ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4375

แต่ว่า เธอประเมินค่าสถานะของเธอในใจหลิวเจียฮุยสูงเกินไป

และประเมินค่าความเกลียดแค้นเฉินจ้างโจงที่อยู่ในใจหลิวเจียฮุยต่ำเกินไป

ตบที่หน้า เธอรู้สึกหวาดกลัวทันที

เพราะว่า เธอกลัวว่าเธอจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปอีกครั้ง

ดังนั้น เธอจึงรีบอธิบายกับหลิวเจียฮุยว่า:"เจียฮุย…...คุณอย่าเข้าใจผิด…...ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น…...ฉันก็แค่……"

หลิวเจียฮุยพูดอย่างเย็นชา:"คุณไม่ต้องพูดแล้ว! ฉันไม่อยากรู้ว่าคุณหมายถึงอะไร ฉันแค่อยากจะบอกคุณว่า ต่อไปคุณห้ามพูดถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเฉินจ้างโจง สามคำนี้ต่อหน้าฉัน ไม่เช่นนั้น คุณก็ไสหัวไปให้ไกลๆ เลย!"

ฟางเจียซินรู้สึกหวาดกลัวสุดๆ

เธอรู้ว่า ถึงแม้หลิวเจียฮุยจะชอบเธอ และมีความเป็นเจ้าของอย่างมากกับเธอ แต่เขาก็ระมัดระวังเธออยู่เสมอ

แม้ว่าจะแต่งงานกับเขาแล้ว แต่ทรัพย์สิน ไม่เกี่ยวกับเธอมาโดยตลอด

ตอนนั้นก่อนที่หลิวเจียฮุยจะให้เธอแต่งเขามา เขาได้ให้เธอเซ็นข้อตกลง ที่จะสละทรัพย์สินส่วนกลางทั้งหมดของสามีและภรรยาโดยสมัครใจ

ดังนั้น ตราบใดที่หลิวเจียฮุยหย่ากับเธอ เธอจะมีตัวเลือกแค่ออกจากบ้านตัวเปล่าเท่านั้น

ดังนั้น เธอร้องไห้ไป พูดกับหลิวเจียฮุยไปด้วยว่า:"เจียฮุย ฉันผิดไปแล้ว…... คุณวางใจได้…… ต่อไปฉันจะไม่ทำให้คุณโกรธอีกเด็ดขาด……"

หลิวเจียฮุยพยักหน้าด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก และพูดอย่างเย็นชาว่า:"คุณนายหานน่าจะยังรอคุณอยู่"

ฟางเจียซินรีบพูดว่า:"ใช่…...คุณนายหานยังรอฉันอยู่ที่สนามแข่งม้า…...เจียฮุย งั้นฉันไปก่อนนะ ตอนเย็นคุณจะกินอะไร ฉันจะให้คนใช้เตรียมไว้ล่วงหน้า"

เซียวชูหรันเรียกเขา:"อาหารเช้ามาแล้ว มากินเร็ว!"

เย่เฉินพยักหน้า และทันทีที่ทั้งสองนั่งลงที่โต๊ะอาหาร หม่าหลันก็วิดีโอคอลมาหาเซียวชูหรัน

ทันทีที่รับวิดีโอ เซียวชูหรันมองไปที่หม่าหลันในวิดีโอ และถามด้วยรอยยิ้มว่า:"แม่ ทำไมโทรวิดีโอคอลมาเร็วจัง"

หม่าหลันเบะปาก ร้องไห้ทำตัวน่าสงสารกับชูหรัน และพูดว่า:"ชูหรัน…...แม่คิดถึงลูกมากๆ …... เธอไม่รู้หรอกหลังจากที่เธอกับเย่เฉินไป แม่อยู่บ้านคนเดียวเหงาขนาดไหน ฉันไม่อยากอยู่ในบ้านหลังนี้คนเดียวสักวินาที"

อีกด้านหนึ่ง หม่าหลันหลั่งน้ำตาใส่กล้องไปด้วย แล้วค่อยๆ ทิ้งยาหยอดตาไปยังจุดบอด ที่วิดีโอถ่ายไม่ได้

ในอีกด้านของวิดีโอ เซียวชูหรันเห็นแม่ร้องไห้เพราะเธอเหงา ในใจก็รู้สึกเป็นปวดใจมาก และพูดโดยไม่รู้ตัวว่า:"แม่ไปเที่ยวก่อนไหมล่ะ? เย่เฉินให้แม่ 500,000ไม่ใช่เหรอ แม่ไปลงชื่อทัวร์ท่องเที่ยวระดับไฮเอนด์เลยสิ ออกไปเที่ยวให้สนุกสักพัก พอเที่ยวจนพอแล้ว พวกเราก็ได้เวลากลับแล้ว"

เมื่อหม่าหลันได้ยินเช่นนี้ คิดในใจว่า:"ความคิดของลูกสาวนั้นดีมาก ประเด็นสำคัญคือ ฉันยังมีเงินไปเที่ยวได้สักที่ไหนกันล่ะ……"