ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4337

ดังนั้นคุณท่านใหญ่กับนายหญิงใหญ่จึงผ่านจุดตรวจความปลอดภัยก่อน แล้วจึงขึ้นลิฟต์ไปชั้นบน

อานโฉงชิวและภรรยาของเขาตามมาติดๆ

หลังจากที่ทุกคนผ่านการตรวจสอบความปลอดภัย และขึ้นไปชั้นบนได้สำเร็จ เฟ่ยเข่อซินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก อยู่ไม่นานนัก หันหลังกลับและพาคนออกจากอาคารอานปาง

สิ่งแรกที่คุณท่านอนพาทุกคนขึ้นไปชั้นบนสุดคือ ปิดกั้นห้องสัดส่วนชั้นบนสุดของอาคารอานปาง โชคดีที่วัสดุสำรองบนชั้นนี้มีเพียงพอ และไม่ใช่ปัญหาสำหรับตระกูลอานที่จะอาศัยอยู่ที่นี่ไม่กี่เดือน

หลังจากปิดห้องกั้นแล้ว คุณท่านอนเรียกลูกชายทั้งสามคน และลูกสาวหนึ่งคนไปที่ห้องประชุม หลังจากทุกคนนั่งลงแล้ว เขาก็เริ่มพูดก่อนว่า:"อีกเจ็ดวันข้างหน้า พวกเราทุกคนไม่ควรออกจากที่นี่ ให้รอดูว่าสถานการณ์พัฒนาไปอย่างไรก่อน หากพ้นอันตรายชั่วคราว ทุกคนจะออกไปเป็นชุดๆ"

พูดจบ เขาพูดเสริมว่า:"นอกจากนี้ เรื่องของวันนี้พวกเธอก็คงจะดูออก จุดประสงค์ของอีกฝ่ายไม่ใช่เพื่อเงิน แต่เพื่อทำลายทั้งตระกูลอาน ดังนั้นตั้งแต่วินาทีที่ทุกคนออกจากที่นี่ ทุกคนในตระกูลอานห้ามรวมตัวนอกเหนือพื้นที่ตระกูลอาน ในเวลาเดียวกันเราต้องลงทุนด้านความปลอดภัยเป็นสองเท่า และต้องแน่ใจว่ามีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพียงพอ และวิธีการรักษาความปลอดภัยที่เพียงพอตลอดเวลา!"

อานโฉงชิวพูดว่า:"พ่อครับ ผมขอแนะนำว่าในอนาคตงานรักษาความปลอดภัยของเรา จะต้องพึ่งพาผู้เก่งกาจวิชาบู๊จำนวนน้อยอีกต่อไป แต่ควรเป็นเหมือนประธานาธิบดี เพื่อสร้างระบบความปลอดภัยที่สมบูรณ์ ครอบคลุม และทรงพลัง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยควรประกอบด้วย ระบบรักษาความปลอดภัยที่ทำงานอย่างอิสระหลายระบบ เพื่อให้แน่ใจว่าระบบหลายระบบได้รับการคุ้มครองจากใกล้ถึงไกล จากภายในสู่ภายนอก และทำงานซ้ำซ้อนได้ดี แม้ว่าระบบใดระบบหนึ่งจะพัง แต่ระบบอื่นก็ยังทำงานได้ตามปกติ! "

"ถูกต้อง!"คุณท่านอานพยักหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า:"โฉงชิว นายเป็นคนที่มีความคิดละเอียดอ่อน และนายต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ต่อจากนี้ไป ความปลอดภัยคือความต้องการหลักของตระกูลอาน ไม่ว่าจะทุ่มเงินมากแค่ไหนก็จะไม่รู้สึกเสียดาย!"

ในฮอลล์แสดง ผู้คนหลายหมื่นได้เห็นการแสดงครั้งแรกของทัวร์ทั่วโลกของกู้ชิวอี๋อย่างตื่นเต้น

แฟนๆ ทราบดีว่าหากไฟสว่างหมด และมีการกล่าวปิดการแสดง การแสดงก็ถือว่าจบลงอย่างสมบูรณ์

แม้ว่าพวกเขาจะยังอารมณ์ค้าง แต่ก็ยังเริ่มออกจากงานอย่างมีระเบียบ

ในเวลานี้ เย่เฉินพูดกับเซียวชูหรันว่า:"ที่รัก เราไปกันเถอะ ขับรถออกไปก่อนที่กองทัพใหญ่จะออกไป จะสะดวกกว่า ถ้ารออีกต่อไป ผู้คนนับหมื่นออกจากงาน ข้างนอกจะอัดกันเต็มแน่นอน"

เซียวชูหรันพยักหน้าเบา ๆ และพูดอ้อนว่า:"ที่รัก คุณอย่าลืมนะ รอบหน้าต้องพาฉันไปอีก……"