เมื่อพูดถึงนี้ เฉียนหงเย่นถอนหายใจ และพูดอีกครั้ง:"พี่หลัน คุณดวงดี อาศัยอยู่ในบ้านหรู ขับรถหรู สวมสินค้าหรูหราชั้นนำ เป็นผู้ชนะในชีวิตแน่นอน ไม่เหมือนกับฉัน หลังจากเกิดภัยพิบัติ เครื่องประดับ กระเป๋าหายไปหมด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้จะได้ซื้อแบรนด์ดัง ขนาดChow Tai Fook ฉันก็ซื้อไม่ไหวเลย…...เดี๋ยวฉันจะขอเงินเวยเวย ไปซื้อสร้อยเงินที่แผงขายมาใส่ก็ได้แล้ว……"
หม่าหลันครุ่นคิดครู่หนึ่ง:"เฉียนหงเย่นนี่มันรู้ตัวเองดีจริงๆ รู้ว่าเธอใส่แค่Chow Tai Fook เธอคือChow Tai Fook ฉันคือ Bulgari……จุ๊จุ๊ เลเวลขึ้นมาไม่รู้ตั้งกี่ระดับ"
เมื่อคิดเช่นนี้ หม่าหลันก็พูดอย่างเปิดเผย:"เธอพูดอะไรกัน อย่างน้อยเธอก็เป็นน้องสะใภ้ของฉันหม่าหลัน เธอจะลดตัวลงซื้อโซ่เงินที่แผงขายได้ยังไง!"
พูดไป หม่าหลันก็ลุกขึ้นจากเตียง แล้วพูดอย่างอารมณ์ดีว่า:"เดี๋ยวเราจะไปฮาร์เบอร์ซิตี้กัน และหลังจากเลือกสร้อยคอให้ฉันแล้ว เราจะไปที่Chow Tai Fook ฉันจะซื้อสร้อยคอให้เธอ!"
"โอ้พระเจ้า!"เฉียนหงเย่นถามอย่างตื่นเต้น:"พี่หลัน คุณตั้งใจจะล้อฉันเล่นรึเปล่า, คุณจะซื้อสร้อยคอให้ฉันจริงๆเหรอ?"
หม่าหลันพูดอย่างจริงจัง:"ฉันหม่าหลันไม่เคยพูดโม้ บอกจะให้ก็ต้องให้ ไม่เกิน10,000 หยวน เธอเลือกตามใจเธอได้เลย!"
เฮียนหงเย่นพูดอย่างดีใจ:"ได้เลย! พี่หลันยังคงตรงไปตรงมา! คุณจะตื่นเมื่อไหร่? ฉันจะไปเมืองห่ายก่างกับคุณ!"
หม่าหลันกลิ้งตัวลงจากเตียง แล้วพูดว่า:"รอฉันหน่อย ฉันจะไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวนี้แหละ!"
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูไฟฟ้าของวิลล่าก็เปิดออกอย่างช้าๆ และหม่าหลันก็ขับรถโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนนออกไป
เฉียนหงเย่นมองไปที่ด้านหน้าที่ก้าวร้าวดุดันของโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน และท่าทางขับรถของหม่าหลัน ทั้งเจ็บใจและโกรธ และอดไม่ได้ที่จะพูดพึมพำ:"คนเลวอย่างหม่าหลัน ยังกล้าขับCullinan เธอนั่งขับรถอยู่ข้างใน ผู้คนแทบจะมองเห็นแค่หัวของเธอจากภายนอกเท่านั้น ไม่ทันระวังอาจจะคิดว่าเป็นรถไร้คนขับ……"
ในเวลานี้ หม่าหลันจอดรถไว้ข้างหน้าเธอ เงยหน้าขึ้นทักทายเธอ:"หงเย่น ขึ้นรถเร็ว"
หลังจากถอยรถยนต์อย่างระมัดระวังสิบกว่ารอบในโรงรถใต้ดิน ในที่สุดก็จอดรถเสร็จ เธอและเฉียนหงเย่นก็มาที่ชั้นหนึ่งด้วยกัน
ชั้นหนึ่งของเมืองห่ายก่างนั้นเต็มไปด้วยแบรนด์หรูระดับเฟิร์สคลาสเกือบทั้งหมด
ในนี้ ครึ่งหนึ่งเป็นแบรนด์เสื้อผ้าและกระเป๋าเดินทาง เช่น LV และ Gucci และอีกครึ่งหนึ่งเป็นเครื่องประดับ เช่น Bulgari และ Cartier
ทันทีที่หม่าหลันมาถึง ก็พาเฉียนหงเย่นไปที่ร้าน Bulgari ก่อน
ไม่ใช่ว่าBvlgariจะดีกว่าแบรนด์อื่นๆ มาก ที่สำคัญเป็นเพราะหม่าหลันชอบชื่อ Bulgari และรู้สึกว่าชื่อนี้ดูมีความสุข

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...