นายหญิงใหญ่พูดให้คลายกังวล : “เป็นทางที่เฉิงซีเป็นคนเลือกเอง ความเป็นความตายหรือความร่ำรวยมีเกียรติล้วนเป็นการตัดสินใจของตนเอง ไม่เกี่ยวข้องกับผู้อื่น”
คุณท่านเอ่ยอย่างไม่พอใจ : “คุณ นี่เป็นตรรกะระยำที่หลอกตัวเองและหลอกคนอื่นทั้งเพ ! แม้ว่าจะเป็นทางที่เฉิงซีเป็นคนเลือกเอง แต่ในฐานะที่เย่ฉางอิงเป็นสามีของเธอ ก็ควรจะปกป้องเธอให้ดี ! ควรจะคิดเพื่อเธอทุกเวลา พิจารณาเพื่อเธอ ! เฉิงซีเกิดเรื่อง เขาที่ทำหน้าที่เป็นสามีทำไมถึงไม่มีความรับผิดชอบล่ะ ?”
นายหญิงใหญ่พูดด้วยดวงตาแดงก่ำและร้อนใจ : “แต่ว่าฉางอิงก็ไม่อยู่แล้วไง ! คุณรู้ได้ยังไงว่าตอนนั้นเข้าไม่ได้ปกป้องเฉิงซี ? เพียงแต่เรื่องราวเหนือขอบเขตความสามารถของเขา เขาชดใช้ให้แม้กระทั่งชีวิตของเขาแล้ว คุณยังอยากให้เขาทำยังไงอีก ?”
คุณท่านเอ่ยด้วยอารมณ์ที่ฮึกเหิม : “หรือว่าเขาตายแล้ว ฉันก็เกลียดชังเขาไม่ได้แล้วอย่างนั้นหรือ ?”
พูดจบ คุณท่านก็มองไปรอบ ๆ มองพวกลูกสาวลูกชายไม่กี่คนแล้วซักถาม : “พวกเธอว่ามา ต่อให้เย่ฉางอิงตายแล้ว ฉันยังจะเกลียดชังเขาได้อยู่ไหม ? !”
กลุ่มลูกสาวลูกชายในตอนนี้ก็ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้ว่าควรตอบยังไงดี
นายหญิงใหญ่ถอนหายใจเฮือกหนึ่งอย่างจนปัญญา เอ่ยเตือนอย่างเอาจริงเอาจัง : “ฉี่ซาน ฉันต้องบอกกับคุณให้ชัดเจน ในใจคุณเกลียดฉางอิงหรือไม่นั้น ฉันจัดการไม่ได้หรอก แต่ท่าทีที่คุณแสดงออกมาต่อฉางอิงนั้น จากนี้จะต้องเปลี่ยน !”
นิสัยโผงผางของคุณท่านก็พรวดพราดขึ้นมา เอ่ยด้วยเสียงเฉียบขาด : “ฉันไม่เปลี่ยน ! จากนี้รอให้ฉันตายแล้ว ต่อให้พญายมเรียกเง็กเซียนฮ่องเต้และตถาคตมาสอบสวน ท่าทีที่ฉันอานฉี่ซานมีต่อเย่ฉางอิงนั้นจะไม่เปลี่ยนเด็ดขาด !”
นายหญิงใหญ่พูดด้วยความโมโห : “ได้ ! คุณเก่งนัก ! คุณไม่เปลี่ยน ! รอจากนี้เฉินเอ๋อกลับมาแล้ว คนในครอบครัวเอ่ยถึงเฉิงซีกับฉางอิงขึ้นมา หากคุณกล้าพูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้าเฉินเอ๋ออีก เฉินเอ๋อจะต้องตัดขาดความสัมพันธ์กับคุณแน่ ไม่ไปหามาสู่กันทั้งชีวิต หากคุณบีบบังคับให้หลานชายคนโตที่กว่าฉันจะตามกลับมาได้ไม่ง่ายเลยไป ฉันก็จะตัดขาดความสัมพันธ์กับคุณเช่นกัน ! คุณไม่เชื่อก็คอยดูก็แล้วกัน !”
คุณท่านที่เมื่อครู่นี้ยังเดือดดาลอยู่ แต่พอได้ยินคำพูดนี้ เขาก็เหมือนลูกบอลยางที่ลมรั่วเลย
เขารู้ นายหญิงใหญ่ไม่น่าจะตัดขาดความสัมพันธ์กับตัวเองหรอก แต่หากเย่เฉินหลานชายของตัวเองกลับมาจริง ตัวเองยังคงมีท่าทีนี้ หลานชายนั่นจะไม่อภัยให้ตัวเองอย่างแน่นอน
“สวรรค์……” คุณท่านได้ยินถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะพูดพึมพำ ในใจก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
ในเวลานี้ อานโฉงชิวที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยปาก : “พ่อครับ ครั้งนี้ดูเหมือนจะน่าใจหายใจคว่ำ แต่ไม่มีอันตรายใดๆ หรอก ทั้งหมดอาศัยคู่หมั้นของเฉินเอ๋อ ผมคิดว่านี่ก็คือลิขิตสวรรค์ สวรรค์เอาใจใส่พ่อขนาดนี้ จะต้องให้พ่ออยู่เจอเฉินเอ๋อแน่นอน”
คุณท่านได้ยินคำพูดนี้ จึงพยักหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่
คราวนี้เอง พนักงานคนหนึ่งรีบสาวเท้าเดินมา พูดด้วยความนบนอบ : “คุณท่าน นายหญิง พล.ต.ท.หลี่ที่กรมตำรวจนครนิวยอร์กอยู่ล่างตึก บอกว่าอยากขึ้นมาเยี่ยมเยียน”
คุณท่านเอ่ยด้วยความตกใจ : “ญ่าหลิน ? เร็ว รีบให้ไอ้หนุ่มนี่ขึ้นมา !”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...