ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4278

หลี่ญ่าหลินรีบถาม : “จะให้บรูโน่ตรวจสอบต่อใช่ไหม ?”

“ตรวจสอบกับผีน่ะสิ !” ผู้อำนวยการโบกมือพร้อมกับเอ่ย : “ฉันจะให้บรูโน่เปลี่ยนทิศทางการตรวจสอบหน่อย ด้านหนึ่งให้ตรวจสอบข้อมูลตัวตนของเหยื่อ ลองดูว่ามีเหยื่อคนอื่น ๆ ที่ยังไม่ถูกเปิดเผยหรือไม่ อีกด้านหนึ่งก็ตรวจสอบเฟ่ยฮ่าวหยางและพวกพ้องคนอื่น ๆ ให้จนถึงที่สุด ลองดูว่ายังมีผู้กระทำผิดกฎหมายที่หนีรอดไปได้หรือไม่”

หลี่ญ่าหลินเอ่ยปากถาม : “งั้นมือสังหารที่ฆ่าคนล่ะ ? ไม่จับแล้ว ? !”

“จับกับผีน่ะสิ ! ” ผู้อำนวยการหัวเราะเยาะ พร้อมถามเขากลับ : “นายบอกมาว่าฉันจะจับยังไง ? ถ้าหากสำนักว่านหลงไม่ได้เป็นคนทำ จะหามือสังหารตัวจริงเจอได้ไหมล่ะ ? ถ้าหากสำนักว่านหลงเป็นคนทำ นายจะให้ฉันไปจับคนที่สำนักว่านหลงยังไง ? ยังไม่ต้องพูดถึงว่าสำนักว่านหลงรับมือยาก ต่อให้รับมือง่าย ฉันไปจับคนมา ฉันจะอธิบายมวลชนที่อยู่ทางนี้ยังไง ? ถึงตอนนั้นลำบากแทบตาย ยังต้องถูกด่าเปิงอีกยกไม่ใช่หรอกหรือ ? ”

หลี่ญ่าหลินอดไม่ได้ที่จะไถ่ถาม : “ผู้อำนวยการ พวกเราเป็นผู้ที่ยึดปฏิบัติตามหลักของกฎหมาย อาชญากรที่ฝ่าฝืนกฎหมายอย่างโจ่งแจ้งพวกนี้ หากไม่จับ พวกเราจะเอาอะไรไปปกป้องความศักดิ์ศรีของกฎหมายล่ะ ?”

ผู้อำนวยการเอ่ยอย่างไม่สนใจ : “ในเวลาแบบนี้ก็ต้องรู้จักประนีประนอม ภาระอันเร่งด่วนของพวกเราไม่ใช่การปกป้องศักดิ์ศรีของกฎหมาย แต่ต้องทำให้มวลชนพอใจ ฉันตั้งใจจะทำให้มันเป็นคดีที่ไร้เบาะแส ถึงตอนนั้นมวลชนก็คงจะไม่รู้สึกว่าพวกเราไร้ความสามารถ จะรู้สึกเพียงแต่ว่าฮีโร่ในหัวใจของพวกเขาเก่งกาจยิ่งกว่าในจินตนาการของพวกเขา ถึงตอนนั้นก็คงจะไม่มาหาเรื่องพวกเราอีกแล้ว เพราะพวกเราไม่ได้สะสางคดี !”

เมื่อหลี่ญ่าหลินได้ยินจนถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ย : “ในเมื่อทำให้เป็นคดีที่ไร้เบาะแส งั้นผมก็ไม่มีความจำเป็นที่ต้องเกษียณก่อนกำหนดแล้วสินะ ? อย่างมากผมก็แค่เชื่อฟังการจัดการ ไม่ตรวจสอบคดีนี้อีกต่อไป !”

ผู้อำนวยการส่ายหน้า : “ไม่ได้ นายกเทศมนตรีรู้นิสัยของนายดี เขาเลยกำชับกับฉันเอาไว้แล้ว นายต้องเกษียณก่อนกำหนด !”

บทสนทนากับผู้อำนวยการ สั้น ๆ แค่สิบนาที แต่ตัวของหลี่ญ่าหลินนั้น ราวกับแก่ลงไปสิบเลยภายในระยะเวลาอันสั้น

เขาเข้าใจเจตนาของนายกเทศมนตรีอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ให้ตัวเองเกษียณก่อนกำหนด ก็ถือว่าไม่ได้โยนมาให้ตนเองโดยตรง แต่ในมุมมองของทุกคน ตัวเองก็คือแพะรับบาปคนนั้น

ครั้งนี้ เขาก็อาศัยตัวเอง โดยใช้กำลังเพียงเล็กน้อยเอาชนะกำลังที่มากกว่า

ภายใต้สถานการณ์ที่ความโกรธแค้นของมวลชนมากขนาดนี้ จึงมีเพียงแต่โยนตัวออกมาเพื่อหงายไพ่เล่นกับความรู้สึก เดินเส้นทางที่น่าสงสาร จึงจะสามารถพิชิตความแข็งกระด้างด้วยความนุ่มนวลได้

สำหรับตัวหลี่ญ่าหลินแล้วนั้น วิธีการนี้แม้ว่าจะทำให้เขานั้นรู้สึกอับอายมากขึ้น แต่เขาในขณะนี้ไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว

ครั้นแล้ว เขาจึงหยิบเครื่องวิทยุสื่อสารขึ้นมา ถ่ายทอดคำสั่งสุดท้ายของตัวเองในฐานะพล.ต.ท. ให้สมาชิกหน่วยรบพิเศษทุกคนถอยออกมาจากตึกระฟ้าสำนักงานใหญ่เฟ่ยซื่อกรุ๊ปในทันที