เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น หลิวม่านฉงลุกขึ้นจากเตียงนอน แต่เดิมเธอคิดว่าเย่เฉินยังคงพักผ่อนอยู่ในห้อง แต่เมื่อเธอลงมาที่ชั้นล่างก็ได้พบว่า เย่เฉินได้กินอาหารเช้าเสร็จ และเตรียมพร้อมที่จะออกไปแล้ว
เธอถามเย่เฉินด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “คุณเย่ คุณจะออกไปทำอะไรแต่เช้า?”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันอยากจะออกไปเดินเล่นสักหน่อย เพื่อดูว่ามีคฤหาสน์กี่หลังอยู่ที่ถนนชือซุน”
หลิวม่านฉงถามด้วยความประหลาดใจว่า “คุณเย่ อย่าบอกนะว่าคุณอยากจะซื้อบ้านอยู่ในถนนชือซุน?”
เย่เฉินยิ้มและพูดอย่างผ่านๆ ว่า “ใช่ แต่ก็ไม่ใช่ แม้ว่าจะซื้อก็ไม่ใช่ฉันซื้อ”
หลิวม่านฉงไม่ค่อยเข้าใจความหมายในคำพูดของเย่เฉิน แต่ฟังดูแล้วเหมือนว่าเย่เฉินจะสนใจกับถนนชือซุนมาก ดังนั้นเธอจึงรู้สึกดีใจอย่างวยิ่ง และพูดอย่างรวดเร็วว่า “ถ้าคุณเย่สนใจบ้านที่นี่ ฉันสามารถให้คำแนะนำได้ คฤหัสถ์ตระกูลฮั่วที่อยู่ติดกับบ้านเรากำลังประกาศขาย และมันคือทรัพย์สินของตระกูลฮั่วแห่งเกาะฮ่องกาง”
เย่เฉินหัวเราะและกล่าวว่า “งั้นฉันก็ออกไปเดินดูสักหน่อย”
หลิวม่านฉงรีบถามว่า “ให้ฉันไปเป็นเพื่อนคุณหรือไม่”
“ไม่เป็นไร” เย่เฉินพูดว่า “อีกสักครู่เธอยังมีธุระที่จะต้องไปทำไม่ใช่หรือ?”
หลังจากพูดแล้ว เขาก็พบว่าสีหน้าของหลิวม่านฉงดูไม่ค่อยจะดีนัก ดังนั้นเขาจึงถามด้วยความสงสัยว่า “ม่านฉง เมื่อคืนนี้คุณนอนนอนไม่ดีหรือเปล่า?”
หลิวม่านฉงรู้สึกเขินเล็กน้อย ในขณะที่จัดทรงผมของเธอ และก็พูดอย่างติดๆ ขาดๆ ว่า “อันนั้น.......เมื่อคืนนี้ฝนตกอยู่ตลอด.......ฉันเลยนอนไม่ค่อยจะหลับ........”
เย่เฉินก็ไม่ได้คิดมาก พยักหน้าเบาๆ และพูดกับเธอว่า “สีหน้าของคุณดูแย่มาก และยังจะต้องไปทำธุระที่จิมซาจุ่ยทั้งวัน ฉันเกรงว่าร่างกายของคุณจะทนไม่ไหว”
เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็เดินเข้าไปหาหลิวม่านฉง และพูดอย่างจริงจังว่า “มา ยื่นมือมาให้ฉัน”
หลิวม่านฉงไม่รู้ว่าเย่เฉินอยากจะทำอะไร แต่ก็ยังคงหน้าแดง และยื่นมือขวาของตัวเองให้เขาไป
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และกล่าวว่า “ม่านฉง คุณไปทานข้าวที่ห้องอาหารก่อนเถอะ ฉันจะออกไปเดินเล่นสักหน่อย”
“โอเค” หลิวม่านฉงพยักหน้า และพูดว่า “ถ้าคุณเย่มีคำถามใดๆ สามารถทักถามฉันใน WeChat ได้ตลอดเวลา ถ้าคุณชื่นชอบบ้านหลังไหน สามารถถ่ายรูปเลขที่บ้านไว้ และฉันจะหาคนช่วยสอบถามรายละเอียดให้”
“โอเค”
เย่เฉินตอบตกลง จากนั้นก็โบกมือให้หลิวม่านฉง และก็เดินออกจากคฤหาสน์ของตระกูลหลิวตามลำพัง
ตามที่เขาบอกกับหลิวม่านฉงในตอนเมื่อกี้นี้ เขาวางแผนที่จะซื้อบ้านอยู่ในถนนชือซุนจริงๆ แต่ว่า เขาไม่ได้วางแผลที่จะซื้อเอง แต่กลับวางแผนที่จะให้หลิวเจียฮุยจ่ายเงินซื้อบ้าน
อีกอย่าง หลังจากที่ซื้อมันมาแล้วตัวเองไม่ได้วางแผนที่จะอาศัยอยู่คนเดียว แต่วางแผนที่จะให้ลุงโจงและคนในครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ที่นี่
หลิวเจียฮุยก้าวร้าวและบังคับลุงโจง ความคิดที่สังหารหนาแน่น แม้ว่าเย่เฉินไม่ได้ตั้งใจจะหาเรื่องเขา แต่ก็ยังจำเป็นต้องลดศักดิ์ศรีและจิตวิญญาณของเขาอย่างรุนแรง นี่มันก็เป็นเรื่องท่าจำเป็นอยู่!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...