ลู่หมิงเคยอ่านข้อมูลของเฉินจ้างโจง และรู้ว่าถ้าเขากลับเกาะฮ่องกง จะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน และเขาก็รู้ว่าเฉินจ้างโจงและพ่อของกู้ชิวอี๋ เป็นเพื่อนกันหลายชั่วคน ถ้าครอบครัวของกู้ชิวอี๋สามารถช่วยเรื่องนี้ได้ อาจจะยังสามารถช่วยชีวิตเขาได้ ดังนั้นเขาได้จงใจพูดถึงสองคน และยังแสดงว่าตัวเขาเองจะพยายามอย่างดีที่สุด เพื่อช่วยชะลอการส่งเฉินจ้างโจงกลับประเทศ
เฉินจ้างโจงฟังความหมายในคำพูดของลู่หมิงออก เขามองไปที่เฉียงไจ่ และพูดอย่างจริงจังว่า:"ไอ้เฉียง ห้ามติดต่อคนอื่น ฉันไม่อยากติดหนี้บุญคุณใครอีกแล้ว เข้าใจไหม?"
"ผมเข้าใจแล้วครับลุงโจง……"เฉียงไจ่ร้องไห้ และพยักหน้า แต่ในใจกลับมีแผนของตัวเองอยู่แล้ว
เขาคิดว่า ไม่ว่ายังไงก็ต้องแจ้งคุณกู้ ตอนนี้เธอเป็นคนเดียวที่สามารถช่วยลุงโจงได้
ในเวลานี้ เฉินจ้างโจงยิ้มเล็กน้อยให้เฉียงไจ่ และหันหลังเดินออกไปพร้อมกับลู่หมิง
เฉียงไจ่ไล่ตามออกจากร้าน เห็นเฉินจ้างโจงถูกพาไปที่รถตำรวจคันหนึ่ง
จากนั้นขบวนรถทั้งหมดออกจากไชน่าทาวน์ พร้อมกับไฟตำรวจที่ส่องประกายระยิบระยับ
เมื่อขบวนรถหายไปจากสายตา เฉียงไจ่ก็กลับไปที่ร้านทันที อยากจะโทรหากู้ชิวอี๋
แต่ว่า ในเวลานี้ จู่ๆ เขาก็นึกได้ว่า เขาไม่มีข้อมูลติดต่อของกู้ชิวอี๋
ยังไงซะกู้ชิวอี๋ก็เป็นดาราดัง และทุกครั้งที่มา ก็เป็นแขกผู้มีเกียรติของลุงโจง ดังนั้นเฉียงไจ่ได้แต่ทำงานเงียบๆ ข้างลุงโจงทุกครั้ง และแทบจะไม่ค่อยได้สื่อสารกับกู้ชิวอี๋เลย
เขารู้ว่ามีเพียงกู้ชิวอี๋เท่านั้น ที่สามารถช่วยลุงโจงได้ในตอนนี้ แต่เขาไม่สามารถติดต่อกับกู้ชิวอี๋ได้ ซึ่งทำให้เขากระวนกระวาย
เมื่อนึกถึงวันนี้คือการเปิดคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋อย่างเป็นทางการ เขารีบถอดผ้ากันเปื้อนออก และพูดกับคนที่มาทานอาหารในร้านว่า:"ผมยังธุระ ทุกคนเชิญตามสบายครับ คนที่ออกคนสุดท้ายช่วยปิดประตูให้ด้วยครับ ขอบคุณ!"
พูดจบ เขาก็รีบออกจากร้าน และโบกแท็กซี่เพื่อไปสถานที่แสดง
เฟ่ยเข่อซินรีบพูดว่า: "ท่านไม่ต้องเกรงใจค่ะ มันเป็นสิ่งฉันควรทำ"
ในเวลานี้ คุณท่านอานพูดอีกว่า:"จริงสิ คุณหนูเฟ่ย เมื่อกี้ตอนที่ฉันอยู่บนรถ ได้ติดต่อผู้ช่วยส่วนตัวคนหนึ่งของฉันแล้ว ตอนนี้เขาและทีมงานของเขากำลังเดินทางมาจากลอสแองเจลิส ขอรบกวนคุณเก็บข้าวของส่วนตัวของเธอไว้ให้ดี หลังจากคนของเรามาถึงแล้วจะติดต่อคุณ"
"ไม่มีปัญหาค่ะ"เฟ่ยเข่อซินพูดโดยไม่ลังเล:"พอเขามาถึงนิวยอร์ก ให้เขาติดต่อฉันโดยตรงได้เลยค่ะ!"
"โอเค!"คุณท่านอานพยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดว่า:"งั้นพวกเราขึ้นไปกันก่อนนะ!"
ในเวลานี้ ทางเข้าลิฟต์ของห้องโถง ได้จัดวางอุปกรณ์ตรวจสอบความปลอดภัยไว้ อานข่ายเฟิงพูดกับพ่อแม่และสมาชิกในครอบครัวคนอื่นๆ ว่า:"เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ เราทุกคนต้องทำการตรวจสอบความปลอดภัยอย่างครอบคลุมก่อนจะขึ้นไป เมื่อกี้ผมให้คนตรวจสอบลิฟต์แล้ว ยืนยันว่าไม่มีสิ่งผิดปกติ แต่ทุกคนยังคงระมัดระวัง หลังจากผ่านจุดตรวจความปลอดภัยแล้ว ให้เข้าไปในลิฟต์เป็นคู่ๆ แล้วขึ้นไปชั้นบนเป็นชุดๆ"
คำเตือนของอานข่ายเฟิง ไม่ได้กระตุ้นการคัดค้านของใคร ๆ ทุกคนรู้ดีว่าความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในเวลานี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...