ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4356
เมื่อเห็นคำว่ารางวัลที่หนึ่งสี่คำนี้ ใจของหม่าหลันก็เต้นแรง
หลังจากเฉียนหงเย่นได้ยินสิ่งที่เธอพูด ก็รีบโน้มตัวเข้าไป และก้มลงมองแรงๆ
พอดูแล้วก็ไม่เป็นไรนะ คำว่ารางวัลที่หนึ่งสี่คำ มันพิมพ์ในที่ๆแลกของรางวัลไว้อย่างชัดเจน
เวลานี้ ในใจเฉียนหงเย่นรู้สึกทรมานแทบตาย
"ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมหม่าหลัน อีดอกนี้ถึงโชคดีขนาดนี้"
"แค่ยื่นมือก็จับรางวัลที่หนึ่งได้ทันที นี่มันยังเป็นคนอีกรึเปล่า?"
เมื่อเห็นอีดอกหม่าหลันถูก1.2 ล้าน มันอึดอัดกว่าฉันทำ1.2 ล้านหายไปเองจริงๆ !
เวลานี้หม่าหลันดีใจมากแล้ว เธอรีบถามผู้จัดการร้านว่า:"รางวัลที่หนึ่งนี้คืออะไรกันแน่?"
ผู้จัดการร้านรีบพูดว่า:"คุณขูดต่อสิ รางวัลจะเขียนไว้ด้านล่าง แต่คุณต้องขูดออกก่อนถึงจะรู้"
หม่าหลันพึมพำ:"ถ้าเป็นทองคำแท่ง 1.2 ล้านคงจะดีมาก ชั้นจะเอามันไปขายต่อเลย!"
พูดจบ ก็อดพึมพำไม่ได้:"หรือว่ารถราคา 1.2 ล้านหนึ่งคันก็ได้ อัตราส่วนลดการขายต่อสำหรับรถใหม่ยังค่อนข้างสูงอยู่……"
หม่าหลันพูดไปด้วย ขูดด้านหลังฉลากไปด้วย
หลังจากขูดตัวหนังสือออกมา เธอก็ตกตะลึงเมื่อเห็นประโยคนี้
"นี่มันอะไรกันเนี่ย…...นี่มันถือว่ารางวัลใหญ่อะไรกันล่ะ…..."หม่าหลันอยากจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา แล้วโพล่งออกมาว่า:"อีกอย่าง เครื่องบินอะไรกัน ค่าบินไปอเมริกาหนึ่งครั้ง ต้องใช้1.2ล้านเลย? ฉันซื้อตั๋วเครื่องบินสักใบต้องจ่ายราคาเท่าไหร่เนี่ย?"
ผู้จัดการร้านรีบพูดว่า:"คุณผู้หญิง ด้วยสถานะที่สูงศักดิ์แบบคุณ คุณคงรู้ว่าราคาของเครื่องบินไอพ่นธุรกิจนั้นแพงมากตลอด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าWoou G650 เป็นหนึ่งในเครื่องบินไอพ่นธุรกิจที่ดีที่สุดในตลาด เครื่องบินลำนี้มีมูลค่าหลายร้อยล้าน และการตกแต่งภายในก็หรูหรามาก บินไปอเมริกาหนึ่งครั้งในราคา1.2ล้านเป็นราคาส่วนลดครับ!"
หม่าหลันทิ้งฉลากที่จับใส่หน้าเขา แล้วรีบพูดว่า:"ฉันไม่อยากไปอเมริกา งั้นคุณให้เงินสดฉันเถอะ ฉันไม่เอาเยอะ คุณให้ฉันได้ 1 ล้านก็พอ"
ผู้จัดการร้านพูดอย่างจริงจัง:"คุณผู้หญิงครับ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ผมตัดสินได้"
พูดไป เขาก็พลิกฉลากที่จับได้ขึ้นมา ชี้ไปที่หมายเหตุด้านหลัง แล้วพูดว่า:"คุณดูสิ ในนี้เขียนไว้แล้ว ของรางวัลทั้งหมดไม่สามารถแลกเป็นเงินสด และไม่สามารถโอนได้"
หม่าหลันร้อนใจจนเหงื่อตก และโพล่งออกมาว่า:"แต่ฉันจะไปอเมริกาทำไมล่ะ! และยังเป็นเที่ยวบินเช่าเหมาลำราคา1.2 ล้านต่อครั้ง! ฉันนั่งบนเครื่องบินลำใหญ่ขนาดนั้นคนเดียว มันสิ้นเปลืองมากนะ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...