ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4383
เซียวชูหรันเห็นว่าเย่เฉินยืนกรานดังนั้นก็ได้แต่ต้องพยักหน้า “ก็ได้ ที่รักคุณระวังตัวด้วย อยู่ข้างนอกลำพังต้องดูแลอาหารการกินของตัวเองให้ดี ทานอาหารให้ตรงเวลา เข้าใจไหม?”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ตกลง ฉันรู้แล้ว ไม่ต้องกังวล! ฉันจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนเธอทันทีที่งานของฉันเสร็จ!”
"อื้ม!" เซียวชูหรันพยักหน้าอย่างหนักแล้วพูดว่า “รีบเข้าไปเถอะ บินตอนแปดโมงไม่ใช่หรือไง? ตอนนี้ก็อีกแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น”
"ได้" เย่เฉินลงจากรถ หลังจากที่เซียวชูหรันมานั่งในตำแหน่งคนขับแล้วเขาก็โบกมือให้เธอและพูดว่า “ภรรยา ฉันไปก่อนนะ ขับรถกลับไปอย่างระมัดระวังหน”
เซียวชูหรันพยักหน้าอย่างว่าง่ายและพูดเบา ๆว่า "คุณเสร็จธุระแล้วบอกฉันล่วงหน้าด้วย แล้วฉันจะมารับคุณที่สนามบินเมื่อคุณกลับมา"
"ได้!"
เย่เฉินมองดูเซียวชูหรันขับรถออกไป จากนั้นก็หันหลังกลับและเดินเข้าไปในสนามบิน
หลังจากการตรวจสอบความปลอดภัยอย่างง่ายๆแล้ว เขาก็ขึ้นเครื่องบินธุรกิจที่จัดโดยว่านพั่วจวิน
เมื่อถึงเวลาแปดโมงตรง เครื่องบินก็ออกบินตรงตามเวลาและบินด้วยความเร็วสูงสุดไปยังเกาะฮ่องกาง
สิบสี่ชั่วโมงต่อมา เป็นเวลา 10.00 น. ตามเวลาฮ่องกาง
เครื่องบินธุรกิจของเย่เฉินอยู่ห่างจากเกาะฮ่องกางไปอีกเพียงหนึ่งชั่วโมงกว่า
ดังนั้น เย่เฉินจึงโทรหาเฮ่อจือชิวและบอกเธอว่าตนกำลังจะไปถึงเกาะฮ่องกางในไม่ช้า และให้เขาบอกให้หลิวเจียฮุยมารอต้อนรับเขาที่สนามบิน
หลิวเจียฮุยในเวลานี้ยังคงนอนอยู่ที่บ้าน
ฟางเจียซินที่ในเวลานี้กำลังแต่งหน้าอยู่ในห้องน้ำ เมื่อได้ยินเคลื่อนไหวของเขาก็รีบวิ่งเข้าไปถามอย่างร้อนรน “เจียฮุยคุณเป็นอะไรไป? ฝันร้ายหรือ?”
หลิวเจียฮุยไม่มีเวลามาสนใจคุยกับเธอ เขาทำแค่ปลอบใจตัวเอง "ไม่เป็นไรไม่เป็นไร... ความฝันและความเป็นจริงมันตรงกันข้าม..."
ขณะที่เขากำลังพูดอยู่ โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น
เขาหยิบมันขึ้นมาและพบว่าเป็นเฮ่อจือชิวที่โทรมา ดังนั้นเขาจึงกดปุ่มรับสายทันทีและพูดว่า "สวัสดีประธานเฮ่อ! ทำไมถึงได้โทรมาแต่เช้า ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรหรือครับ?”
เฮ่อจือชิวกล่าวที่ปลายสายว่า "ประธานหลิว ผู้ช่วยของผมจะมาถึงเกาะฮ่องกางภายในหนึ่งชั่วโมง ถ้าคุณสะดวก จะมีมากหากไปรับที่สนามบิน"
หลิวเจียฮุยเมื่อได้ยินว่าเฮ่อจือชิวขอให้เขาไปรับผู้ช่วยของเธอ ในใจก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมาก
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...