“แน่นอน” หลิวเจียฮุยพูดด้วยรอยยิ้มว่า “บอกตามตรงคุณเย่ ราคาบ้านบนเกาะฮ่องกางนั้นแพงจนน่าตกใจอยู่แล้ว อยู่ที่เซ็นทรัล ราคาของอาคารสำนักงานชั้นยอดอยู่ที่ประมาณสองหมื่นดอลลาร์ฮ่องกงถึงสามหมื่นต่อตารางฟุต ในขณะที่ราคาสิบเอ็ดตารางฟุต ถึงถูกแปลงเป็นหนึ่งตารางเมตรในแผ่นดินใหญ่ ก็คือว่า ราคาอาคารสำนักงานหนึ่งตารางเมตรที่นี่ มากกว่าสามแสนดอลลาร์ฮ่องกง”
เมื่อพูดอย่างนั้น หลิวเจียฮุยชี้ไปที่อาคารข้างถนน และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อาคารหลังนี้ขายไปหนึ่งยูนิตเนื้อที่สองร้อยหกสิบตารางเมตรเมื่อต้นปีที่ผ่านมา และขายได้ร้อยยี่สิบล้านดอลลาร์ฮ่องกง”
เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “สองร้อยหกสิบตารางเมตร ก็สามารถขายได้ด้วยเงินจำนวนมากขนาดนี้ งั้นอุตสาหกรรมของคุณหลิวในที่นี้ คงจะเกินหมื่นพันล้านดอลลาร์ฮ่องกงไปนานแล้วใช่ไหม?”
หลิวเจียฮุยกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “อาคารสำนักงานสองแห่งที่ฉันมีอยู่นั้น มีมูลค่ารวมราวๆ สองหมื่นสี่พันล้านดอลลาร์ฮ่องกง”
เย่เฉินถามอีกครั้งว่า “ใช่แล้ว ถนนคนเดินที่คุณหลิวซื้อให้คุณม่านฉงในปีนั้น มีราคาเท่าไหร่?”
หลิวเจียฮุยหัวเราะ และพูดว่า “คุณเย่ เมื่อพูดถึงถนนคนเดินเส้นนั้น มันเป็นการลงทุนที่ยอดเยี่ยมจริงๆ สิบปีที่แล้ว ฉันใช้เงินหนึ่งร้อยห้าสิบแปดล้านดอลลาร์ฮ่องกงซื้อถนนสายนั้น ถ้านำมาพัฒนาใหม่ เพียงแค่ที่ดินอย่างเดียวก้มีมูลค่าอย่างน้อยสามพันล้าน!”
เมื่อพูดเช่นนั้น หลิวเจียฮุยกล่าวกับเย่เฉินด้วยเสียงต่ำว่า “เจ้านายของบริษัทหลักทรัพย์หย่าเถิงเห็นชอบกับถนนสายนั้น และอยากจะรื้อถอนและสร้างศูนย์กลางการค้า ถ้าฉันร่วมมือกับพวกเขา พวกเขาจะลงทุนหนึ่งหมื่นห้าพันล้านดอลลาร์ฮ่องกงเพื่อการก่อสร้าง ฉันใช้ที่ดินลงทุน และแบ่งหุ้นให้ฉันสามสิบเปอร์เซ็นต์ สิ่งที่ฉันพูดกับพวกเขาในตอนนี้คือ ฉันจะใช้ที่ดินเป็นราคาห้าพันล้านเพื่อลงทุนในหุ้น แล้วลงทุนเข้าไปอีกสองพันหกร้อยล้าน ฉันจะถือหุ้นห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ และเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่”
เย่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย และกล่าวว่า “ถนนสายนี้ดูเหมือนจะมีความสำคัญมากสำหรับคุณม่านฉง หากถูกพัฒนาใหม่ มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะยอมรับมัน”
หลิวเจียฮุยตกใจเล็กน้อย แล้วก็ยิ้มและพูดว่า “ฉันเคยคบหากับผู้หญิงมามากมาย และฉันจะเข้าใจผู้หญิงมากกว่าผู้ชายโดยธรรมดา ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบใช้อารมณ์เกินไป นี่ก็เป็นจุดอ่อนตามธรรมชาติของตัวละครผู้หญิง ดังนั้นคุณดูสิ ทำไมคนส่วนใหญ่ที่รวยที่สุดในโลกนี้จะเป็นผู้ชาย? หากพูดตรงๆ ก็คือเพราะผู้ชายมักมีเหตุผลในการเป็นผู้นำ และสามารถเห็นแก่ผลกำไรได้อย่างแท้จริง และไม่คำนวนถึงผลที่จะตามมาในวงการธุรกิจ มีแต่คนที่มีเหตุผล และใจเย็นพอเท่านั้น ถึงจะสามารถทำเงินได้มากมาย!”
เย่เฉินรู้สึกรังเกียจหลิวเจียฮุยมากขึ้นเล็กน้อยอยู่ในใจ และพูดเบาๆ ว่า “สำหรับคุณม่านฉงแล้ว มีปัจจัยยังชีพทางจิตวิญญาณของเธออยู่ที่นั่น ดูเหมือนไม่สมควร ที่จะรื้อถอนมันเพื่อหาเงิน?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...