ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4464

เย่เฉินพยักหน้า เดินตามหลิวเจียฮุยออกจากลิฟต์ และก็เห็นสาวงามสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูลิฟต์ ตัวสูงและใส่ชุดกระโปรงสั้น โค้งคำนับด้วยความเคารพและพูดว่า “สวัสดีครับท่านประธาน!”

หลิวเจียฮุยรีบชี้ไปที่เย่เฉิน และพูดกับทั้งสองคนว่า “ท่านนี้คือแขกผู้มีเกียรติของฉัน คุณเย่ รีบทักทายคุณเย่!”

สองสาวก็รีบพูดพร้อมกันว่า “สวัสดีค่ะคุณเย่!”

เย่เฉินทำท่าทางด้วยรอยยิ้ม แล้วเดินตามหลิวเจียฮุยไปที่ออฟฟิศของเขา

สิ่งที่น่าตลกคือ ระหว่างทางได้พบกับพนักงานหญิงอย่างน้อยเจ็ดหรือแปดคนที่แต่งกายและมีรูปร่างที่เหมือนกัน นอกจากนั้น ในชั้นนี้แทบจะไม่มีพนักงานชายเลย

ดังนั้น เย่เฉินจึงถามด้วยความสนใจว่า “คุณหลิวทำไมที่นี่ถึงมีแต่พนักงานเป็นผู้หญิงทั้งหมด?”

“มันสะดุดตา!” หลิวเจียฮุยกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “โดยพื้นฐานแล้ว ส่วนใหญ่พนักงานของฉันเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินและเป็นนางงามฮ่องกง พวกเขาทั้งหมดสูงร้อยเจ็ดสิบห้าเซนติเมตร และอายุต่ำกว่ายี่สิบแปดปี ฉันจ่ายค่าจ้างให้พวกเขาเป็นสองเท่า แต่พวกเขาไม่ต้องดำรงในตำแหน่งสำคัญใดๆ แค่แต่งตัวสวยงามแบบนี้ทุกวันมาทักทาย และรับใช้ฉันอย่างดีพร้อมๆ กันก็พอแล้ว”

ขณะที่เขาพูด เขาก็กลัวว่าเย่เฉินจะเข้าใจผิด และอธิบายอย่างรวดเร็วว่า “คุณเย่ บริการแบบนี้ที่ฉันพูดไปไม่ได้มีความหมายอื่นๆ เป็นการบริการแบบประจำวัน ปกติ และบริสุทธิ์”

เย่เฉินกล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “ฉันได้ทำความเข้าใจกับสไตล์การทำงานของคุณหลิวมาพอสมควรก่อนมาที่นี่ ดังนั้นเรื่องแบบนี้คุณหลิวจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายอย่างจงใจ”

หลิวเจียฮุยหัวเราะอย่างเชื่องช้า เกาหัวแล้วพูดว่า “โอ๊ย ช่วงเวลาอันยาวนานที่ผ่านมา มีผู้คนภายนอกมักมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับฉันอยู่เสมอ ถ้าคุณเย่ได้ยินเรื่องอุกอาจอะไรไป อย่าถือเอาจริงเอาจังเลย”

“โอเค” เย่เฉินนั่งลงบนโซฟาในห้องทำงานของเขา และพูดอย่างสบายๆ ว่า “คุณหลิว เรามาคุยเรื่องสำคัญกันเถอะ คุณอยากจะร่วมมือกับบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดอย่างไร?”

หลิวเจียฮุยไม่คาดคิดเลยว่าเย่เฉินจะตรงเข้าประเด็นอย่างรวดเร็วเช่นนี้ และรีบพูดอย่างประจบว่า “มันเป็นแบบนี้คุณเย่ ในความดูแลก็มีบริษัทขนส่งแห่งหนึ่งด้วย แต่การดำเนินการไม่ค่อยดี และความสามารถในการขนส่งสูญเปล่าไปมากมาย ดังนั้นฉันจึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสามารถได้ร่วมมือกับบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด ในเชิงลึก และแบกรับคำสั่งซื้อที่จัดการไม่ได้จากบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด”

เย่เฉินพูดอย่างเฉยเมยว่า “ความร่วมมือแบบนี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่สิ่งสำคัญคือคุณยินดีที่จะจ่ายกำไรให้กับบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดมากแค่ไหน?”

หลังจากพูด เขาก็จงใจเหลือบมองเย่เฉิน และพึมพำกับตัวเองว่า “บ้าเอ๊ย ไอ้สารเลวไอ้แซ่หยาง ไม่มีเรื่องอะไรจะวิ่งมาหาฉันเพื่ออะไร ทำให้ดูเหมือนทุกคนคุ้นเคยกันอย่างดี”

เย่เฉินหัวเราะ และพูดว่า “คุณหลิว คุณอยู่ในวงการบันเทิงอยู่ตลอด และทักษะการแสดงของคุณนั้นแย่มากจนไร้เหตุผลเลยจริงๆ”

หลิวเจียฮุยแทบรอไม่ไหวที่จะขุดรูบนพื้นและมุดเข้าไปทันที และกัดฟันพูดว่า “ไม่ ไม่ คุณเย่ ฉันไม่คุ้นเคยกับวงการบันเทิงจริงๆ .........”

เย่เฉินโบกมือ “ช่างมันเถอะ ในเมื่อเขาเป็นเพื่อนที่ดีของคุณ ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไล่ออกไปข้างนอก คุณก็แนะนำให้ฉันรู้จักกับเขาสักหน่อยก็ดี”

หลิวเจียฮุยมองไปที่เย่เฉิน ตกตะลึงเล็กน้อย และคิดกับตัวเองว่า “ฉันคิดว่าไอ้แซ่เย่คนนี้เป็นคนดีที่สงวนตัวจริงๆ แต่ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนประเภทที่ดีแต่ปาก แต่ในจิตใจนั้นเต็มไปด้วยความชั่วร้าย เขาต้องเคยได้ยินหยางเทียนเซิงที่จะนำหนุ่มสาวหน้าใหม่สองคนมาที่นี่แน่นอน ดังนั้นจึงเกิดความคิดแบบนั้นขึ้นมา........”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็เปลี่ยนโฉมหน้าทันที และพูดกับเลขานุการด้วยรอยยิ้มว่า “เร็วเข้า รีบเชิญพวกคุณหยางเข้ามา!”