ผู้อำนวยการเห็นเขาพูดไม่ออก จึงเอ่ยเสริมไปต่อ : “หลี่ ตอนนี้มีเพียงตัวเลือกสองข้อที่วางอยู่ตรงหน้านาย ข้อแรก นายเป็นฝ่ายยื่นหนังสือเกษียณก่อนกำหนดเอง แม้ว่าคดีนี้จะทำให้นายเสียศักดิ์ศรีอยู่หน่อย แต่อย่างน้อยที่สุดจะไม่ทำให้ชื่อเสียงของนายป่นปี้ เป็นเพียงจุดด่างพร้อยเล็กน้อยเท่านั้น บรรพบุรุษหัวเซี่ยของพวกนายพูดอยู่บ่อย ๆ ไม่ใช่หรือ คนเราหาใช่เทพเทวดา ใครบ้างไม่เคยผิดพลาด มีจุดด่างพร้อยเล็กน้อยแค่นี้ สำหรับนายแล้วคงไม่มีผลกระทบมากมายนักหรอก อีกอย่างในฐานะที่ฉันเป็นผู้อำนวยการตำรวจนครนิวยอร์ก คดีนี้ก็จะเหลือจุดด่างพร้อยที่เช็ดไม่ออกไว้ในประวัติส่วนตัวของฉันเช่นกัน ฉันเผชิญหน้าได้อย่างไม่สะทกสะท้าน นายมีอะไรให้ต้องพัวพันและลังเลหรือ ?”
พูดถึงตรงนี้ ผู้อำนวยการก็กระแอม แล้วกล่าวอีก : “อะแฮ่ม……หลี่ ถ้าหากนายไม่เต็มใจละก็ งั้นก็ทำได้แต่ให้กรมตำรวจนครนิวยอร์กประกาศให้นายหยุดงานเป็นการชั่วคราวต่อสาธารณชนแล้ว ส่วนสาเหตุที่ให้นายหยุดงานชั่วคราว ก็เป็นอันเนื่องมาจากแบกรับหน้าที่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ในหลายขั้นตอนของในคดีชุดนี้ รวมถึงไม่ได้กำจัดอยู่แค่ว่าเวลานานขนาดนี้ไม่สามารถพบข้อเท็จจริงที่เฟ่ยฮ่าวหยางและคนอื่น ๆ กระทำผิดกฎหมาย รวมทั้งคดีที่ว่าเฟ่ยฮ่าวหยางถูกลักพาตัวจนถึงตอนนี้เฟ่ยฮ่าวหยางถูกฆ่าก็ไม่สามารถจับมือสังหารเอาไว้ได้เลยเช่นกัน !”
หลี่ญ่าหลินเส้นเลือดปูดโปนทันที พลันโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
ส่วนผู้อำนวยการกลับเอ่ยด้วยคำพูดที่จริงจัง : “หลี่ เกิดปัญหาใหญ่โตที่แก้ไขไม่ได้ จะต้องมีคนออกมารับผิดแทน นายทำงานอยู่ที่กรมตำรวจนครนิวยอร์กมานานหลายปีขนาดนี้ ไม่มีทางที่นายจะไม่เข้าใจหลักการนี้ ฉันก็ไม่อยากให้นายมาเป็นแพะรับบาป หากว่านายดื้อดึงไม่เลิกละก็ งั้นฉันก็ทำได้แต่พูดขอโทษนายเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว !”
หลี่ญ่าหลินมองอีกฝ่ายพร้อมกับกรอดฟันด้วยความเคียดแค้น แม้ว่าความโกรธมหาศาลอยู่ในหัวใจก็ตาม แต่เขาก็รู้ดี สิ่งที่ผู้อำนวยการพูดล้วนเป็นความจริง
อันที่จริงเวลาส่วนใหญ่แล้ว ระบบตำรวจนครนิวยอร์กยังคงเป็นระบบที่ให้ท้ายลูกตัวเองมาก คนของตัวเองก่อความวุ่นวาย เบื้องบนพิจารณาจากภาพลักษณ์โดยรวม จะต้องคิดหาวิธีแก้ไขอย่างแน่นอน
แต่ว่า ตำรวจนครนิวยอร์กก็ไม่ใช่ว่าสามารถจัดการได้ไปซะทุกเรื่อง
หลายปีมานี้ หลายครั้งที่ตำรวจนครนิวยอร์กดำเนินการใช้ความรุนแรงกับเชื้อสายคนกลุ่มน้อยตามกฎหมาย จึงทำให้เกิดความโกรธแค้นของประชาชนมากขึ้น ในตอนแรก ตำรวจนครนิวยอร์กก็วางแผนที่จะปกป้องคนของตัวเอง แต่สุดท้ายจำเป็นต้องทำการเสียสละเนื่องจากความโกรธแค้นของประชาชนมีมากเกินไป
ผู้อำนวยการพยักหน้าอย่างชื่นใจ แล้วเอ่ยกำชับ : “อีกเดี๋ยวนายไปพบปะกับสื่อมวลชนสั้น ๆ ก็บอกว่าทางตำรวจได้รับสายตำรวจ มีผู้ต้องสงสัยเคลื่อนไหวอยู่ในอาคารหลังนี้ แต่หลังจากผ่านการค้นหา ยืนยันว่าไม่มีร่องรอยของผู้ต้องสงสัย การปฏิบัติการครั้งนี้อาจเป็นข่าวกรองมีความผิดพลาด ส่วนอย่างอื่นไม่ต้องอธิบายให้มากความ”
หลี่ญ่าหลินเอ่ยอย่างจำใจ : “ได้ครับ อีกเดี๋ยวผมจะไป”
ผู้อำนวยการพยักหน้า แล้วเอ่ยอีก : “พรุ่งนี้เช้าฉันจะจัดเตรียมการประชุมส่วนใน นายก็เป็นฝ่ายเอ่ยเองเลยว่าช่วงนี้กดดันมาก อยากพักผ่อนหน่อยในที่ประชุม ฉันจะตอบรับไปตามน้ำ จากนั้นมอบคดีนี้ให้บรูโน่รับผิดชอบต่อ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...