เมื่อเห็นว่าเย่เฉินดูเหมือนจะชมชอบลูกสาวของเขา ในใจของหลิวเจียฮุยก็โล่งใจในที่สุด
ปลาอ้าปากแล้ว ที่เหลือก็แค่ขึ้นอยู่กับว่าเมื่อไหร่เขาจะกินเหยื่อ
หลังทานอาหารกันอิ่มแล้ว หลิวเจียฮุยก็เอ่ยปากว่า “คุณเย่ ตอนบ่ายผมยังมีอย่างอื่นที่ต้องทำในบริษัท ไม่อยู่เป็นเพื่อนคุณแล้ว ให้ม่านฉงไปเที่ยวคุณที่เกาะฮ่องกางแล้วกัน”
เย่เฉินพยักหน้าและพูดอย่างสบายๆว่า “คุณหลิวมีธุระก็ไปจัดการได้อย่างเต็มที่ มีคุณหนูม่านฉงอยู่เป็นเพื่อนก็พอแล้ว”
หลิวเจียฮุยพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและเอ่ยกำชับลูกสาวของเขา "ม่านฉง ต้องปฏิบัติต่อคุณเย่เป็นอย่างดีล่ะ"
หลิวม่านฉงเองก็ไม่โง่เช่นกัน เธอเอ่ยปากทันที “ที่พ่อรับปากว่าจะบริจาค 50 ล้าน จะจัดการตอนไหน?”
หลิวเจียฮุยพูดอย่างสบายๆว่า “ขอแค่แกเชื่อฟัง ภายในสามวัน ฉันจะขอให้ฝ่ายบัญชีจ่ายเงินไปให้กับมูลนิธิของแก”
หลิวม่านฉงพยักหน้า "คุณเย่เป็นพยานอยู่ที่นี่ พ่อจะต้องรักษาคำพูด"
"แน่นอน!" หลิวเจียฮุยพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง “ฉันอายุมากขนาดนี้แล้ว แกเคยเห็นฉันผิดคำพูดหรือไง?”
เมื่อได้ยินแบบนั้น เย่เฉินก็รู้สึกรังเกียจอยู่บ้างในใจ
เย่เฉินไม่รู้ว่าชั่วชีวิตนี้หลิวเจียฮุยผิดคำพูดไปกี่ครั้ง แต่เขารู้ว่า หลิวเจียฮุยผิดคำพูดที่เคยให้ไว้กับพ่อหลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิตไป
อย่างไรก็ตามหลิวม่านฉงไม่รู้เรื่องพวกนี้ เมื่อเธอได้ยินหลิวเจียฮุยพูดอย่างนั้น เธอก็ค่อยวางใจและพูดว่า “อย่างนั้นก็ดี!”
เย่เฉินมองไปที่หลิวเจียฮุย และคิดอยากถามเขาอย่างมากว่า ยังจำเย่ฉางอิงได้หรือไม่ และยังจำข้อตกลงระหว่างเขากับเย่ฉางอิงได้รึเปล่า
แต่เมื่อคิดให้ละเอียด หากถามออกไปตอนนี้ หลิวเจียฮุยก็จะต้องเดาได้ว่าคราวนี้ที่เขามายังเกาะฮ่องกางก็เพื่อเฉินจ้างโจง ไม่ใช่เพื่อไม่ให้พูดถึงความร่วมมือกับเขา
และอาจถึงขั้นที่เขาอาจจะนึกไปถึงพ่อของตน ประกอบเข้ากับแซ่เย่ของเขา รวมถึงความคล้ายคลึงของเขากับพ่อ จนสรุปตัวตนของเขาออกมาได้
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เย่เฉินก็ระงับความคิดเอาไว้ชั่วคราว
เย่เฉินพยักหน้า “ตกลง”
หลิวม่านฉงขึ้นลิฟต์ไปชั้นบน ครู่ต่อมาเธอก็ออกมาจากลิฟต์พร้อมกับกล่องกระดาษในมือ
เย่เฉินเริ่มก้าวออกมาข้างหน้าและพูดว่า “คุณหนูม่านฉงฉันช่วยคุณถือ”
หลิวม่านฉงพยักหน้าเล็กน้อย “ขอบคุณคุณเย่”
เย่เฉินรับกล่องมาอย่างสบายๆจากนั้นก็ถือมันไว้และเดินออกจากคฤหาสน์ไปพร้อมกับหลิวม่านฉง
เมื่อเธอไปลานบ้าน ม หลิวม่านฉงก็เดินตรงไปยัง Tesla Model3 รุ่นปกติ
รถยนต์ระดับเริ่มต้นที่ถูกที่สุดของเทสลาคันนี้ดูไม่เข้ากับลานบ้านซึ่งเต็มไปด้วยโรลส์รอยซ์และมายบัคอย่างเห็นได้ชัด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...