เย่เฉินเดินชมไปรอบๆ ในถนนชือซุน และยิ่งรู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้มีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ไม่เหมือนใคร
ที่ดินอันมีค่าบนเกาะฮ่องกางทุกตารางนิ้ว ในถนนชือซุนมองไม่เห็นความแออัดเลยแม้แต่น้อย และความหนาแน่นของคฤหาสน์รอบถนนผานซานก็ไม่สูงเกินไป คฤหาสน์แต่ละหลังเป็นคฤหาสน์ที่มีประตูเดียวและหนึ่งลานบ้านอยู่ภายใน
ประกอบกับสภาพอากาศที่อบอุ่นและชื้นในภาคใต้ การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ไม่เพียงแต่เงียบสงบ แต่ยังสะดวกสบายอีกด้วย
เขาเห็นคฤหาสน์ของตระกูลฮั่วที่หลิวม่านฉงกล่าวถึง ประตูบ้านถูกปิดแน่น และดูเหมือนว่าไม่มีใครอาศัยอยู่ในนั้นมานานแล้ว แม้ว่าส่วนหน้าของบ้านจะเก่าไปหน่อย แต่ก็ยังดูมีสไตล์และหรูหรามาก
เย่เฉินเดินไปรอบๆ และเมื่อเขากลับไปถึงที่บ้านพักตระกูลหลิว หลิวม่านฉงก็เดินออกมาจากข้างในพอดี เมื่อเห็นเย่เฉิน ใบหน้าอันสวยงามของเธอก็แดงก่ำ และเอ่ยปากถามว่า “คุณเย่ เดินชมเป็นยังไงบ้าง?”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “ดีมาก นี่คุณกำลังจะออกไปแล้วใช่ไหม?”
“ใช่” หลิวม่านฉงยิ้มและกล่าวว่า “ฉันจะพยายามจบงานในช่วงเช้าของวันนี้ และเมื่อเวลานั้นฉันไปรับคุณที่บริษัทของพ่อฉัน”
“โอเค” เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “แต่ไม่ต้องกังวล คุณไปทำธุระสำคัญของคุณก่อน”
หลิวม่านฉงกล่าวว่า “โอเคคุณเย่ งั้นฉันไปก่อนนะ”
เย่เฉินกำชัดว่า “เดินทางปลอดภัย”
เมื่อมองดูหลิวม่านฉงขับรถออกไป เย่เฉินถึงเดินเข้าไปในวิลล่าอย่างสบายๆ
ทันทีที่หลิวเจียฮุยเห็นเขา เขาก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณเย่ ฉันได้ยินจากม่านฉงว่า คุณสนใจที่จะซื้ออสังหาริมทรัพย์อยู่ในถนนชือซุนงั้นหรือ?”
อย่างไรก็ตาม เย่เฉินก็ไม่รู้สึกแปลกใจเลย
เพราะยังไง เธอก็คือคู่สมรสของหลิวเจียฮุย หลิวเจียฮุยจะต้องบอกเรื่องที่เกิดขึ้นที่บาร์หลานกุ้ยฝ่างสำนักฮงเหมินในเมื่อคืนนี้กับเธออย่างแน่นอน ดังนั้นในวันนี้ฟางเจียซินรู้ว่าตัวเองมีภูมิหลังที่ยอดเยี่ยม และทัศนคติของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างมากโดยธรรมชาติ
ดังนั้น เย่เฉินจึงหัวเราะคิกคัก และเอ่ยปากพูดว่า “คุณนายหลิวเกรงใจมากเกินไปแล้ว ฉันยังไม่มีความคิดที่จะไปตั้งรกรากที่เกาะฮ่องกาง เรื่องพวกนี้ค่อยว่ากันอีกทีในไม่กี่ปีข้างหน้า”
เมื่อหลิวเจียฮุยได้ยินดังนั้น เขาก็รีบพูดว่า “โอ้ยคุณเย่ ในสังคมที่พัฒนาเร็วขนาดนี้ แนวความคิดเรื่องการตั้งถิ่นฐานได้หายไปนานแล้ว แม้ว่าคุณจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่ ตราบเท่าที่คุณอยากจะมาเกาะฮ่องกาง นั่งเครื่องบินก็แค่สองชั่วโมงก็มาถึงแล้ว พูดตามตรงมันสะดวกกว่าการขับรถออกนอกเมืองเลยทีเดียว”
เมื่อพูดอย่างนั้น หลิวเจียฮุยก็กล่าวเสริมว่า “อีกอย่าง ฉันก็มีเครื่องบินส่วนตัวอีกสองสามลำพอดี ถ้าคุณเย่อยากจะมาที่เกาะฮ่องกาง ก็แค่โทรหาฉันล่วงหน้าสักสองสามชั่วโมง ฉันก็จะจัดเครื่องบินไปรับคุณทันที เครื่องบินเพิ่งมาถึงหลังจากลงจอดที่สนามบิน คุณไม่จำเป็นต้องนั่งรถ ฉันจะจัดเฮลิคอปเตอร์โดยตรง และรับคุณมาที่ถนนชือซุนเลย คุณมาพักอาศัยที่เกาะฮ่องกางสักสองสามวันค่อยกลับไป อันที่จริงมันก็เหมือนกับออกมาเที่ยวเล่นในวันสุดสัปดาห์เลยทีเดียว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...