ผ่านไปไม่นาน ขบวนรถเทสลาสามคัน ออกจากคฤหาสน์ถนนชือซุนของหลิวเจียฮุย
ทันทีที่ขบวนรถออกไป ก็ขับไปที่หลานกุ้ยฝ่างอย่างรวดเร็ว
ใยเวลานี้ที่คลับซีเวฟ ฮงหยวนซานนั่งยิ้มอยู่ข้างหน้าเย่เฉินกับหลิวม่านฉง
เขามองไปที่เย่เฉิน ยิ้มพูดว่า:"ไอ้เวร โชคดีจริงๆ เลย คุณสร้างปัญหา ยังมีคุณม่านฉงสาวสวยแบบนี้ยืนบังอยู่ตรงหน้าคุณ คนมาจีบเยอะจริงๆ ถ้าวันนี้คุณสามารถรอดเดินออกจากที่นี่ทั้งเป็นได้ งั้นคุณต้องขอบคุณคุณม่านฉงจริงๆ"
เย่เฉินพูดนิ้วๆ :"คุณควรขอบคุณเธอต่างหาก ถ้าไม่ใช่เธอขวางไว้ ฉันคงฆ่าคุณไปนานแล้ว"
"เชี่ย!"ลูกน้องหลายๆ คนหน้าตึงไปแล้ว พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมหมอนี้ถึงเหลิงได้ขนาดนี้
ที่สำคัญคือ เรื่องมันถึงจุดนี้แล้ว เขายังคงเหลิงอีก
ไม่กลัวตายจริงๆ เหรอ?
หลิวม่านฉงก็แทบทรุดเช่นกัน เธอนึกไม่ออกเลยจริงๆ ว่าเย่เฉินต้องการทำอะไรกันแน่? สำนักฮงเหมินคนเยอะขนาดนี้ หรือว่าเขายังอยากฝ่าเส้นทางสายเลือดสู่เส้นทางชีวิตใหม่งั้นเหรอ?
ตอนนี้ฮงหยวนซานแทบจะโมโหเป็นบ้าแล้ว
ถ้าไม่ใช่รอหลิวเจียฮุยมาคุยราคากัน เขาคงสั่งให้ลูกน้องรีบพุ่งเข้าไป ฟันมีดฆ่าเด็กฟ้าสูงแผ่นดินต่ำนี้ให้ตายไปเลย
แต่ว่าเห็นแก่เงิน เขายังคงบังคับความโกรธแค้นในใจ และเยาะเย้ย:"เด็กน้อย ฉันจะไม่พูดไร้สาระกับแก ถ้าหลังจากที่คุณหลิวมา ไม่สามารถให้คำตอบที่พอใจกับฉัน เรื่องแรกที่ฉันจะทำคือตัดลิ้นแกให้ขาดซะ!"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย :"คุณยอมรอ งั้นผมก็จะอยู่จนจบ"
พูดไป เขาก็เหลือบมองหลิวม่านฉง และถามฮงหยวนซาน:"คุณท่านฮง ไม่ทราบว่าลูกสาวของผมทำอะไรให้สำนักฮงเหมินขุ่นเคืองครับ ขอร้องได้โปรดเห็นว่าแกยังเด็กอยู่ ขอได้โปรดเข้าใจ อย่าไปถือสาแกเลย"
ฮงหยวนซานร้องฮึ และพูดว่า:"คุณหลิวอาจจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ลูกสาวของคุณและเพื่อนของเธอ ได้ทำร้ายลูกศิษย์สำนักฮงเหมินของผมสิบกว่าคน และยังลักพาตัวจงจื่อทาว หลานของผมไปอีกด้วย เรื่องนี้ ถ้าคุณไม่ให้เธออธิบายกับผม ผมจะปล่อยไปได้อย่างไร? "
เมื่อหลิวเจียฮุยได้ยินแบบนี้ ก็ตกใจทันที และโพล่งถามหลิวม่านฉงว่า:"ม่านฉง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ! "
หลิวม่านฉงพูดว่า:"จงจื่อทาวพาคนสะกดรอยตามหนู อยากทำไม่ดีกับหนู และยังอยากจะฆ่าคุณเย่อีก คุณเย่มีความขัดแย้งกับพวกเขา เพราะช่วยหนู!"
หลิวเจียฮุยรีบพูดกับฮงหยวนซานว่า:"คุณท่านฮง ดูเหมือนว่าหลานชายของคุณจะไม่ทำตามกฎก่อน ดังนั้นไม่ว่ายังไง ก็ไม่ควรปล่อยให้ลูกสาวของผมอธิบายกับคุณสินะ?"
ฮงหยวนซานลุกขึ้นอย่างเร็ว ชี้ไปที่หลิวเจียฮุย และพูดอย่างโกรธเคืองว่า:"คุณคิดว่าผมให้คุณมาที่นี่ เพื่อจะคุยเหตุผลกับคุณเหรอ? ลูกศิษย์สำนักฮงเหมินของผมได้รับบาดเจ็บหลายสิบคน และหลานชายของผมหายไป ถ้าวันนี้คุณให้คำอธิบายกับผมไม่ได้ ผมจะฆ่าลูกสาวของคุณไปด้วย และให้คำอธิบายกับลูกศิษย์สำนักฮงเหมินของผม!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...