คุณท่านพยักหน้า รำพันเสียงเบาในปาก : “ไม่รู้ว่าตอนนี้เฉินเอ๋อจะหน้าตาเหมือนพ่อเขาหรือเหมือนแม่เขา ฉันจำได้ว่าตอนเด็กเฉินเอ๋อเจอเหมือนเฉิงซีมากอยู่หน่อย ?”
นายหญิงใหญ่รีบเอ่ย : “อันที่จริงหน้าตาเหมือนอิงมากกว่าหน่อย ตอนเด็กยังเติบโตไม่เต็มที่ เงาของพ่อแม่ต่างมี แต่ฉันคิดว่าหน้าตามีเสน่ห์เหมือนอิงมากกว่า หลังจากเติบโตแล้วจะต้องหน้าตายิ่งเหมือนอิงแน่นอน เป็นหนุ่มน้อยรูปหล่อเหมือนกับพ่อเขาอย่างแน่นอน”
คุณท่านหยุดชะงักไปเล็กน้อย พลันเอ่ยด้วยความเสียใจ : “อัยหยา……เย่ฉางอิงเอ้ยเย่ฉางอิง……เย่ฉางอิงคนนี้ ดีหมดทุกอย่าง ติดอยู่แค่ไม่สนใจความหวังดีของคนอื่น !”
พูดถึงเรื่องนี้ จู่ ๆ คุณท่านก็เอ่ยด้วยความรู้สึกที่มีความหวั่นไหวอยู่เล็กน้อย : “พวกเธอว่า หากว่าตอนนั้นเขาฟังฉัน แต่งเข้าตระกูลอานอย่างสบายใจ ปฏิบัติตัวตามอานฉี่ซานอย่างฉัน ฐานะตามอานฉี่ซานลูกสาวที่ฉันโปรดปราน ! ฉันสามารถทำให้เย่ฉางอิงได้รับความไม่เป็นธรรมสักนิดที่ตระกูลอานบ้างไหม ? !”
จู่ ๆ คุณท่านก็คลุ้มคลั่ง ทำให้ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
ทุกคนต่างรู้ดี นี่เป็นหลุมอยู่ในใจที่คุณท่านผ่านไปไม่ได้มาตลอด
เขาไม่เข้าใจเลย ด้วยกำลังและความจริงใจของตระกูลอานในปีนั้น เหตุใดเย่ฉางอิงยืนกรานที่จะกลับเย่นจิง
แต่ในใจของคนอื่นนั้นรู้ดีนัก ความคิดของคุณท่านนั้นเอาตนเองเป็นศูนย์กลางมากเกินไป
ตอนที่เขาเผชิญหน้ากับเย่ฉางอิงนั้น มักจะมีความคิดที่ยืนอยู่เหนือทุกคนปรากฏอยู่บ่อย ๆ
ก็เหมือนเป็นเถ้าแก่ใหญ่ที่อยากจะรุกล้ำ อีกฝ่ายไปบริษัทอีกแห่ง สามารถได้กำไรแค่ล้านหนึ่ง แต่เขายินดีที่จะออกสิบล้านถึงขนาดนับหลายสิบล้านเลย
ทั้งหมดนั้น อีกฝ่ายไม่มีเหตุผลใด ๆ ที่ต้องปฏิเสธเขาเลย ในมุมมองของเขา
แต่เขาจะไปนึกถึงได้ที่ไหนกัน เย่ฉางอิงดันไม่ยินดีที่จะยอมรับกิ่งมะกอกของเขาซะอย่างนั้น
สิ่งนี้ทำให้ในใจของคุณท่านรู้สึกพ่ายแพ้เป็นอย่างมากมาแต่ตลอด ถึงขนาดมีพาลโกรธเอาดื้อ ๆ
สิ่งที่ทำให้เขายอมรับไม่ได้เลยยิ่งกว่าคือ ลูกสาวตัดสินใจจะไปด้วยกันกับเย่ฉางอิง นี่ยิ่งทำให้เขาเดือดเป็นฟืนเป็นไฟ
เดิมทีนั้นอยากจะให้เย่ฉางอิงอยู่กับอานเฉิงซีเพื่อเป็นผลดีต่อทั้งสองฝ่าย เป็นหยกที่ตกผลึกกลืนเป็นแผ่นเดียวกัน ผลลัพธ์เรื่องราวกลับจะพัฒนาไปในทิศทางที่คว้าน้ำเหลว นี่จะให้เขาทนรับไหวได้อย่างไร
และก็เป็นเพราะด้วยเช่นนี้ คุณท่านจึงปฏิบัติต่อเย่ฉางอิงอย่างไม่เป็นมิตรมาตลอด ความสัมพันธ์ของทั้งสอง จึงเหมือนศัตรูก็ไม่ปาน
หลังจากอานเฉิงซีแต่งงานกับเย่ฉางอิงที่เย่นจิง เพียงคุณท่านได้ยินคำว่าเย่ฉางอิงสามคำนี้ก็โมโหสุดขีด จนถึงตอนนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนี้
นายหญิงใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นคุณท่านกำลังโต้เถียงกับตัวเขาเองอีกแล้ว ครั้นแล้วจึงรีบเอ่ยให้คลายกังวล : “พอแล้วฉี่ซาน ฉางอิงก็ไปตั้งนานหลายปีแล้ว คำพูดของคุณแบบนี้น่ะ จากนี้อย่าพูดอีกเลยดีกว่า”
คุณท่านโกรธจนคิ้วดาบขมวดเป็นปม พลันถามกลับด้วยความเดือดดาล : “ก็เขาไม่สนใจความหวังดีของคนอื่น ! สุดท้ายทำร้ายจนเฉิงซีก็ถูกพัวพันไปด้วย ! ลูกสาวของฉันถูกเขาทำร้ายจนตายไปแล้ว ฉันด่าเขาสักสองประโยคไม่ได้หรือ ! ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...