แต่ว่า การวัดมูลค่าคนหนึ่งคน ไม่เพียงแต่วัดทรัพย์สินของเขา แต่ยังต้องวัดงานที่เขาทำอยู่ และทรัพยากรที่อยู่เบื้องหลังเขาด้วย
แม้ว่า เฮ่อจือชิวเองจะไม่มีทรัพย์สิน แต่เธอเป็นผู้รับผิดชอบของทั้งบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด ตอนนี้บริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดมีทรัพยากรมากมายในเอเชีย และกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว ถ้าเขาอยากร่วมมือกับบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด แต่ถ้าอยากได้ทรัพยากรที่ไม่ได้ใช้งานจากเฮ่อจือชิว เขาก็ต้องสุภาพต่อเฮ่อจือชิว
เวลานี้ เฮ่อจือชิวพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเฉย:"ประธานหลิว ส่วนเรื่องความร่วมมือ ก่อนหน้านี้คนของคุณเคยแนะนำคร่าวๆ ให้ฉันแล้ว ฉันคิดว่าจะร่วมมือก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้นะ แต่ก่อนที่จะคุยเรื่องความร่วมมือ เรายังต้องทำความรู้จักมากขึ้น"
หลิวเจียฮุยพูดโดยไม่ลังเล:"แน่นอนครับ! นี่คือสิ่งที่ควรทำ! ประธานเฮ่อคุณสะดวกวันไหน ผมจะนำข้อมูลและทีมงาน ไปแนะนำให้คุณด้วยตัวเองที่นั่น!"
เฮ่อจือชิวพูดว่า:"ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนี้ พอดีผู้ช่วยส่วนตัวของฉันอีกสองวันจะไปเกาะฮ่องกงใน ถ้าประธานหลิวมีเวลาล่ะก็ ฉันจะส่งเขาไปคุยกับคุณเอง เขาสามารถแทนฉันได้ทั้งหมด"
หลิวเจียฮุยพูดด้วยความประหลาดใจ:"ว้าว ประธานเฮ่อ แบบนี้มันดีมากเลยครับ! ช่วงเวลาสองวันนี้ผมได้หมดครับ!"
เฮ่อจือชิวพูดว่า:"งั้นรอเขากำหนดเวลาเดินทางแล้ว ฉันจะบอกเวลาที่แน่นอนกับคุณ ถึงตอนนั้นยังต้องขอรบกวนประธานหลิวต้อนรับด้วยนะคะ"
"ไม่มีปัญหา! ไม่มีปัญหา!"หลิวเจียฮุยพูดอย่างสบายๆ :"ถึงเวลา ผมจะไปรับเอง! จะทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่บ้านแน่นอน!"
เฮ่อจือชิวยิ้มเล็กน้อย:"ค่ะ งั้นตกลงตามนี้ก่อนนะคะ"
หลิวเจียฮุยส่ายหัว และพูดกับผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆ เธอว่า:"พวกคุณทั้งสองออกไปก่อน"
เมื่อทั้งสองได้ยินแบบนั้น ก็หันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น หลิวเจียฮุยก็มาตรงหน้าของหญิงวัยกลางคนอย่างหน้าด้วย และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ที่รัก คุณก็รู้ว่าผมเป็นยังไง แค่ชอบเฉยๆ เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่นกับไอ้หมิง……"
พูดไป หลิวเจียฮุย ก็เปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว และพูดว่า:"วันนี้คุณนัดไปขี่ม้ากับคุณนายหานไม่ใช่เหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงมาหาผมได้ล่ะ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...