เมื่อเย่เฉินกับหลิวม่านฉงกินกันเกือบจะอิ่มแล้ว และตอนที่เริ่มตัดเค้ก เหล่าลูกน้องสำนักฮงเหมินได้พบ Rolls-Royce ของจงจื่อทาวแล้ว ในลานจอดรถใต้ดินในจิมซาจุ่ย
ในเวลานั้น ตอนที่จงจื่อทาวกับพี่ไก่ และคนอื่นๆ ไล่ตามเย่เฉินกับหลิวม่านฉงด้วยกัน เขาคิดว่าเขาฉลาด ที่ไม่ได้ขับรถ Rolls-Royce ของเขา เพราะRolls-Royceนั้นสะดุดตาเกินไป เขากลัวเย่เฉินจะรู้ก่อน
แต่ว่า เขาที่ตอนนี้นอนอยู่ในกระโปรงหลังรถของหลิวม่านฉง ไม่เคยคิดฝันว่า เย่เฉินจะสังเกตเห็นพวกเขามานานแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง
เมื่อลูกน้องสำนักฮงเหมินพบRolls-Royceของจงจื่อทาว ก็รายงานกับฮงหยวนซาน รายงานให้ฮงหยวนซานไปด้วย ดึงกล้องวงจรในที่จอดรถไปด้วย เพื่อตามหาเบาะแสหลังจากจงจื่อทาว ออกมาจาก Rolls-Royce
และในเวลานี้เอง จงหยุนชิวที่กังวลใจมาก ก็มาที่บ้านของฮงหยวนซาน และรอข่าวกับเขาด้วยกัน
ผ่านไปไม่นาน ลูกน้องที่อยู่ข้างหน้าก็ส่งข้อความกลับมา จงจื่อทาวขึ้นรถของพี่ไก่ อันธพาลยอดฝีมือแห่งสำนักฮงเหมิน และออกจากที่จอดรถกับพี่ไก่ และเหล่าลูกน้องของเขา!
พอมีข่าวนี้กลับมา ฮงหยวนซานสั่งชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆ ทันทีว่า:"ครูฝึกหลิน คุณรีบติดต่อพี่ไก่เลย ถามว่าตอนนี้เด็กนี้อยู่ที่ไหนกัน"
คนที่ถูกเรียกว่าครูฝึกหลินพยักหน้าทันที หยิบโทรศัพท์ หาเบอร์แล้วโทรออก
แต่ว่า อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ มีเสียงเตือนว่าอีกฝ่ายไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
ครูฝึกหลินขมวดคิ้ว และพูดว่า:"หัวหน้าสำนัก โทรศัพท์ของไอ้ไก่น่าจะไม่อยู่ในพื้นที่ให้บริการ"
"เชี่ย!"ฮงหยวนซานโพล่งออกมา:"ไปหาลูกน้องของไอ้ไก่ แล้วถามว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนกัน!"
ครูฝึกหลินรีบสั่งทันที
ครูฝึกหลินกำมือคารวะ แล้วพูดเสียงดังว่า:"ไม่ต้องห่วงครับ เจ้าสำนัก ผมจะทำให้ดีที่สุด!"
หลังจากนั้น เขาพูดกับทั้งสองคนว่า:"เจ้าสำนัก คุณจง ผมขอตัวก่อนครับ พอมีข่าว ผมจะบอกพวกคุณสองคนทันที!"
ครูฝึกหลินหันหลังเดินจากไป เมื่อเห็นใบหน้าที่กังวลของจงหยุนชิว ฮงหยวนซานก็พูดปลอบเขาว่า:"หยุนชิว นายไม่ต้องกังวลมากเกินไป ฉันเชื่อว่าบนเกาะฮ่องกง จะไม่มีใครกล้าทำอะไรพวกเขาเด็ดขาด"
จงหยุนชิวพูดอย่างหน้าบึ้ง:"พ่อครับ บอกตามตรง ถึงแม้ไอ้ไก่นั้นจะไม่มีความผิด ผมก็กลัวมีว่าจะมีพวกไม่กลัวตายคนอื่นๆ ที่โลภเงิน ลักพาตัวจื่อทาวเพื่อเรียกค่าไถ่!"
ฮงหยวนซานโบกมือ:"หยุนชิว ถึงแม้จะมีคนจากข้างนอกลักพาตัวจื่อทาวไปก็ไม่เป็นไร ครูฝึกหลินเป็นนักบู๊สามดาวที่ฉันขุดมาด้วยเงินจำนวนมาก มีเขาอยู่ทั้งคน มีใครกล้ามาทำร้ายจื่อทาว ฉันจะให้มันตายแบบไม่มีหลุมฝังศพเลย !"
จงหยุนชิวถามด้วยความประหลาดใจ:"นักบู๊สามดาว? ! พ่อ พ่อไปเชิญเทพแบบนี้มาจากไหนกัน?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...