ตอนนี้ ต่อให้ตระกูลอานจะมีเงินหลายล้านล้านแล้วมันจะทำอะไรได้บ้าง? ถึงมีก็แลกชีวิตลูกๆหลานๆกลับมาไม่ได้!
ในเวลานี้ สมาชิกคนอื่นๆในตระกูลอานก็หมดหวังเช่นกัน
พวกเขาทั้งหมดตระหนักถึงความเป็นจริงในทันที วันนี้เป็นวันที่ถึงคราวเคราะห์แล้ว!
ผู้เก่งกาจวิชาบู๊ทั้งสี่ถูกสังหาร แล้วพวกเขาคนธรรมดาที่ไม่มีแม้แต่แรงจะไปฆ่าไก่ จะรอดจากลิขิตสวรรค์ได้อย่างไร!
ทันใดนั้น กลุ่มโจรที่โหดเหี้ยมก็พุ่งมาที่ประตู
ชายที่เป็นผู้นำก้าวไปข้างหน้า เขายืนอยู่ที่ประตูและมองคนตระกูลอานที่กำลังตื่นตระหนกอยู่ในห้องอย่างเย็นชา จากนั้นก็เอ่ยเยาะเย้ย "ไอ้หย่า คนเยอะเสียจริง ต้องขอโทษด้วยแล้ว ถึงเวลาเปิดฉากฆ่าแล้ว!"
พูดจบ เขาก็ยกปืนขึ้นมา ก่อนจะเล็งไปที่อานฉีซานแล้วถามอย่างเยาะเย้ย "อานฉีซาน นายมีคำสั่งเสียอะไรรึเปล่า?"
อานฉีซานลุกขึ้นและพูดอย่างนอบน้อม “ฉันไม่รู้ว่าฉันไปทำอะไรให้คุณขุ่นเคือง แต่ถ้าคุณมีความแค้นกับฉันจริงๆ ได้โปรดปล่อยครอบครัวของฉันไป!”
ชายคนนั้นแค่นเสียงเยาะเย้ยและเอ่ยดูถูกเหยียดหยามว่า “ฉันไม่ได้แค่จะฆ่านายเท่านั้น แต่เป็นพวกนายทุกคนต่างหาก!”
พูดจบ เขาก็ตะคอก "ไม่พูดจาไร้สาระกับพวกนายแล้ว ตอนนี้จะไปส่งพวกนายไปตายซะ!"
ในเวลานี้เอง จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นที่ด้านขวาของเขา จากนั้นก็มีเสียงเย็นเยียบดังขึ้นว่า "จะส่งพวกเขาไปตาย นายถามฉันแล้วยัง?!"
คนที่พูดก็คือเย่เฉิน!
หัวหน้าโจรรวมถึงทหารที่มีปืนอยู่ข้างหลังของเขา ต่างก็ตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นมาอย่างฉับพลันของเย่เฉิน
พวกเขารู้มานานแล้วว่ามีคนโชคร้ายสองคนอยู่ในห้องถัดไปและวางแผนจะกำจัดพวกเขาทิ้งทันทีหลังจากที่ฆ่าคนตระกูลอานหมดแล้ว แต่คิดไม่ถึงเลยว่า คนในห้องนั้นจะถึงกับเป็นฝ่ายเดินออกมาเอง!
และถึงขนาดที่ กล้าเอ่ยคำพูดที่เย่อหยิ่งแบบนี้ออกมา!
นี่แทบจะเท่ากับเดินมารนหาที่ตายชัดๆ!
แขนทั้งสองข้างที่ขาดไปของเขา ตอนนี้กำลังดูราวกับเครื่องฉีดพ่นยาฆ่าแมลงสองอัน
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ฉีดพ่นออกมานั้นไม่ใช่ยา แต่เป็นเลือดสดๆอุณหภูมิ 36 องศาในร่างกายของเขา!
ความเจ็บปวดที่รุนแรง รวมไปถึงละอองเลือดแรงดันสูงสองสายข้างหน้าเขา ทำให้ผู้เป็นหัวหน้าโจรตะลึงกลัวสุดขีด!
เพราะความเจ็บปวดที่ยากเกินกว่าจะทนได้ทำให้เขาต้องเอ่ยอ้าปากกรีดร้องออกมา แต่เพิ่งจะอ้าปากจู่ๆเสียงร้องก็ต้องหยุดกะทันหัน!
นั่นเป็นเพราะสายตาของเขาพบว่า ที่ด้านข้างของตนที่มีลูกน้องหกคนยืนอยู่ซ้อนกัน ตอนนี้ไหล่ซ้ายของพวกเขาแต่ละคนล้วนถูกตัดขาดออกอย่างเรียบร้อยลงทั้งหมด!
สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดก็คือไม่เพียงแค่ไหล่ซ้ายของคนทั้งหกที่ถูกตัดขาด แม้กระทั่งปืนในมือของพวกเขาที่อยู่ในระดับเดียวกันก็ถูกตัดออกไปอย่างเรียบร้อย!
สีหน้าของเขากลายเป็นตื่นตะลึงเหนือบรรยายในทันที!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...