นแน่!"
หากเป็นแบบนั้น หนามตำใจของเขาก็จะถูกกำจัดไปจนหมดสิ้น
เฟ่ยเสวจิ้น ออกคำสั่งในทันที เมื่อบอดี้การ์ด 136 คนได้ยินเรื่องเงินรางวัลใหญ่ ก็ล้วนตื่นเต้นเพิ่งขึ้นทันใด!
ตามที่เฟ่ยซานไห่คาดการณ์ไว้ ค่าหัวหลายร้อยล้านนี้ ทำให้เหล่าบอดี้การ์ดเริ่มถูมือไปมาทันที พวกเขาล้วนรอโอกาสที่จะเปิดฉากฆ่าทันทีที่มันมาถึง!
ในเวลานี้เอง จู่ๆ ตระกูลเฟ่ยก็มืดมิด ไฟทุกดวงดับลงในพริบตา รวมทั้งอุปกรณ์ไฟฟ้าทั้งหมดก็ดับลงเนื่องจากไฟฟ้าขัดข้อง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...