ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4426
พนักงานเสิร์ฟเข้ามาพร้อมกับเครื่อง POS อย่างขยันขันแข็ง และหลังจากรูดบัตรให้เย่เฉิน ก็รายงานข่าวใหญ่สามเรื่องให้ผู้จัดการทราบทันที
ข่าวแรกคือ หลิวม่านฉงที่มีชื่อเสียงมากมาที่ร้านของพวกเขา
ข่าวที่สอง ผู้ชายที่มากับเธอถือบัตรแบล็กการ์ดสูงสุด
ข่าวที่สามคือหลิวม่านฉง ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์คู่รักกับชายคนนั้น
หลังจากที่ผู้จัดการได้ยินเรื่องนี้ เขาก็สั่งให้พนักงานเสิร์ฟรับใช้อย่างดีทันที ในขณะเดียวกัน ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโดยไม่รู้ตัว และเตรียมโทรหาจงจื่อทาว คุณชายของตระกูลจง
ทุกคนต่างก็รู้ว่าจงจื่อทาวตามจีบหลิวม่านฉงมาตลอด แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าหลิวม่านฉงจะมีเจ้าของอยู่แล้ว
ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจที่จะรายงานข่าวให้จงจื่อทาวทราบโดยเร็วที่สุด
แต่ว่า เมื่อเขาโทรหาจงจื่อทาว กลับพบว่าอีกฝ่ายไม่สามารถติดต่อได้
ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ เขาขึงส่งข้อความให้จงจื่อทาว แล้วไม่ได้สนใจมากนัก
ในเวลาเดียวกัน
ครูฝึกหลินได้พาคนมาที่เขาหงฮวาแล้ว
เมื่อเห็นรถสามคันจอดอยู่ข้างถนน พวกเขาก็พบร่องรอยของทุกคนที่ ก่อนหน้านี้เดินเข้าไปในป่าทันที จึงรีบพุ่งเข้าไปทันที
เข้าไปยังไม่เป็นไร จากสถานการณ์ที่น่าเศร้าในป่าภูเขา ทำให้ทุกคนรวมถึงครูฝึกหลินราวกับถูกฟ้าผ่า
พี่ไก่ที่มีชื่อเสียง ตอนนี้กำลังพิงต้นไม้ที่หนามาก เช็ดน้ำตาด้วยความสิ้นหวัง
ส่วนลูกน้องที่เหลือ ส่วนใหญ่นอนราบกับพื้น และร้องโหยหวนตลอดเวลา แต่ละคนต่างก็กระดูกหักหลายที่ และขยับไม่ได้เลย
ครูฝึกหลินพยักหน้า และพูดอย่างเย็นชา:"พวกคุณรอที่นี่ก่อน สิ่งที่สำคัญสูงสุดของฉันตอนนี้คือ ตามหาคุณชายจงให้เจอโดยเร็วที่สุด!"
พูดจบ เขาก็พูดกับลูกศิษย์สำนักฮงเหมินที่ตามเขาว่า:"ทุกคนตามฉันมา"
พี่ไก่รีบตะโกนว่า:"ครูฝึกหลิน พาพวกเราไปด้วยเถอะ!"
ครูฝึกหลินพูดอย่างเย็นชา:"ตอนนี้เราไม่มีเวลาจัดการกับเรื่องของพวกคุณ พวกคุณรอที่นี่ก่อน แล้วฉันจะให้คนเรียกรถพยาบาลให้พวกคุณ!"
พูดจบ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วโทรหาฮงหยวนซาน ขณะเดินกลับไป
หลังจากที่ฮงหยวนซานที่ปลายสายรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้ว ก็สั่งทันทีว่า:"ครูฝึกหลิน คุณรีบให้ลูกศิษย์ทุกคนของสำนักฮงเหมิน ตามหาที่อยู่ของเด็กนั้น รวมถึงหลิวม่านฉงบนเกาะฮ่องกง ในนามของฉันทันที ถ้าคุณมีเบาะแสใด ๆ คุณต้องรีบไปทันที ต้องช่วยหลานของฉันออกมาให้ได้!"
จากนั้น เขาชะงักครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า:"ต้องจับเด็กที่ทำร้ายหลานของฉันมาให้ได้ ถึงตอนนั้นติดต่อฉัน ฉันจะเห็นตายด้วยตาฉันเอง!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...