เย่เฉินพยักหน้า มองไปที่ห้าสี่เจ็ดอีกครั้ง และพูดว่า:"ห้าเจ็ด พวกคุณหน่วยทหารกล้าตาย คงจะเชี่ยวชาญกลวิธีเฉพาะมากมายสินะ? มิฉะนั้น คราวนี้เผชิญหน้ากับนักบู๊แปดดาว พวกคุณคงไม่มีทางแก้ไขได้อย่างง่ายดาย"
ห้าสี่เจ็ดรีบพูดว่า:"ครับคุณเย่ พวกเรามีกลวิธีต่างๆ มากมายในการฝึกฝนประจำวันจริงๆ ซึ่งมักจะเป็นกลวิธีพิเศษและอุปกรณ์พิเศษ หลังจากสิ่งเหล่านี้ถูกองค์กรจัดทำขึ้น และผู้สอนสอนให้พวกเรา"
เย่เฉินตอบอืม และพูดว่า:"หลังจากถึงซีเรียแล้ว พวกคุณพยายามบอกกลยุทธ์ของหน่วยทหารกล้าตาย กับคนของสำนักว่านหลง และให้สำนักว่านหลงได้ฝึกฝนด้วย เพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งโดยรวม!"
"ได้ครับ!"ห้าสี่เจ็ดพูดโดยไม่ลังเล:"ผมจะมอบกลยุทธ์ให้ทั้งหมด!"
"ดี"เย่เฉินหยิบยาช่วยหัวใจสองเม็ดออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้ว่านพั่วจวิน และพูดอย่างจริงจังว่า:"ยาสองเม็ดนี้ น่าจะช่วยให้คุณฝ่าฟันแดนสว่างชั้นสูงสุดได้ หลังจากคุณขึ้นเครื่องก็กินเลย เชื่อว่าตอนเจอกันอีกที่เกาะฮ่องกง คุณจะเป็นผู้ยอดฝีมือแดนมืดแล้ว"
ว่านพั้วจวินตกตะลึง และพูดด้วยความจริงใจว่า:"คุณเย่…...คุณสามารถไว้ชีวิตผมได้ และให้พ่อแม่ของผมทำการฝัง แล้วไปสู่สุคติภพ ผมก็รู้สึกซาบซึ้งใจมากแล้ว และคุณช่วยผมสร้างเส้นลมปราณใหม่อีก ให้ผมก้าวกระโดดไปถึงแดนสว่างชั้นสูงสุด ความเมตตาเหล่านี้ ผมยังไม่มีโอกาสตอบแทนเลย จะรับยาอันล้ำค่าของคุณอีกได้อย่างไร……"
เย่เฉินพูดนิ่งๆ ว่า:"พั่วจวิน ความเมตตาเหล่านี้ ไม่ต้องพูดถึงมันตลอดเวลา คุณก็ได้เห็นสิ่งที่เกิดอะไรขึ้นในวันนี้แล้ว มันแข็งแกร่งพอ ๆ กับนักบู๊แปดดาว ด้วยความร่วมมือของกลวิธีเฉพาะของคู่ต่อสู้ ยังคงถูกฆ่าอย่างง่ายดายเหมือนลูกแกะ ดังนั้นสิ่งสำคัญที่สุดของคุณในตอนนี้คือ การเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว มิฉะนั้น หากสักวันหนึ่งคุณตายไป คุณอยากจะตอบแทน ก็จะยิ่งไม่มีโอกาสตอบแทนแล้ว?"
หลังจากนั้น เย่เฉินก็ยื่นยาให้เขา และพูดว่า:"ก้าวสู่แดนสวรรค์ชั้นสูงสุดก่อน หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล!"
เมื่อว่านพั่วจวินได้ยินแบบนี้ เขาก็พูดด้วยความซาบซึ้งและเคารพทันทีว่า:"ขอบคุณครับคุณเย่! ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่นอน!"
เย่เฉินพยักหน้า:"งั้นฉันไปก่อนนะ คุณจัดการที่นี่นะ"
ว่านพั่วจวินรีบพูดว่า:"งั้นผมไปส่งคุณ!"
ดังนั้น เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า การตายของพ่อแม่ของเขาเกิดจากองค์กรลึกลับนี้หรือไม่
ถ้าใช่ งั้นก่อนพ่อแม่จะเกิดเรื่อง ได้รู้สึกถึงความอันตรายกำลังใกล้เข้ามาหรือไม่?
ถ้ามี งั้นพวกเขามีความรู้เฉพาะเกี่ยวกับองค์กรลึกลับนี้หรือไม่?
หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เย่เฉินก็ถอนหายใจ และส่ายหัว
คิดปัญหาที่ยังแก้ไม่ตกมากเกินไป จะทำให้คนเหนื่อยมากขึ้นเท่านั้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...