บทที่ 425
“อืม”เซียวฉางเฉียนพูดว่า: “ประกันชีวิตนี้ พ่อของฉันซื้อให้เธอในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ เพื่อทิ้งทางออกไว้ให้กับคนรุ่นหลัง”
พูดแล้ว เซียวฉางเฉียน: “คุณเองลองคิดดู ร่างกายของแม่ฉันนั้นจะอยู่ได้กี่ปี? สามปีห้าปีก็ไปแล้ว พวกเราเลี้ยงเธออีกสามปีห้าปี รอหลังจากเธอตาย ประกันชีวิตมากกว่าหกล้านอยู่ในมือเรา คำนวณแล้ว หนึ่งหรือสองล้านต่อปี คุณว่ามันคุ้มไหม?”
“คุ้ม!”เฉียนหงเย่นตื่นเต้นจนถูมือ พูดด้วยความตื่นเต้นว่า: “งั้นต้องดูแม่ของคุณให้ดี อย่าให้ครอบครัวของเซียวฉางควนแย่งไป!”
เซียวฉางเฉียนพยักหน้า พูดว่า: “นั่นคือแน่นอนอยู่แล้ว!ถึงเวลานั้นเงินมากกว่าหกล้านจะไม่ให้ตกอยู่ในมือของเซียวฉางควนแม้แต่แดงเดียว!”
เฉียนหงเย่นรีบพูดไปว่า: “ไม่เพียงแต่ในเงินมากกว่าหกล้านจะไม่ให้เขาสักแดง ถึงเวลานั้นแม่คุณตาย เงินค่าทำศพไปซื้อสุสาน ยังต้องให้เซียวฉางควนออกอีกครึ่ง!”
เซียวฉางเฉียนพูดออกมาว่า: “นายหญิงใหญ่เซียวตัดขาดความสัมพันธ์กับเขาแล้ว เงินนี้เขาต้องออกด้วยเหรอ?”
“คุณบ้าเหรอ?”เฉียนหงเย่นพูดว่า: “นายหญิงใหญ่เซียวตัดขาดความสัมพันธ์กับเขาแล้ว เป็นคำพูดปากเปล่า และไม่มีผลทางกฎหมาย รอจนนายหญิงใหญ่เซียวตายแล้ว ถ้าหากว่าเซียวฉางควนไม่ยอมออกเงินนี้ งั้นพวกเราไปฟ้องร้องเขาที่ศาล! ถึงยังไงในทางกฎหมายเขายังเป็นลูกชายของนายหญิงใหญ่เซียว มีส่วนที่จะต้องรับผิดชอบในงานนี้ครึ่งหนึ่ง!”
เซียวฉางเฉียนเวลานี้ปีติยินดีอย่างมาก หัวเราะฮ่าๆพูดว่า: “ที่รัก คุณพูดถูก! ถึงตอนนั้นเงินครึ่งหนึ่งของเซียวฉางควนนั้น แดงเดียวก็ขาดไม่ได้!ที่รักฉลาดจริงๆ!ฮ่าฮ่าฮ่า!”
สีหน้าของเฉียนหงเย่นเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ หัวเราะหึหึพูดว่า:”สวมเขาหลอกเซียวฉางควนกับหม่าหลันสองคนนั้น จะเล่นกับพวกเรา จะเป็นคู่ต่อสู้พวกเราได้ยังไง!”
เสียงพูดเพิ่งจะจบลง สาวนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ตัวเล็ก ๆ ในชุดสูทตัวเล็กเข้ามา ถามอย่างมีมารยาทว่า: “ใช่คุณเซียวกับคุณผู้หญิงเฉียนไหมคะ?”
“ใช่ใช่ใช่!”เซียวฉางเฉียนรีบพยักหน้า พูดว่า: “คุณคือเสี่ยวซุน จากอสังหาริมทรัพย์เลี่ยนเจียใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ”หญิงสาวยิ้มเล็กน้อย พูดว่า: “คุณเซียว คุณผู้หญิงเฉียน ฉันได้นัดกับเจ้าของบ้านไว้แล้ว ตอนนี้เธอก็อยู่ด้านในคฤหาสน์ พวกเราสามารถเข้าไปดูห้องได้เลย”
พูดจบ เธอก็ได้ยืนขึ้นมา ไปที่โถงทางเดิน กำลังเปิดประตูออก
เห็นที่ยืนอยู่ด้านหน้าประตูเป็นนายหน้าขายคฤหาสน์ที่ตัวเองขอให้ขายบ้านให้ และด้านหลังของเธอพาชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่ง เฉินซูอี๋รู้ว่านี่คือแขกที่มาดูห้อง ก็ได้ทักทายและฉีกยิ้มเล็กน้อย: “ทุกท่านเชิญเข้ามาค่ะ”
นายหน้าเสี่ยวซุนพูดว่า: “คุณผู้หญิงเฉิน ฉันแนะนำให้คุณรู้จักหน่อย ท่านนี้คือคุณเซียว ข้างกายเขาท่านนี้คือ คนรักของเขาคุณผู้หญิงเฉียน สองคนนี้คือคนที่ฉันบอกกับคุณทางโทรศัพท์ เป็นลูกค้าที่ต้องการที่จะซื้อคฤหาสน์ของคุณ”
ชายวัยกลางคนยิ้มเล็กน้อย เดินขึ้นมาด้านหน้า พูดอย่างมีมารยาทว่า “สวัสดีครับ คุณเฉิน ผมชื่อเซียวฉางเฉียน ยินดีที่ได้รู้จัก”
คนที่มาคือเซียวฉางเฉียนและภรรยาของเขาเฉียนหงเย่น
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...