บทที่ 421
เมื่อข่าวของตระกูลเว่ยสร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งเมือง เรื่องตระกูลเว่ยสองพ่อลูกเข้าไปอยู่ในคุก เย่เฉินที่เว่ยเลี่ยงยกยอปอปั้นอยู่ไว้เหนือฟ้า กำลังใส่ผ้ากันเปื้อน ทำอาหารกลางวันให้ภรรยาและพ่อตาแม่ยายอยู่ในบ้าน
บนโต๊ะอาหาร เซียวฉางควนและหม่าหลันกำลังคุยกันเรื่องของตระกูลเว่ย ทั้งสองคนชอบคุยเรื่องของชาวบ้าน โดยเฉพาะหม่าหลัน ถ้าหากเธอรู้ว่าบ้านของใครเกิดเรื่องขึ้น เธอก็ดีใจไปสามวัน
ในขณะที่หม่าหลันหัวเราะตระกูลเว่ยสองพ่อลูกผู้โชคร้ายอยู่นั่น เซียวชูหรันอดไม่ได้พูดว่า: “แม่ แม่อย่าเอาแต่หัวเราะเยาะคนอื่น”
หม่าหลันหัวเราะเยาะ พูดว่า: “เรื่องน่าอับอายของคนอื่นฉันไม่หัวเราะเยาะได้ แต่ตระกูลเว่ย ฉันไม่หัวเราะเยาะไม่ได้!”
ขณะที่พูด หม่าหลันพูดอย่างลับลมคมในว่า: “ใช่แล้ว พวกคุณรู้ไหม วันก่อนดูเหมือนว่าเซียวเวยเวยจะคบอยู่กับเว่ยฉางหมิงแล้ว!”
“หะ?”ใบหน้าของเซียวชูหรันเต็มไปด้วยความตกใจ พูดว่า: “ไม่ใช่มั้ง? เว่ยฉางหมิงสามสิบกว่าแล้ว อายุมากกว่าเวยเวยเกือบจะสิบสองปีได้มั้ง? ฉันคิดว่าเวยเวยไม่ชอบเขาอย่างแน่นอน”
หม่าหลันเบะปาก: “แกคิดว่าเวยเวยเป็นใคร? ฉันจะบอกแกให้ ฉันยังได้ยินมาว่า ก่อนหน้านี้เซียวเวยเวยเป็นคนรักของประธานเซียวอี้เชียนของเชียนเฉิงกรุ๊ปแห่งเย้นจิงระยะหนึ่ง!ต่อมาถูกเซียวอี้เชียนส่งต่อให้กับเว่ยฉางหมิง!”
เซียวฉางควนพูดอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองแล้วพูดว่า: “ที่แม่พูดก็คือเย้นจิงเซียวอี้เชียนคนนั้น? เวยเวยเป็นคนรักของเขา?เป็นไปไม่ได้?เซียวอี้เชียนอายุมากกว่าพี่ชายสะอีก!”
หม่าหลันพูดว่า: “ในใจฉันอยากจะประจบเซียวอี้เชียน ให้เซียวอี้เชียนช่วยตระกูลเซียว ดังนั้นจึงแนะนำให้เซียวเวยเวยกับเซียวอี้เชียนคบหากัน เซียวอี้เชียนก็น่าสนใจดี ยังให้เงินลงทุนให้แก่ตระกูลเซียวสิบล้าน เรื่องนี้คนภายนอกต่างก็รู้ดี รู้เรื่องนี้กันนานแล้ว”
“โอ้มายก๊อด...”เซียวชูหรันพูดออกมาด้วยความตกใจ: “คุณย่าทำเกินไปจริงๆ?!เพื่อเงินแล้ว ให้เวยเวยคบกับเซียวอี้เชียน? ลุงกับป้ายอมได้ยังไง?”
เซียวฉางควนถอนหายใจ และก็ไม่ได้พูดอะไรมาก
จริงๆแล้วเขาก็โกรธนายหญิงใหญ่เซียว แต่ก็เพียงแค่โกรธ ไม่ถึงกับเกลียดเหมือนหม่าหลัน
ในเวลานี้สีหน้าหม่าหลันเต็มไปด้วยความพึงพอใจ: “ตอนนี้ฉันรอดูแค่ตระกูลเซียวจบเห่ ครอบครัวของพวกเราย้ายเข้ามาอยู่คฤหาสน์ Tomson Rivieraแล้ว นั่นคือห่างกันราวฟ้ากับดิน ถึงเวลานั้นฉันจะต้องทำให้พวกเขารู้ว่าอะไรที่เรียกว่าเมื่อก่อนคุณรวย ตอนนี้ฉันรวย อย่าได้ดูถูกคนอื่น!”
พูดจบ หม่าหลันได้พูดกับเย่เฉินอีกว่า: “เย่เฉิน ช่วงนี้นายได้ติดต่อกับตระกูลหวังหวังเจิ้งกางหรือเปล่า? ให้เขาสั่งบริษัทตกแต่งให้เร่งดำเนินการหน่อย ไม่ว่าจะยังไงเดือนหน้าจะต้องให้พวกเราย้ายเข้าไป!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...