หญิงวัยกลางคนกอดอก มองหลิวเจียฮุยอย่างเย็นชา และพูดอย่างเคร่งขรึม:"ฉันได้ยินมาว่าผู้คนบนเกาะฮ่องกง ตอนนี้ต่างก็ตั้งท่ารอที่จะหาเงิน 30 ล้านจากคุณหลิว!"
พูดจบ เธอถามอย่างโกรธเคือง:"ทำไมคุณยังไม่ปล่อยเฉินจ้างโจงไปอีก? ! "
หลิวเจียฮุยพูดอย่างไร้เดียงสาว่า:"เฮ้ ที่รัก แม้ว่าผมจะรักคุณมาก แต่คุณว่าผมแบบนี้ ผมยังคงเสียใจมาก! ผมสัญญากับกู้เย่นจงจากเย่นจิงมานานแล้ว เพื่อรักษาหน้าเขาไว้ ผมจะไม่ไปยุ่งกับเฉินจ้างโจง แต่ไอ้เหี้ยเฉินจ้างโจงมันซวยเอง ถูกสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองจับได้ ดังนั้นโทษผมไม่ได้ใช่ไหม?"
หญิงวัยกลางคนพูดอย่างโกรธเคืองว่า:"คุณคิดว่าฉันเป็นเด็ก3 ขวบเหรอ? เรื่องนี้คุณเล่นสกปรกอยู่ข้างหลังแน่นอน!"
หลิวเจียฮุยยกมือขึ้น และพูดว่า:"คุณกล่าวหาผิดไปแล้วที่รัก! เฉินจ้างโจงถูกสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองจับ และมันเกี่ยวอะไรกับผมด้วย! คุณจะสงสัยว่าผมเป็นคนฟ้องสินะ? หลายปีมานี้ผมไม่รู้เลยว่าไอ้เหี้ยนั้นมันอยู่ไหนเลย ถ้าผมรู้ ก็ไม่มีทางรอจนถึงวันนี้หรอก!"
หญิงวัยกลางคนโพล่งออกมา:"ฉันไม่สนหรอกว่าเรื่องนี้คุณได้เล่นสกปรกรึเปล่า ฉันขอแค่เรื่องเดียวเท่านั้น! คุณรีบเอาอ้านฮัว 30 ล้านกลับคืนมาเดี๋ยวนี้ และประกาศกับทั้งเกาะฮ่องกงว่า อ้านฮัวนี้เป็นโมฆะ!"
"เชี่ยเอ้ย!"หลิวเจียฮุยที่ทำตัวดีมาตลอด ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่หญิงวัยกลางคน และพูดอย่างเย็นชาว่า:"เธอแม่งคิดว่าฉันหลิวเจียฮุยเป็นเต่าเหรอ? สิ่งที่ฉันพูดเอง จะเอากลับมาเองได้ไง? เธอจะให้คนบนเกาะฮ่องกงมองฉันยังไง? ! ไม่ว่ายังไงฉันหลิวเจียฮุยเป็นคนมีชื่อเสียงมาตลอด เธอแม่งสวมเขาให้ฉัน ฉันถูกทุกคนล้อเลียนมา 20 ปีแล้ว ตอนนี้เธอให้ฉันเอาอ้านฮัวกลับคืนมา นั่นมันก็คือการบอกกับทั้งเกาะฮ่องกงไม่ใช่เหรอ ว่าฉันหลิวเจียฮุยจะต้องใส่เขาจนตายเลย? ! "
ตอนที่เฉินจ้างโจงเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา เธอแยกทางกับเฉินจ้างโจง จากนั้น หลิวเจียฮุย ด้วยออร่าของมหาเศรษฐี และความใจกว้างในการใช้เงินฟุ่มเฟือย จึงทำให้เธอกลายเป็นคนรักของเขาในคฤหาสน์ที่ถนนชือซุน
ในตอนนั้น ฟางเจียซินแทบจะเป็นเท่ากับว่าได้โลกทั้งใบในแง่ของสิ่งของ
เธอสามารถนั่งเครื่องบินส่วนตัวสุดหรูในตอนเช้า เพื่อป้อนอาหารนกพิราบที่สนามในลอนดอน และขึ้นเครื่องบินลำเดียวกัน ไปทะเลอีเจียนอันแสนโรแมนติกในตอนกลางคืน พอตื่นขึ้น ก็สามารถเลือกไปช้อปปิ้งตามสลาย ที่นิวยอร์กหรือ ห้างสรรพสินค้าสุดหรูในโตเกียว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...