ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากธุรกิจของจงหยุนชิวเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ เขาจึงอยากที่จะตัดความสัมพันธ์ของเขากับสำนักฮงเหมินอย่างจริงๆ จังๆ แต่ฮงหยวนซานเป็นคนฉลาดที่ฉลาดไปอีกขั้น อีกฝ่ายไม่อยากเป็นกระโถนของจงหยุนชิว พอไม่ใช้แล้วก็คิดที่จะโยนทิ้ง
จงหยุนชิวเองก็รู้ดีว่า ตอนนี้ฮงหยวนซานเห็นเขาเป็นบ่อเงินบ่อทอง เช่นเดียวกับที่เขาเคยเห็นอีกฝ่ายเป็นที่พึ่งในตอนแรก ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อหาวิธีทำให้ฮงหยวนซานรู้สึกมั่นคง
เมื่อเร็ว ๆ นี้ ฮงหยวนซานทำเงินได้มากมายในธุรกิจการลักลอบนำเข้าเนื้อแช่แข็ง แต่เนื่องจากขนาดของสินค้าเล็กไป เขาจึงอยากให้จงหยุนชิวช่วยออกหน้าจดทะเบียนเป็นบริษัทขนส่งเพื่อช่วยเขารับสินค้าจากต่างประเทศมาที่เกาะฮ่องกาง
นอกจากนี้ เขายังต้องการให้จงหยุนชิว ใช้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อซื้อเรือสปีดโบ๊ทที่ให้เขา เพื่อที่เขาจะได้ลักลอบนำเข้าเนื้อแช่แข็งไปยังแผ่นดินใหญ่ได้โดยตรง
เพื่อไม่ให้จงหยุนชิวมีโอกาสปฏิเสธ ฮงหยวนซานจึงอาศัยความเป็นพ่อเลี้ยง เชิญลูกบุญธรรมและหลานชายเข้าร่วมงานเลี้ยง เพื่อเสนอข้อเรียกร้องที่โต๊ะอาหารค่ำ เขาคิดว่ายังไงจงหยุนชิวก็ไม่สามารถปฏิเสธได้แน่
แต่ว่า ฮงหยวนซานรออยู่ที่บ้านนานแล้ว ขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อไม่เห็นแม้แต่เงาของจงหยุนชิว
เขาจึงกดโทรหาอีกฝ่าย แล้วพูดว่า "หยุนชิว! พอตอนนี้เป็นใหญ่เข้าหน่อย เลยไม่คิดที่จะเห็นหัวฉันแล้วใช่ไหม ฉันนั่งรอแกมากินข้าวที่บ้านด้วยกันมาชาติเศษละ จนตอนนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงาแกเลย แกทำอย่างนี้หมายความว่ายังไง? ไม่เห็นค่าพ่อบุญธรรมคนนี้แล้วก็พูดออกมาตรงๆ ฉันจะได้ไม่ไปทำให้แกลำบากใจอีก ส่วนบุญคุณที่ฉันเคยช่วยแกเอาไว้จะถือซะว่าป้อนข้าวหมาแล้วกัน นับจากนี้เราสองคนอย่ามาญาติดีกันอีกเลย”
ทำไมจงหยุนชิวจะไม่รู้ว่านี่คือลูกไม้ของฮงหยวนซาน
ฮงหยวนซานเจ้าแผนการซะขนาดนั้น
เหตุผลที่เขาพูดมาอย่างนี้ก็เพื่อให้ตายใจทั้งนั้น
คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมายอย่างฮงหยวนซาน เวลาพูดอะไรไม่ได้มีความหมายเดียวซะทีเดียว
เหตุผลที่เขาพูดออกมาอย่างฮึกเหิมแบบนี้ ด้านหนึ่งก็เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับจงหยุนชิว แต่ในทางกลับกัน เขากำลังข่มจงหยุนชิวต่างหากล่ะ
ความหมายของคำนั้นง่ายมาก แม้ว่าฉันจะแก่แล้ว แต่ฉันก็ยังกล้าเล่นกับคนอื่น ถ้าแกกล้าเล่นกลับฉัน ฉันก็กล้าเล่นกับแก!
จงหยุนชิวก็เป็นคนฉลาดเช่นกัน และเขาเข้าใจว่าฮงหยวนซานหมายถึงอะไร แต่เขาไม่มีอารมณ์ที่จะสนใจมันในเวลานี้ จึงรีบพูดว่า: “พ่อ ทำไมพ่อไม่ส่งลูกน้องไป ช่วยตรวจสอบด้วยอีกแรงล่ะ ผมกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับจื่อทาวจริงๆ เขาไม่เคยไม่รับสายผม”
ฮงหยวนซานพูดอย่างใหญ่โต: "หยุนชิว ไม่ต้องกังวล เรื่องนี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง ฉันจะส่งคนไปตรวจสอบว่าจื่อทาวอยู่ที่ไหน แกบอกฉันมาว่าเขาออกจากบ้านไปตอนบ่ายเวลาไหน ฉันจะได้ให้คนเริ่มสืบจากช่วงเวลานั้น รับรองว่าสามารถติดตามและค้นหาเบาะแสของเขาได้อย่างแน่นอน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...