ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4367
เย่เฉินมองชายคนนั้นอีก แล้วถามว่า:"คุณชื่ออะไร?"
ชายคนนั้นพูดอย่างซึ้งใจว่า:"ครับคุณเย่ ผมชื่อห้าสี่เจ็ด!"
"ห้าสี่เจ็ด?"เย่เฉินถามอย่างสงสัย
ชายคนนั้นยิ้มอย่างขมขื่น และพูดว่า:"มันเป็นลำดับ ฉันไม่มีชื่อนามสกุล แม้แต่บรรพบุรุษของฉัน ก็ไม่รู้ว่าชื่อนามสกุลเดิมของพวกเขาคืออะไร พวกเราแค่เกิดมา ก็ได้รับลำดับจากองค์กร จากนั้นเราก็ใช้ลำดับนี้เป็นชื่อของเรา"
ในใจเย่เฉินมีความรู้สึกผสมปนเปกัน เงียบไปครู่หนึ่ง พยักหน้าเบา ๆ และพูดอย่างจริงจังว่า:"คุณใช้ชีวิตต่อไปให้ดีๆ ฉันจะให้คุณเห็นองค์กรนี้พินาศด้วยตาของคุณเอง!"
ในสายตาของห้าสี่เจ็ด จู่ๆ ก็มีแสงสว่างแห่งความหวังที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนประกาย จ้องมองไปที่เย่เฉิน และถามด้วยความเคารพว่า:"คุณเย่ ผมตอบคำถามคุณตั้งมากมาย หวังว่าคุณจะพิจารณาจากที่ผมให้ความร่วมมือของคุณขนาดนี้ แล้วบอกผมที คุณผนึกพลังในร่างกายผมโดยสิ้นเชิงได้อย่างไร?"
เย่เฉินยิ้มอย่างเย็นชา และพูดว่า:"พลังของฉัน แข็งแกร่งกว่ามันมาก!"
สำหรับเย่เฉิน ปราณทิพย์ คือไพ่ที่ใหญ่ที่สุดของเขาในตอนนี้
องค์กรลึกลับนี้ทรงพลังจริงๆ ถึงขั้นทรงพลังเกินไป
แต่ว่า ที่พวกเขาควบคุมหน่วยทหารกล้าตายเหล่านี้ หรืออีกนัยหนึ่งคือ พลังที่พวกเขาใช้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของหน่วยทหารกล้าตายเหล่านี้ ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ เมื่อเผชิญหน้าปราณทิพย์
และเป็นเพราะเหตุนี้เอง เย่เฉินถึงมีความมั่นใจ ว่าสักวันหนึ่งจะขุดองค์กรลึกลับนี้ออกมาทั้งอันเลย
ห้าสี่เจ็ด ก็สามารถสัมผัสได้ว่า ความแข็งแกร่งของเย่เฉินนั้นไกลเกินกว่าที่ตนรู้ พลังที่แม้แต่ทหารหน่วยกล้าตาย20 รุ่น ก็ไม่สามารถต้านทานได้ สำหรับเย่เฉินแล้ว ยังสามารถผนึกไว้ได้อย่างง่ายดาย นี่แสดงให้เห็นว่า เย่เฉินบอกว่าจะทำให้องค์กรพินาศไปอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่แค่การพูดเฉย ๆ
ต่อมา
เย่เฉินพูดกับว่านพั่วจวิน:"พั่วจวิน จัดการเบาะแสทั้งหมด และคืนนี้รีบหาเวลาพาห้าสี่เจ็ดออกจากสหรัฐอเมริกา ต้องระมัดระวังมากๆ ห้ามทิ้งเบาะแสไว้เด็ดขาด"
ว่านพั่วจวินพูดทันที:"ได้ครับ คุณเย่ ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้!"
เย่เฉินพยักหน้า และพูดว่า:"อีกสองวันฉันจะไปเกาะฮ่องกง คุณไปรอฉันที่เกาะฮ่องกงล่วงหน้า หารายละเอียดของหลิวเจียฮุย รวมถึงสถานการณ์ของทั้งเกาะฮ่องกง แล้วเจอกันที่เกาะฮ่องกง"
ว่านพั่วจวินไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เย่เฉินถึงไปเกาะฮ่องกง แต่ก็ยังพูดโดยไม่ลังเลว่า:"งั้นหลังจากที่ผมส่งพวกเขาไป ก็จะออกเดินทางไปเกาะฮ่องกงก่อนรุ่งสาง"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...