ทันใดนั้น สมาชิกของสำนักฮงเหมินทั้งเกาะฮ่องกง ต่างก็ได้รับข่าว ตามหาที่อยู่ของหลิวม่านฉง คุณหนูคนโตของตระกูลหลิว
แต่คนส่วนใหญ่ไม่นึกว่า ตอนนี้หลิวม่านฉงจะนั่งอยู่ในไนท์คลับที่สำนักฮงเหมินบริหาร
พนักงานเสิร์ฟเพิ่งนำเซ็ตอาหารและเครื่องดื่มของเย่เฉินมา และผู้จัดการไนท์คลับก็ก้าวไปข้างหน้า และพูดด้วยความเคารพว่า:"แขกผู้มีเกียรติทั้งสอง ผมชื่อเควิน ผู้จัดการของร้าน มีความต้องการอะไรสามารถบอกผมได้โดยตรง"
เย่เฉินโบกมือให้เขา:"โอเค คุณไปทำงานก่อนเถอะ"
ผู้จัดการไนท์คลับพยักหน้าอย่างรวดเร็ว และพูดว่า:"ครับ งั้นผมไม่รบกวนคุณแล้วครับ"
พูดจบ ก็หันหลังกลับไปที่บาร์ และโทรศัพท์ก็ได้รับข้อความจากสำนักฮงเหมินทันที
เมื่อเขาเห็นว่า สำนักฮงเหมินให้เหล่าลูกศิษย์สำนักฮงเหมิน ตามหาเบาะแสหลิวม่านฉงและชายหนุ่มคนหนึ่ง ในนามหัวหน้าสำนัก เขาจึงรีบรายงานข่าวโดยไม่ลังเล
ในไม่ช้า ครูฝึกหลินก็ได้รับคำตอบว่า คนที่เขากำลังตามหานั้น อยู่ในไนท์คลับหลานกุ้ยฝ่างสำนักฮงเหมิอนของตน
ครูฝึกหลินไม่กล้ารอช้า รีบรายงานข่าวให้ฮงหยวนซานทราบทันที
หลังจากที่ฮงหยวนซานได้ยินเรื่องนี้ ก็โกรธมาก และพูดอย่างเย็นชา:"ยัยแซ่หลิวนี้และเด็กที่ไม่รู้จักนั้น กล้าดีจริงๆ! พวกเขามัดหลานเลี้ยงของฉันไป แล้วยังกล้ามาดื่มเหล้าที่ไนท์คลับของฉัน นี่มันกระต่ายแหย่เสือชัดๆ อยากตายสินะ!"
เมื่อจงหยุนชิวได้ยินเช่นนี้ เขาแทบรอไม่ไหวที่จะพูดว่า:"พ่อ รีบให้ลูกน้องของพ่อจับสองคนนี้ไว้ และบีบคั้นถามที่อยู่ลูกชายของผมจากพวกเขาเร็ว!"
ฮงหยวนซานโบกมือ และพูดนิ่ง ๆ :"เรื่องนี้รีบไม่ได้ อย่าลืมสิ หลิวม่านฉงเป็นลูกสาวของหลิวเจียฮุย"
จงหยุนชิวโมโห พูดอย่างเคร่งขรึมว่า:"หลิวเจียฮุยแล้วไง? เขาก็แค่มีเงินมากกว่าฉันนิดหน่อยไม่ใช่เหรอ? หรือว่าพ่อกลัวเขางั้นเหรอ?"
พูดจบ เขาพูดกับลูกน้องของเขาว่า:"แจ้งครูฝึกหลิน ให้เขาพาใครไปที่ไนท์คลับก่อน แต่อย่าแหวกให้งูตื่นเด็ดขาด แค่ให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายหนีไม่พ้นก็พอ แล้วที่เหลือรอฉันไปถึงแล้วค่อยจัดการ"
จงหยุนชิวอุทาน:"พ่อ คุณจะไปด้วยเหรอ?"
"แน่นอน!"ฮงหยวนซานพูดด้วยรอยยิ้ม:"ฉันไม่เพียงแต่จะไปด้วยตัวเอง แต่จะโทรหาหลิวเจียฮุยไปด้วย ฉันจะให้เขาบอกฉันต่อหน้าว่า เขายินดีจ่ายเท่าไหร่เพื่อแก้ปัญหานี้!"
จงหยุนชิวเข้าใจทันที
ฮงหยวนซานจะเอาลูกสาวของหลิวเจียฮุย มาขู่หลิวเจียฮุยให้จ่ายหนัก
แต่ว่า เขากังวลเรื่องความปลอดภัยของลูกชายมากกว่า ดังนั้นเขาจึงพูดว่า:"พ่อ ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจื่อทาวเป็นตายร้ายดี ผมเป็นห่วงมากจริงๆ ไม่ว่ายังไง ต้องให้พวกเขาแจ้งที่อยู่ของลูกชายผมก่อน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...