จงหยุนชิวรู้ ครั้งนี้ตนจะต้องเลือดออกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อีกแน่นอน
แต่ว่า ตอนนี้ลูกชายหายไป ตนยังหวังให้ฮงหยวนซานช่วย ดังนั้น ได้แต่พูดอย่างเคารพว่า:"พ่อ คุณพูดมาเถอะ ต้องการให้ผมช่วยเหลืออะไรบ้าง ถ้าผมช่วยได้ ผมจะทำอย่างทุ่มสุดตัวไปเลย"
ฮงหยวนซานพยักหน้าอย่างพอใจ และพูดถอดใจว่า:"ยังต้องเป็นนายกยุนชิวที่รู้จักสำนึกบุญคุณมากที่สุด!"
พูดไป เขาก็ถอนหายใจ และพูดอีกครั้งว่า:"เฮ้! ช่วงนี้ ธุรกิจลักลอบนำเข้าเนื้อแช่แข็งของฉัน ดูเหมือนจะดีขึ้นเล็กน้อย แต่ธุรกิจนี้ตอนทำมันไม่ง่ายอย่างที่คิดเลย โดยเฉพาะตอนที่เนื้อแช่แข็งเพิ่งมาถึง สูญเสียไปมากเกิน ฝ่ายต่อต้านการลักลอบจับตาดูจุดนี้อยู่ เราเลยสูญเสียสินค้าจำนวนมาก ดังนั้น ฉันอยากให้นายช่วยฉันจดทะเบียนบริษัทขนส่ง ด้วยชื่อเสียงของนายบนเกาะฮ่องกง บริษัทขนส่งของนายต้อง มีที่ว่างสำหรับการดำเนินงานมาก ตอนนั้นนายสามารถช่วยฉันนำสินค้าเข้ามาได้ "
จงหยุนชิวตกตะลึง และโพล่งออกมา:"พ่อ ผม ผมใช้เวลามาตั้งหลายปี กว่าจะล้างบาปได้ ตอนนี้พ่อจะให้ผมหันกลับไปจดทะเบียนบริษัทลักลอบนำเข้าอีก ถ้าเหตุการณ์นี้หลุดออกไป ผมต้องจบแน่นอน!"
ฮงหยวนซานโบกมือ และพูดปลอบว่า:"หยุนชิว นายอย่าตื่นเต้นขนาดนั้นสิ ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะให้นายทำเรื่องนี้ด้วยตัวเอง หลังจากที่นานลงทะเบียนบริษัทขนส่งแล้ว นายดำเนินธุรกิจที่ถูกกฎหมายได้ตามปกติ และฉันจะจัดการส่งคนแอบยัดเนื้อแช่แข็งในการขนส่งปกติของพวกนาย ในสถานการณ์ปกติจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเด็ดขาด หากเกิดเรื่องขึ้น นายแค่ต้องหาคนจากลูกน้องของนาย มาเป็นแพะรับบาปให้นาย และเอาสิ่งเหล่านี้โดยในชื่อเขาก็ได้แล้ว บอกว่าเขาโลภมากจนขาดสติ ใช้ทรัพยากรของบริษัทในการลักลอบขนสินค้า แบบนี้นายก็จะไม่เป็นไรแล้วไง?"
จงหยุนชิวฟังจนเหงื่อตก แล้วพูดว่า:"พ่อ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากช่วย แต่เรื่องแบบนี้มันเสี่ยงเกินไปสำหรับผมริงๆ และพ่อก็รู้ สื่อในเกาะฮ่องกง พวกเขาชอบขุดให้ลึกและเปิดโปงงานใหญ่……"
พูดไป จงหยุนชิวกัดฟัน และพูดอย่างปวดใจว่า:"พ่อ งั้นเอางี้ ตอนนี้ทางการเงินของสำนักฮงเหมินลำบาก ในเมื่อพ่อขอผม ผมก็จะไม่ยืนดูเฉยๆ อย่างแน่นอน ในอีกสามปีข้างหน้า ผมจะหาวิธีดึงเงิน 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้สำนักฮงเหมิน ส่วนเงินนี้จะใช้ยังไง ก็แล้วแต่ความชอบของพ่อ!"
ฮงหยวนซานเลิกคิ้วและพูดว่า:"หยุนชิว เราคนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจ นายสามปีให้ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐกับสำนักฮงเหมิน ซึ่งเท่ากับ 20 ล้านในต่อปี สำหรับการตอบแทน ฉันสัญญาไม่ว่านายจะเอาอะไร ขอแค่นายพูด ทั้งสำนักฮงเหมินจะเป็นของนาย!"
หัวใจของจงหยุนชิวสั่นไปหมด
"สามปี60 ล้านดอลลาร์ มันเกือบ 500 ล้านดอลลาร์ฮ่องกงเลยนะ!"
"500ล้าน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...