ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4268
เย่เฉินคิดๆ ดูแล้ว ตอนนั้นเขาได้ข่าวว่าปู่ของเขาป่วยหนักบนชั้นสองของร้านอาหาร จากนั้นจึงให้กู้ชิวอี๋นำยาช่วยหัวใจไปที่ลอสแองเจลิสทันที การเคลื่อนไหวนี้ไม่มีเวลาที่จะปกปิด
ดังนั้น ตราบใดที่น้าชายใหญ่ของกู้ชิวอี๋ถึงลอสแองเจลิส และเริ่มย้อนร่องรอย ก็จะมุ่งเน้นไปที่ร้านห่านย่างของลุงโจงอย่างแน่นอน
เฉินจ้างโจงเห็นความไร้หนทางของเย่เฉิน และรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้นเขาจึงปลอบโยนว่า:"คุณชายเย่ ชีวิตคนสำคัญดุจฟ้า ตอนนั้นคุณไม่มีทางเลือกอื่นในตอนนั้น โชคดีที่น้าชายใหญ่ของคุณอาจจะไม่ได้สังเกตเห็นตัวตนของคน"
เย่เฉินถอนหายใจ:"ฉันมาที่ร้านของคุณกับหนานหนาน ถ้าเขาพบวิดีโอกล้องวงจรปิด เขาอาจจะจำฉันได้ ฉันเดาว่าหลี่ญ่าหลินได้ส่งคนมาหาวิดีโอกล้องวงจรปิดของคุณ และอยากจะรู้ว่าหนานหนานอยู่กับใคร แล้วมันพิเศษยังไง"
เฉินจ้างโจงยิ้มพูดว่า:"คุณสามารถวางใจได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ นอกไชน่าทาวน์มีกล้องวงจรปิดไม่มากนัก เมื่อก่อนเคยมีอยู่บ้าง แต่พอติดตั้งแล้วก็ถูกทุบจนเละ จากนั้นจึงไม่ติดตั้งเลย ไม่มีกล้องวงจรปิดด้านนอกทางเข้าหลักของร้าน และถึงแม้ร้านตรงข้ามจะมี แต่เพราะมุม ก็ไม่มีทางที่จะจับภาพที่ฉันได้"
พูดไป เฉินจ้างโจงก็พูดอีกว่า:"พวกเราที่เปิดร้าน ก็ไม่กล้าติดกล้องไว้ข้างนอกร้าน ดังนั้นโดยทั่วไปแล้ว กล้องที่อยู่นอกสุด ก็จะติดตั้งไว้ที่ด้านบนของประตูด้านใน ดังนั้นจึงเอียงไปรวมหน้าร้านหมด แต่เนื่องจากมุมของกล้องลดลง 45 องศาในแนวทแยงมุม จึงจัดได้เฉพาะบนทางเท้าที่ด้านข้างเท่านั้น ถ่ายไม่โดนฝั่งตรงข้าม ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวล"
เมื่อเย่เฉินได้ยินแบบนี้ เขาพยักหน้าเล็กน้อย:"งั้นก็ดีแล้ว"
เฉินจ้างโจงตกใจเล็กน้อย จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองเย่เฉิน และพูดอย่างจริงจัง:"คุณชายเย่ บอกตามตรง ฉันอยากกลับไป แม้ว่าพ่อจะไม่อยู่แล้ว แต่แม่ของฉันยังมีชีวิตอยู่ ตอนนี้เธอแก่เกินไปแล้ว ฉันก็อยากกลับไปกตัญญูกตเวทีแก……"
เมื่อพูดถึงนี้ เฉินจ้างโจงถอนหายใจเบา ๆ :"เพียงแค่ว่าตอนนั้นคุณกู้คุยกับหลิวเซิงแทนฉัน ฉันก็สัญญากับไอ้แซ่หลิวต่อหน้าทั้งสองคนว่า ชีวิตนี้จะไม่กลับไปที่เกาะฮ่องกงอีก"
เย่เฉินพูดนิ่ง ๆ:"ลุงโจง หลิวเซิงจากเกาะฮ่องกง ฉันเย่เฉินไม่สนใจจริงๆ ตราบเท่าที่คุณอยากกลับไป ฉันจะแก้ปัญหาทั้งหมดนี้ให้คุณ"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...