ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4292

หลิวเจียฮุยพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "อาฉวน ฉันไม่สนใจว่านายจะใช้วิธีไหน แต่จะต้องให้ตำรวจอเมริกันส่งตัวเขากลับมาที่เกาะฮ่องกงให้ได้! จากนั้นนายก็ส่งข้อความถึงหัวหน้าแก๊งทุกคนในเกาะฮ่องกงล่วงหน้า บอกว่าคนแซ่เฉินใกล้จะกลับมาเร็วๆ นี้แล้ว ลอบฆ่า 30 ล้านของฉันในตอนนั้นยังคงมีผลอยู่ ใช้ได้ ใครก็ตามที่ฆ่าเขาได้ จะได้เงิน 30 ล้านไป!”

หลิวเจียฮุยกล่าวเสริมว่า “อีกอย่าง เปลี่ยนเงิน 30 ล้านดอลลาร์ฮ่องกงเป็นดอลลาร์สหรัฐ!”

พ่อบ้านรีบพูดว่า “คุณชาย คุณสัญญากับเย่ฉางอิง จากนั้นก็รับปากกู้เย้นจงเอาไว้ด้วย แถมคุณยังสัญญากับภรรยาของคุณด้วย ถ้าหากคุณฆ่าคนแซ่เฉินจริงๆ ผลที่ตามมาจะยุ่งยากหรือไม่…”

"กลัวอะไรกัน?" หลิวเจียฮุยหัวเราะเยาะ “ฉันสัญญากับเย่ฉางอิง กู้เย้นจง และภรรยาของฉันว่าจะปล่อยเขาไป แต่ฉันก็เอ่ยก่อนแล้วว่าเขาต้องไม่กลับมาที่เกาะฮ่องกงตลอดชีวิต!”

“ถ้าเขากลับมาแล้ว แม้ว่าเขาจะไม่ได้กลับมาโดยสมัครใจและถูกส่งตัวกลับประเทศโดยคนอเมริกัน แต่ก็ถือว่าเขากลับมาแล้ว!”

“อย่างนั้นในเมื่อเขากลับมาแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถโทษที่ฉันลงมือเหี้ยมได้!”

พ่อบ้านเข้าใจในทันทีและโพล่งออกมา “คุณชาย ลูกไม้นี้ของคุณ...ช่างสูงส่งจริงๆ!”

ในขณะเดียวกัน ที่นิวยอร์ก ไชน่าทาวน์

เนื่องจากเป็นเวลาอาหารกลางวัน ธุรกิจร้านอาหารของเฉินจ้างโจงจึงขายดีมาก­

เพียงแต่เขาและพนักงานสองคน กำลังยุ่งจนหัวหมุน

อย่างไรก็ตาม ขณะต้อนรับแขก เฉินจ้างโจงได้มองออกไปนอกประตูอย่างเงียบ ๆ

นั่นเพราะ เขาพบว่า ตั้งแต่เช้าตรู่ มักจะมีรถจอดอยู่ตรงข้ามประตูร้านของเขาเสมอ

แม้ว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนรถสี่คันและจอดในตำแหน่งต่างกัน แต่เฉินจ้างโจงยังคงมองออกว่าแม้ว่าตำแหน่งของรถทั้งสี่คันนี้จะต่างกัน แต่พวกมันทั้งหมดล้วนสามารถเห็นประตูหน้าของร้านห่านย่างของตนได้

นี่ทำให้เขาไม่สบายใจเล็กน้อย

เขารู้ว่า ตำรวจนิวยอร์กจะต้องจับตามองเขาอยู่

แต่ในไม่ช้าคิ้วของเขาก็ขมวดคิ้วขึ้นอีกครั้ง

เขารีบถอดถุงมือและผ้ากันเปื้อนออกทันที จากนั้นก็พูดกับพนักงานว่า “เฉียงไจ่ แขวนป้ายปิดร้าน หลังจากลูกค้าแล้วให้ปิดประตูลงทันที จากนั้นก็ไปหาฉันข้างล่าง”

พนักงานไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงได้กระวนกระวายแบบนี้ ดังนั้นจึงรีบพยักหน้าและพูดว่า “ได้ลุงโจง ผมรู้แล้ว!”

หลังจากที่เฉินจ้างโจงพูดจบ เขาก็ไปที่ห้องใต้ดินคนเดียว ด้านล่างมีห้องสองห้อง ซึ่งเป็นห้องนอนของเขาและเฉียงไจ่พนักงานของเขา

เมื่อเฉินจ้างโจงกลับมาที่ห้อง สิ่งแรกที่เขาทำคือเริ่มจัดกระเป๋าเดินทาง เขาเลือกเฉพาะสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับตัวเองแล้วบรรจุลงในกระเป๋าเดินทาง นอกจากนี้ แม้กระทั่งเสื้อผ้าเขาก็ไม่แม้แต่จะเก็บมัน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินจ้างโจงก็เก็บกระเป๋าเดินทางใบไม่เล็กไม่ใหญ่ใบหนึ่งเสร็จ

เฉียงไจ่พนักงานของเขาเดินลงบันไดอย่างรวดเร็วและพูดที่ประตู “ลุงโจง ลูกค้าไปหมดแล้ว ผมก็ปิดประตูแล้ว”