ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4429

หลิวม่านฉงเห็นปรากฏการณ์แปลก ๆ ทันที พนักงานเสิร์ฟในไนท์คลับทั้งหมด ดูเหมือนจะกระซิบอะไรบางอย่างกับแขกโต๊ะอื่น

หลังจากนั้นไม่นาน แขกที่เคยคุยกับพนักงาน จะลุกขึ้นและออกไปทันที

เธออดไม่ได้ที่จะประหม่าอยู่ครู่หนึ่ง และพูดเสียงต่ำกับเย่เฉินว่า:"พวกเขามาแล้วใช่ไหม? ฉันว่าพนักงานเหล่านั้นดูเหมือนจะแปลกๆ นะ"

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า:"ไม่ต้องประหม่า หนังเพิ่งจะเริ่ม"

พูดจบ เขาก็เทแชมเปญอีกแก้วแล้วจิบเอง

ไม่นาน แขกคนอื่นๆ ในไนท์คลับก็ออกไปเกือบจะหมดแล้ว เหลือเพียงโต๊ะของเยเฉินกับหลิวม่านฉง

หลังจากนั้น ไฟทั้งหมดบนเพดานก็สว่างขึ้นในเวลานี้ ทำให้ล็อบบี้ไนต์คลับสลัวๆ สว่างไสวราวกับกลางวัน

เพลงสนุกก็จบลงอย่างกะทันหัน ดีเจและพนักงานเสิร์ฟก็ออกจากช่องทางพนักงานอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น กลุ่มกู๋หว่าไจ๋ที่ถือมีดพร้า ก็เข้ามาล้อมรอบ ๆ เย่เฉินและหลิวม่านฉง จนแน่นแทบออกไม่ได้

เย่เฉินไม่รีบร้อนหรือตื่นตระหนก ใบหน้าของเขามีรอยยิ้ม ขณะที่หลิวหม่านฉงที่อยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะถามว่า:"พวกคุณจะทำอะไร? ! ระวังนะ ฉันจะแจ้งตำรวจ!"

ทันทีที่พูดจบ ก็ได้ยินเสียงติดตลก:"คุณหลิว คุณช่างอารมณ์แรงจริงๆ"

หลังจากประโยคนี้ ชายชราในวัยหกสิบเศษสวมชุดจีน เดินเข้ามาแบบเอามือไขว้หลัง

บุคคลนี้คือฮงหยวนซาน หัวหน้าสำนักของสำนักฮงเหมินของเกาะฮ่องกง

คนที่เข้ามากับฮงหยวนซาน ยังมีจงหยุนชิวพ่อของจงจื่อทาว รวมถึงครูฝึกหลินที่ฮงหยวนซานใช้ความพยายามอย่างมาก เพื่อดึงมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาได้

เย่เฉินพูดนิ่งๆ :"ในสายตาของผม ฉันเป็นแค่สุนัขแก่ๆ ที่ฟันใกล้จะร่วงจนหมดแล้ว ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะเป็นใคร"

"เชี่ย!"เหล่าลูกน้องโกรธทันที และหนึ่งในนั้นโพล่งออกมา:"มึง กล้ามาด่าหัวหน้าสำนักของพวกกู กูจะฆ่ามึง!"

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า:"เดี๋ยวนะ มาถึงก็จะฆ่าเลย? เข้าจุดสุดยอดเร็วขนาดนี้ มันก็ไม่สนุกสิ?"

ฮงหยวนซานมองไปที่เย่เฉินด้วยท่าทางที่น่ากลัว และพูดว่า:"อีหนู! แกกล้ามากจริงๆ! ไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ แกเป็นใครมาจากไหนกันแน่?"

เย่เฉินเยาะเย้ย:"ฉันมาจากไหน คุณยังไม่คู่ควรที่จะถาม พวกคุณจะมาแก้ปัญหาไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ฉันจะให้วิธีแก้ปัญหาหนึ่งอย่างกับพวกคุณ ในฐานะพี่ใหญ่ของสำนักฮงเหมิน คุณรู้เห็นเป็นใจลูกน้องของคุณทำความชั่ว ก่อกรรมทำชั่ว เห็นแก่อายุของคุณ วันนี้คุณโค้งคำนับและขอโทษที่นี่ เรื่องนี้ฉันสามารถปล่อยผ่านไปได้"

พูดจบ เขาชี้ไปที่จงหยุนชิวที่อยู่ข้างๆ และพูดอย่างเย็นชาว่า:"คุณเป็นพ่อของจงจื่อทาวสินะ? วันนี้ลูกชายของคุณคิดจะทำมิดีมิร้ายต่อคุณม่านฉง และคุณในฐานะพ่อ กลับไม่มีการสั่งสอนลูกชายเลย จึงหนีความรับผิดชอบไม่ได้ ดังนั้นถ้าตอนนี้คุณคุกเข่าลง และก้มหัวให้คุณม่านฉงสามครั้ง ฉันก็สามารถปล่อยผ่านความรับผิดชอบของคุณได้"