เฟ่ยเข่อซินรีบพูดว่า "ฉัน...ฉันไม่มีความเห็น...ทุกอย่างล้วนฟังการจัดการของคุณเย่!"
ในเวลานี้ เฟ่ยเข่อซินก็เข้าใจจุดประสงค์ของเย่เฉินเช่นกัน เธอรู้ว่าเย่เฉินกำลังคุ้มครองตัวเธออยู่ ในใจของเธอจึงรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง เธอถึงกับถามตัวเองอยู่ครู่หนึ่งว่า “คุณเย่ดีกับฉันมากขนาดนี้ พระคุณล้ำลึก ชั่วชีวิตนี้ ฉันควรทำยังไงถึงจะตอบแทนพระคุณของเขาได้สักนิด...”
ในเวลานี้เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อันที่จริง ผมก็กำลังพิจารณาตระกูลเฟ่ยของพวกคุณอยู่เช่นกัน ถอนเงินสองแสนล้านเหรียญออกมาในคราวเดียว แน่นอนว่าสำหรับพวกคุณถือว่าต้องตกอยู่ภายใต้แรงกดดันแน่ ตระกูลเฟ่ยยังต้องเผชิญกับวิกฤติด้านชื่อเสียงอันมหาศาลในไม่ช้า อีกทั้งยังมีเงินค่าชดเชยจำนวนมหาศาลที่ต้องจ่ายให้กับครอบครัวของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ หากคุณนำเงินสองแสนล้านเหรียญมาให้ผม อย่างนั้นพวกคุณจะต้องขาดกระแสเงินสดอย่างแน่นอน ในกรณีนี้ แม้ว่าคุณจะผ่านวิกฤติด้านชื่อเสียงไปได้แล้วและฟื้นคืนชีพอีกครั้ง แต่อย่างนั้นคุณก็จะมีสภาพคล่องไม่เพียงพอ "
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็เอ่ยอีกว่า "อย่างไรก็ตาม ยาอายุวัฒนะถูกแบ่งจัดส่งเป็นครั้งๆไป อย่างนั้นคุณก็สามารถแบ่งจ่ายเป็นครั้งๆไปได้เช่นกัน คุณแค่จ่ายเงินให้ผมห้าหมื่นล้านดอลลาร์ในแต่ละครั้งก็พอ จากสองแสนล้านดอลลาร์ลดเหลือห้าหมื่นล้านดอลลาร์ สำหรับตระกูลเฟ่ยของพวกคุณแล้ว นี่ย่อมไม่ใช่เรื่องกดดันอะไรแล้ว”
เฟ่ยเข่อซินรีบพูด “สิ่งที่คุณเย่พูดนั้นถูกต้องอย่างยิ่ง… ขอบคุณที่คิดถึงตระกูลเฟ่ย…”
เฟ่ยเจี้ยนจงกล่าวขอบคุณทันทีว่า "คุณเย่ คุณคือผู้ช่วยชีวิตของตระกูลเฟ่ยจริงๆ... ขอบคุณ!"
แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจของเฟ่ยเจี้ยนจงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ "เย่เฉินคนนี้ ช่างพูดเอาดีเข้าใส่ตัวจริงๆ...ทุกๆคำสองคำก็ล้วนจงใจที่จะควบคุมฉันเอาไว้ บิดเบือนข้อเท็จจริงไปว่าเป็นเขาที่ช่วยเหลือตระกูลเฟ่ยให้พ้นจากความยากลำบาก ไม่รู้ว่าอายุน้อยขนาดนี้เหตุใดถึงได้หน้าหนานัก...”
ในเวลานี้ เย่เฉินมองไปที่เฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิง ก่อนจะเอ่ยปากพูดว่า "พวกคุณสองคน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะต้องให้ความร่วมมือกับคุณหนูเฟ่ยอย่างเต็มที่ และจะต้องแสดงความสามารถออกมาอย่างเต็มที่ หากให้ผมรู้ว่าพวกนายสองคนกำลังคิดไม่ซื่อ ผมจะส่งคนของสำนักว่านหลงมาและส่งพวกคุณไปยังซีเรียเพื่อสัมผัสกับขนบธรรมเนียมของคนท้องถิ่นที่นั่นดูถึงตอนนั้นผมจะให้คุณได้เจอกับการท่องเที่ยวเชิงลึกห้าปีแปดปีที่ยากจะลืมเลือน ให้ซีเรียเป็นบ้านเกิดหลังที่สองของคุณ”
พูดไป เย่เฉินมองไปรอบๆ แล้วพูดว่า “แต่ผมอยากจะเตือนพวกคุณว่า ต่อจากนี้ไป อย่าได้มีเล่ห์เหลี่ยมและออกอุบายใดๆ อีกต่อไป! อีกทั้งอย่าได้ไปเอาอย่างเฟ่ยฮ่าวหยาง!”
ทุกคนพยักหน้าติดๆและไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก
เย่เฉินมองไปที่เฟ่ยเข่อซินอีกครั้งและพูดกำชับว่า "คุณหนูเฟ่ย ต่อไปตระกูลเฟ่ยจะต้องมีทีมตรวจสอบภายใน สมาชิกคนอื่น ๆ ทุกคนในตระกูลเฟ่ยควรได้รับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดเป็นระยะ ๆ หากคุณพบปัญหาใด ๆ ก็ควรรีบกำจัดทิ้งซะ อย่าให้โอกาสพวกเขาได้พัฒนา!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...