คำพูดของตำรวจทำให้ทุกคนรวมทั้งหลี่ญ่าหลินรู้สึกประหม่าโดยไม่รู้ตัว
หลี่ญ่าหลินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเร่งเขา "เกิดเรื่องใหญ่อะไรกันแน่ รีบพูดมาให้ชัดเจน!"
ตำรวจพูดด้วยท่าทางตกใจ "เป็นวิดีโอ! มีคนปล่อยวิดีโอจำนวนมากบนอินเทอร์เน็ต เนื้อหาของวิดีโอเหล่านั้น...เลวร้ายอย่างมากจริงๆ...ตอนนี้บนโลกอินเทอร์เน็ตกำลังระเบิดขึ้นแล้ว!"
หลี่ญ่าหลินถามออกมาว่า "เนื้อหาของวิดีโอเกี่ยวกับอะไรกันแน่?!"
ตำรวจกลืนน้ำลายของเขาแล้วพูดอย่างแหบแห้ง “ทั้งหมดล้วนเกี่ยวข้องกับเฟ่ยฮ่าวหยาง...เนื้อหาทั้งหมดเกี่ยวกับการทรมานผู้หญิงทุกรูปแบบของเขา... แม้ว่าจะมีการเบลอใบหน้าของเหยื่อ แต่ก็ยังสามารถระบุได้ว่ามีเหยื่ออย่างน้อย 20 คนผ่าน ลักษณะเฉพาะตัวอื่นๆ..."
"อะไรนะ?!" หลี่ญ่าหลินตกตะลึง
เฟ่ยฮ่าวหยางจะต้องเผชิญกับเรื่องอื้อฉาวครั้งใหญ่ จุดนี้เขาได้เตรียมใจเอาไว้ก่อนแล้ว แต่เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่าเรื่องอื้อฉาวนั้นจะใหญ่โตขนาดนี้!
ในเวลานี้ ผู้ใต้บังคับบัญชายื่นโทรศัพท์มือถือให้เขาและพูดว่า "นักสืบหลี่ คุณดูตัวเองด้วยเถอะ..."
หลี่ญ่าหลินรับโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและเปิดวิดีโอหนึ่งในนั้นอย่างลวกๆ หลังมองดูมันได้เพียงไม่กี่วินาที ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ เขาเอ่ยพึมพำ "นี่เป็นคดีใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนจริงๆ..."
เขารีบถามทันทีว่า "พวกนายได้ตรวจสอบแล้วหรือยังว่าใครเป็นคนปล่อยออกมา?"
"ตรวจสอบแล้วครับ" ตำรวจตอบว่า "เราขอให้คนตรวจสอบที่อยู่ IP ของพวกเขาแล้วและพบว่า... พบว่า..."
เมื่อเห็นตำรวจอึกอัก หลี่ญ่าหลินก็ตะโกนอย่างโมโหทันที “พูดมาเร็วเข้า!”
ตำรวจเองก็อึดอัดอย่างมากและพูดว่า "หัวหน้า...พวกเราทั้งคู่เป็นชาวจีน บอกตามตรง คุณเชื่อวิธีที่พวกลิเบอร่านให้ความเคารพหรือไม่? พิจารณาจากสิ่งที่เฟ่ยฮ่าวหยางทำในวิดีโอ ถ้าเขาถูกส่งตัวให้ตำรวจ เขาย่อมไม่ตายอย่างแน่นอน คนประเภทนี้ ถ้าเขาไม่ตายแล้วจะระงับความโกรธของประชาชนได้ยังไงกัน?"
ในเวลานี้หลี่ญ่าหลินพูดไม่ออกไปแล้ว
เขาแค่รู้สึกว่าสิ่งที่คนลึกลับได้ทำอยู่เบื้องหลังทั้งหมด เป็นการโจมตีอย่างใหญ่หลวงต่อหน้าตาของเขาในฐานะนักสืบชาวจีน
แต่เมื่อเขาสงบลงและวิเคราะห์เรื่องนี้ เขาก็รู้สึกว่าขยะมนุษย์อย่างเฟ่ยฮ่าวหยาง สมควรถูกกำจัดทิ้งให้หมดสิ้นด้วยวิธีการดั้งเดิมถึงจะเหมาะสมที่สุด มิฉะนั้นด้วยทรัพยากรทางการเงินของเขา เขาก็จะยังสามารถมีชีวิตเหมือนจักรพรรดิในคุกได้อยู่ดี
อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดว่าก่อนที่ตนเองจะเกษียณกลับมีคดีใหญ่มากขนาดนี้เกิดขึ้นมา และทำให้เขารู้สึกพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์
ในเวลานี้ ลูกน้องของเขาเองก็ยังพูดอย่างเศร้าใจว่า “หัวหน้า ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมพวกเขาถึงฆ่าคนไปมากมาย แต่ระยะนี้เรากลับไม่ได้รับเบาะแสเกี่ยวกับการหายตัวไปของเด็กสาวรุ่นเยาว์ขนาดนี้เลย? เหมือนกันว่าไม่มีรายงานการหายตัวไปของหญิงสาวในนิวยอร์กในเร็วๆ นี้เลยสักนิด...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...