หม่าหลันคิดดู ดูเหมือนจะมีเหตุผลเช่นกัน
หากเธอไปสหรัฐอเมริกาเพื่อขออาศัยเย่เฉินกับเซียวชูหรัน สถานะในครอบครัวของเธอจะต้องอยู่อันดับสุดท้ายแน่นอน และจะมีใครมาประจบประแจงข้างๆ เธอทั้งวันได้ไง
แต่ถ้าพาเฉียนหงเย่นไปด้วยก็จะแตกต่างออกไป หล่อนตามให้เกียรติเธอตลอดทั้งวันเหมือนกับแม่บ้าน พาหล่อนไป ตนสามารถสั่งหล่อนเหมือนคนรับใช้ได้เช่นกัน
เมื่อคิดถึงนี้ เธอจึงพูดกับผู้จัดการร้านทันทีว่า:"คุณช่วยเพื่อนฉันทำวีซ่าด้วยได้ไหม เราจะไปอเมริกาด้วยกัน?"
ผู้จัดการร้านพูดโดยไม่ลังเลว่า:"ขอโทษครับคุณผู้หญิง แบบนี้ไม่ได้นะครับ พวกเราให้บริการเที่ยวบินและวีซ่าสำหรับคนเดียวเท่านั้น"
หม่าหลันพูดอย่างไม่พอใจว่า:"พวกคุณเป็นอะไรกัน? ฉันจะนั่งแท็กซี่ และถ้าจะพาเพื่อนไปสักคน คนขับก็ไม่กล้าปฏิเสธ"
ผู้จัดการร้านยิ้มพูดว่า:"คนขับรถรับเงินคุณ ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของคุณแน่นอน ของเราคือรางวัล และสิทธิ์ในการอธิบายทั้งหมดเป็นของบริษัท ดังนั้น หากคุณต้องการรับรางวัลนี้ จะต้องปฏิบัติตามข้อบังคับของบริษัทเรา มิฉะนั้น จะถือว่าท่านสละสิทธิ์โดยสมัครใจเท่านั้น"
เมื่อหม่าหลันได้ยินแบบนี้ ก็ทิ้งเฉียนหงเย่นออกไปให้ไกลทันที และพูดโดยไม่ลังเลว่า:"โอเค! งั้นฉันไปเอง!"
สำหรับเรื่องการไปสหรัฐอเมริกา แม้ว่าหม่าหลันจะตัดสินใจเองแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดกับเย่เฉินกับเซียวชูหรันอย่างไรดี
และแน่นอน เธอไม่กล้าพูดตรงๆ ว่าใช้เงินไปหมดแล้ว และตอนนี้ไม่มีเงินแล้ว และได้รางวัลบินไปสหรัฐอเมริกาฟรีๆ เลยจะบินไปขออาศัยอยู่กับลูกสาวและลูกเขย
ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไปหาเซียวชูหรัน แล้วไปทำตัวน่าสงสารกับเธอก่อน
ทันทีที่ขึ้นรถ เย่เฉินก็ถามว่า:"หมอนั้นเป็นยังไงบ้าง?"
ว่านพั่วจวินตอบด้วยความเคารพ:"ครับคุณเย่ หมอนั้นถูกควบคุมอย่างปลอดภัยแล้ว และมีเจ้าหน้าที่คอยเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา เพื่อรับรองความปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ ผมให้คนถอนฟันของเขาออกหมดของเขาออกแล้ว เขาไม่มีแขนไม่มีขา อยากฆ่าตัวตายก็ทำไม่ได้"
"ดี"เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และถามอีกครั้ง:"คุณพบอะไรไหม ตอนที่จัดการกับศพของพวกโจร?"
"มีครับ"ว่านพั่วจวินพูดว่า:"เราได้ตรวจดูคร่าวๆ แล้ว มีหลายประเด็นที่จะรายงานให้คุณทราบ"
ว่านพั่วจวินชะงักครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ:"อย่างแรกคืออาวุธและอุปกรณ์ของพวกมันล้ำหน้ามาก ค่าอุปกรณ์ของทหารส่วนบุคคลนั้น แพงกว่าอุปกรณ์ทหารส่วนบุคคล ของหน่วยรบพิเศษของสหรัฐอเมริกาหลายเท่าเลย กระสุนทั้งหมดเป็นกระสุนหัวระเบิดที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ เมื่อกระสุนเข้าในร่างกายของมนุษย์ มันจะสร้างเอฟเฟกต์โพรงที่ทรงพลัง ยิงแล้วจะเป็นรู ประเด็นสำคัญคือพวกมันยังเพิ่มปริมาณดินปืนในกระสุนเป็นพิเศษอีกด้วย ทำให้พลังของกระสุนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งระดับ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...