ทว่า ข้อมูลที่ลูกน้องส่งกลับมา กลับทำให้เขาขจัดความสงสัยที่มีต่อเฉินจ้างโจงไปได้เลย
ในฐานะที่เป็นอดีตตำรวจอาชญากรรม เขารู้ดี คนคนหนึ่งสามารถปลอมตัวตอนนี้ได้ แต่ยากที่จะฝังกลบอดีต
นี่เป็นสาเหตุที่ต่อให้อาชญากรหลายคนลบล้างมลทินตัวเองแล้ว กลายเป็นผู้ประสบความสำเร็จที่ทุกคนเคารพเลื่อมใส แต่สุดท้ายยังคงถูกล่ามโซ่โยนเข้าคุกเนื่องด้วยการกระทำผิดกฎหมายในอดีต
เรื่องเมื่อยี่สิบสามสิบปีก่อนของเฉินจ้างโจงถูกขุดออกมาแล้ว หลักฐานที่เพียงพอสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับกู้ชิวอี๋
ดังนั้น กู้ชิวอี๋ไปทานข้าวที่ร้านห่านย่างของเขา ก็เป็นเรื่องที่แสนจะธรรมดามาก
ส่วนตอนที่กู้ชิวอี๋ทานข้าวที่ร้านห่านย่าง บังเอิญได้ยินอานโฉงชิวเอ่ยว่าคุณท่านป่วยหนัก จากนั้นรีบส่งยามาให้โดยไม่สนว่าระยะทางจะไกล นี่ก็อยู่ในหลักเหตุผล
ส่วนสาเหตุที่เฉินจ้างโจงจงใจทำลายเครื่องบันทึกวิดีโอเฝ้าสังเกต ในใจหลี่ญ่าหลินก็มีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลหนึ่งเช่นกัน อย่างไรเสียกู้ชิวอี๋ก็เป็นดาราดัง อดีตของเฉินจ้างโจงก็พิสูจน์แล้วว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา งั้นเขาสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ จึงทำลายวิดีโอเฝ้าสังเกต เพื่อปกป้องความเป็นส่วนตัวของกู้ชิวอี๋ นี่ก็มีเหตุผลเช่นกัน
ในเมื่อมีเหตุผล ก็หมายความว่าทางเส้นนี้ไม่มีความจำเป็นที่จะสืบต่อไปแล้ว
ดังนั้น หลี่ญ่าหลินทำได้แต่ส่งความหวังให้ทางตำรวจสามารถขุดเบาะแสตามสำนักว่านหลงให้ลึกต่อไปให้ได้
ตอนนี้ มีเพียงทางเส้นนี้ที่เป็นทิศทางการตรวจสอบค่อนข้างเด่นชัด
แต่ว่า ตอนนี้อีกฝ่ายพูดเจือด้วยน้ำเสียงจนปัญญาเล็กน้อย : “หัวหน้าครับ บรูโน่ที่รับหน้าที่ต่อจากหัวหน้า วันนี้ได้ประชุมกับพวกเราแล้ว คดีนี้ เปลี่ยนทิศทางการตรวจสอบทุกด้านเป็นยืนยันตัวตนของเหยื่อ รวมทั้งตรวจสอบรายละเอียดรูปธรรมของเหยื่อที่ถูกลักพาตัว ทางฝั่งเฟ่ยซื่อกรุ๊ปนั้น เบื้องบนก็แสดงความคิดเห็นแล้ว ความเห็นคือไม่ต้องไปรบกวนอีกแล้ว ดังนั้นทางของสำนักว่านหลงเส้นนี้ โดยพื้นฐานก็คงจะไม่ตรวจสอบต่ออีกแล้ว……”
หลี่ญ่าหลินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยซักถาม : “สำนักว่านหลงฆ่าคนไปมากขนาดนี้ที่นครนิวยอร์ก บอกไม่ตรวจสอบก็ไม่ตรวจสอบแล้ว ?”
หลี่ญ่าหลินอดไม่ได้ที่จะทอดถอนหายใจยาว ๆ เขาผิดหวังเหลือเกิน
เขาในเวลานี้ ที่ไม่รู้ก็คือ เพราะว่าเขาให้คนตรวจสอบเฉินจ้างโจง ดังนั้นแทบจะอยู่ในเวลาเดียวกัน อีกซีกหนึ่งของโลก ข้อมูลแฟ้มเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเฉินจ้างโจง ได้ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเศรษฐีระดับท็อปคนหนึ่งที่อยู่เกาะฮ่องกง
เศรษฐีระดับท็อปคนนี้ เคยชื่นชมเฉินจ้างโจงเป็นอย่างมาก แต่ต่อมาเป็นหลิวเซิงคนนั้นที่จงเกลียดจงชังเฉินจ้างโจงเป็นอย่างมาก
หลิวเซิงไม่ใช่ชื่อจริงของเขา
ชื่อจริงของเขามีนามว่าหลิวเจียฮุย เป็นนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ผู้ขนส่งทางเรือและเป็นหนึ่งในนักลงทุนที่ศักยภาพแข็งแกร่งที่สุดของเกาะฮ่องกง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...