ตอนที่ครูฝึกหลินพาทุกคนไปยังเขาเขาหงฮวา หลิวม่านฉงขับเทสลาของตน พาเย่เฉินไปหลานกุ้ยฝ่าง
รถหยุดที่ทางเข้าคลับซีเวฟ หลิวม่านฉงถามเย่เฉินว่า:"คุณจะไปจริงๆ เหรอ?"
เย่เฉินพยักหน้าและพูดว่า:"มาก็มาแล้ว ยังไงก็ต้องเข้าไปนั่งสักหน่อย"
พูดจบ เย่เฉินกำลังจะผลักประตูและลงจากรถ
หลิวม่านฉงรีบดึงมือเย่เฉิน และพูดอย่างประหม่าว่า:"เย่เฉิน คุณลองคิดอีกที ตอนนี้ตระกูลจงและสำนักฮงเหมิน จะต้องตามหาที่อยู่ของจงจื่อทาวแน่นอน ตราบใดที่พวกเขาพบเขาฮงหวา ก็จะรู้ว่าเราเป็นคนพาจงจื่อทาวมาเอง ถึงตอนนั้น พวกเขาจะตามหาที่อยู่ของเราทั่วเกาะฮ่องกงอย่างแน่นอน ถ้าหนีตอนนี้ก็ยังทันนะ แต่ถ้าพวกเราเข้าไปแล้ว อยากจะออกมาก็คงยากแล้ว"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า:"ไม่ต้องกลัว วันนี้เป็นวันเกิดของคุณ ถือว่าเป็นการแสดงหนักสนุกๆ ให้คุณดูแล้วกัน หนังสนุกแบบนี้ มันยากมากที่จะหาดูได้สักครั้ง"
เมื่อเห็นท่าทางยืนกรานของเขา หลิวฉงม่านก็พูดอย่างช่วยไม่ได้:"ก็ได้ วันนี้ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณไปจนจบ"
พูดจบ เธอก็ปล่อยมือเย่เฉิน ผลักประตูและลงจากรถ
หลังจากนั้น ทั้งสองก็เดินไปที่ประตูคลับซีเวฟด้วยกัน
ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่ม
เป็นช่วงที่ไนต์คลับเริ่มรับลูกค้า
เมื่อทั้งสองเข้าไปในไนต์คลับ บูธของไนต์คลับมีคนเต็มแล้ว 80%
พนักงานเสิร์ฟคนสวยเข้าไปถามเย่เฉินว่า:"คุณต้องการนั่งที่บาร์หรือที่บูธคะ?"
เย่เฉินถามอย่างสงสัย:"บาร์คือยังไง? และบูธคือยังไง?"
พนักงานเสิร์ฟพูดว่า:"การบริโภคของบาร์ตามใจชอบ การบริโภคขั้นต่ำสำหรับที่นั่งบูธมีตั้งแต่ 3,888 ถึง 88,008"
เย่เฉินพยักหน้า และโบกมือ:"ขอแพงที่สุด"
แววตาพนักงานดีใจ และรีบพูดอย่างเคารพว่า:"คุณผู้ชาย คุณผู้หญิงเชิญทางนี้ค่ะ! บูธที่ใหญ่ที่สุดของเรายังไม่มีการจอง!"
เย่เฉินพูดนิ่ง ๆ :"รูดบัตร"
พูดจบ เขาก็หยิบบัตรแบล็กการ์ดออกมาแล้ววางบนโต๊ะ
เมื่อเห็นการ์ดใบนี้ พนักงานเสิร์ฟและหลิวม่านฉงก็ประหลาดใจอย่างมาก
โดยเฉพาะหลิวม่านฉง เมื่อเทียบกับพนักงานเสิร์ฟที่คิดว่าบัตรAmerican Expressนั้นสุดยอดมาก เธอตระหนักความสำคัญของบัตรAmerican Expressนี้มากที่สุด
หากไม่มีเงินสดในบัญชีมากกว่า 1 หมื่นล้าน ไม่มีทางที่จะได้บัตรAmerican Expressใบนี้
สำหรับลูกคนรวยอย่างเธอ มีสินทรัพย์นับหมื่นล้านนั้นไม่น่าแปลกใจ ยังไงซะ ทรัพย์สินของพ่อของเธอมีมูลค่าเกือบ 1 แสนล้านเหรียญฮ่องกง แต่ยากก็ยากตรงที่สินทรัพย์เงินสดหลายหมื่นล้านเหรียญ
ถ้าตามที่เย่เฉินพูด เขาทำงานที่บริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด งั้นถึงแม้จะให้เขาดูแลทั้งบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด เขาก็ไม่มีทางที่จะมีทรัพย์สินเช่นนี้
ดังนั้น สิ่งนี้จึงทำให้เธออยากรู้เกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของเย่เฉินมากขึ้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...