สิ่งนี้ทำให้ทั่วทั้งวิลล่าตระกูลเฟ่ยวุ่นวายไปหมด เฟ่ยซานไห่ที่อยู่ในห้องไอซียูเองก็ตกใจจนตัวสั่นด้วยความกลัว เมื่อมองดูความมืดรอบๆ ตัวเขา เขาก็ถามอย่างตื่นตระหนกทันที “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆถึงได้ไฟดับ? เรามีอุปกรณ์จ่ายไฟหลายตัวไม่ใช่หรือไง?”
เฟ่ยเสวปิงเองก็ตื่นตระหนกสุดขีดและโพล่งออกมา: "พ่อ วิลล่าตระกูลเฟ่ยของพวกเรามีทางเดินไฟฟ้าสามทาง อีกทั้งเรายังใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อพาตัวผู้มีความสามารถด้านพลังงานจากหัวเซี่ยมาเพื่อสร้างระบบจ่ายไฟที่ไม่มีทางดับ ไฟทั้งสามสายนี้ล้วนมาจากบริษัทจ่ายไฟที่ต่างกัน หากแหล่งจ่ายไฟของบริษัทใดบริษัทหนึ่งหรือสองบริษัทเกิดปัญหา ก็ล้วนไม่มีกระทบต่อการใช้ไฟฟ้าตามปกติของเรา..."
พูดไป เฟ่ยเสวปิงก็เอ่ยอีกว่า "นอกจากนี้...ในเวลานั้นคุณปู่ยังขอให้ผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นสร้างแบตเตอรี่สำรองที่มีความจุขนาดใหญ่และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเอาไว้ที่ใต้ดินของวิลล่า ในกรณีเกิดสถานการณ์ร้ายแรง เมื่อทางเดินไฟฟ้าทั้งสามสายล้มเหลวแบตเตอรี่ของเราก็จะสามารถสลับมาใช้งานแทนได้อย่างราบรื่นและให้พลังงานกับเราต่อ นอกจากนี้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลที่ฝังอยู่ใต้ดินก็จะเริ่มทำงานทันทีเช่นกัน ด้วยปริมาณน้ำมันดีเซลสำรองของเรา ต่อให้ไฟดับไปหนึ่งปี เราก็ยังสามารถรับมือได้ และไม่ควรเกิดสถานการณ์ไฟดับอย่างสมบูรณ์แบบนี้... "
เฟ่ยซานไห่พูดด้วยความลนลาน “สิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นได้เกิดขึ้นแล้ว อย่างนั้นนี่ก็หมายความว่ามาตรการสำรองทั้งหมดที่นายพูดมานั้นเกิดปัญหาขึ้นแล้ว!"
"ไม่มีทาง!" เฟ่ยเสวปิงโพล่งออกมา "พวกเรามีทีมวิศวกรมากกว่า 30 คนที่รับผิดชอบในการบำรุงรักษาอุปกรณ์เหล่านี้โดยเฉพาะ จะเกิดปัญหาทั้งหมดขึ้นในครั้งเดียวได้ยังไง?"
เฟ่ยซานไห่โพล่งออกมา: "ยังต้องถามอีกหรือไง? จะต้องเป็นคนแซ่เย่ที่ลงมือแล้วแน่! ต้องเป็นเขาแน่!"
“นี่ก็เป็นไปไม่ได้...” เฟ่ยเสวปิงโพล่งออกมา "พ่ออาจจะพูดได้ว่าเขาตัดสายจ่ายไฟของเราจากภายนอก แต่แบตเตอรี่สำรอง และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าของเราล้วนเหมือนกับที่พักฉุกเฉินที่ถูกสร้างไว้ใต้ดินทั้งหมด หากไม่มีแบบแปลนของเรา ต่อให้พวกเขาขุดลงไปที่พื้นสามฟุตก็หาไม่เจอ และต่อให้พวกเขาจะหาตำแหน่งของแบตเตอรี่สำรองและเครื่องกำเนิดไฟฟ้าได้ ก็เกรงว่าพวกเขาจะไม่สามารถเข้าไปได้...”
ทันทีที่เขาพูดจบ ไฟทั้งหมดก็สว่างขึ้นอีกครั้ง
เฟ่ยเสวปิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกและโพล่งออกมา: "มีไฟแล้ว คาดว่ามีบางอย่างผิดปกติกับระบบ"
เมื่อเฟ่ยซานไห่ได้ยินเรื่องนี้ ในใจก็ตะลึงและหวาดกลัวเช่นกัน เขารีบพูดว่า “เร็วเข้า! ให้บอดี้การ์ดเข้ามา! ปกป้องฉันอย่างใกล้ชิด!”
ขณะที่พูดอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงเข้มทุ้มดังมาจากภายนอก “ฉันชื่อว่านพั่วจวินประมุขสำนักว่านหลง! ยอดฝีมือชั้นแนวหน้าของสำนักว่านหลงวันนี้ล้วนอยู่ที่นี่หมดแล้ว ถ้าบอดี้การ์ดอย่างพวกนายไม่อยากตายก็รีบวางปืนลงซะทันที จากนั้นยกมือขึ้นเพื่อมอบตัว!”
“ขอแค่ยอมจำนน ฉันว่านพั่วจวินใช้ชื่อเสียงมารับประกันว่าจะไม่ทำอะไรพวกนาย!”
“แต่ถ้าพวกนายคนไหนกล้าเป็นศัตรูกับสำนักว่านหลงและทำตัวต่อต้าน ฉันไม่เพียงแต่จะเด็ดหัวของมัน แต่หลังจากวันนี้ไปฉันยังจะทำให้ครอบครัวของมันต้องอยู่อย่างเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...