ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4417
หลิวม่านฉงหมดคำจะพูดกับเย่เฉิน
แม้เธอจะรู้ว่าเย่เฉินเก่งกาจมากแค่ไหน แต่เย่เฉินจะเอาชนะตระกูลจงและสำนักฮงเหมือนได้หรือเปล่านั้น เธอแทบไม่ต้องหวังเลย
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็คิดแผนรับมือเอาไว้แล้ว
ถ้าเรื่องนี้ยุ่งยากเกินกว่าจะจบจริงๆ เธอคงต้องไปขอให้พ่อออกหน้าให้
แต่ถ้าพ่อยังช่วยไม่ได้ ก็ไปแจ้งตำรวจให้มันรู้แล้วรู้รอด
ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ จงจื่อทาวเป็นคนพาลูกน้องติดตามพวกเขาเอง และถึงขั้นจะฆ่าเย่เฉิน ที่เย่เฉินทำลงไปสามารถอ้างว่าเป็นการป้องกันตัวได้
ในเวลานั้น พ่อและตำรวจคงจะกดดันตระกูลจงและสำนักฮงเหมิน อาจจะมีโอกาสไกล่เกลี่ยกันได้!
ต่อมาหลิวม่านฉงก็พาเย่เฉินไปที่แผงขายบะหมี่เกี๊ยวที่หน้าร้านกำลังคึกคักไปด้วยลูกค้า
เมื่อเห็นโต๊ะหน้าร้านมีคนจับจองอยู่เต็ม เธอก็ยิ้มและพูดกับเจ้าของร้านว่า “ลุงเฉิง วันนี้ขายดีนะเนี่ย!”
ลุงเฉิงเงยหน้าขึ้นมามองเธอ ไม่มีท่าทีประหลาดใจเลยสักนิด จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณม่านฉง พวกเราดีใจมากที่ได้ยินว่าคุณกำลังออกเดท!”
หลิวม่านฉงถามด้วยความประหลาดใจ: "นี่... ใครเป็นคนพูด….ไร้สาระเกินไปแล้ว!"
ลุงเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม: "อาหนานพูดในกลุ่มแชทแหละ! รู้เรื่องกันทั้งถนนละ! เขาแอบถ่ายรูปคุณกับแฟนมาด้วยนะ!"
ขณะที่พูด เขาก็หยิบโทรศัพท์เครื่องเก่าออกมา โชว์ภาพแอบถ่ายจากด้านหลังของหลิวม่านฉงกับเย่เฉินให้ทั้งสองคนดู เอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณม่านฉง คุณกับแฟนนี่ เหมาะสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยกเลยนะ!"
ลุงเฉิงพูดด้วยรอยยิ้ม: “รอสักครู่นะคุณม่านฉง ผมจะบอกพวกเขาให้เดี๋ยวนี้”
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะรำพึงรำพันออกมา: "ทุกคนดูชอบคุณมาก"
"แน่นอน" หลิวม่านฉงกล่าวด้วยรอยยิ้ม: "พวกเขาเฝ้าดูฉันเติบโตมาตลอด อีกอย่างอาจเป็นเพราะเรื่องที่ดินพวกเขาจึงรู้สึกว่าติดหนี้บุญคุณฉัน ก็เลยดีกับฉันมากๆ "
เย่เฉินกล่าวอย่างจริงจัง: “เป็นความจริงที่พวกเขาซาบซึ้งในบุญคุณของคุณ และพวกเขาก็ดูชอบคุณจริงๆ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาแต่ละคนปฏิบัติต่อคุณเหมือนเป็นคนในครอบครัว สายของพวกเขาบริสุทธิ์มาก”
หลิวม่านฉงพยักหน้า เอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันก็รู้สึกขอบคุณพวกเขาเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขา สิ่งต่างๆอาจจะเปลี่ยนไป แต่เพราะมีพวกเขาอยู่ที่นี่ ความทรงจำดีๆของฉันจึงยังหลงเหลืออยู่”
หลิวม่านฉงพูดอย่างเศร้าๆว่า “ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ยังเหมือนเดิม ต่างก็แค่พวกเขาแก่ตัวลง ส่วนฉันโตขึ้น และแม่ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...