ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 447
บทที่ 447
คุณท่านซ่งก็ไม่ได้โง่ โชคอะไรที่สามารถทำให้คนคนหนึ่งอ่อนเยาว์ได้เป็นสิบปี?
คาดว่าเรื่องมหัศจรรย์เช่นนี้ ในเมืองจินหลิง คงจะมีเพียงคนเดียวที่สามารถทำได้ คนคนนั้น ก็คือ เย่เฉิน อาจารย์เย่！
ถึงแม้ซือเทียนฉียังไม่ตอบ แต่ในใจคุณท่านซ่งก็มั่นใจ ซือเทียนฉีน่าจะได้อะไรดีๆ สักอย่างที่อาจารย์เย่ให้ไว้ ถึงได้เปลี่ยนมาหนุ่มขึ้นขนาดนี้
ซือเทียนฉีในตอนนี้ ก็มีสีหน้าเลิ่กลั่ก
ไม่ได้รับอนุญาตจากอาจารย์เย่ เขาจะไม่พูดเรื่องยาอายุวัฒนะออกไปแน่นอน
เพราะถึงอย่างไร เมื่อวานนี้อาจารย์เย่เพิ่งเตือนตนเองว่า ห้ามบอกใครเด็ดขาด
แต่ว่า ตอนนี้คุณท่านซ่งเดาออกแล้ว ก็เลยทำตัวไม่ถูก
เขาเห็นคุณท่านซ่งทำหน้ามั่นใจ ก็เลยพูดอย่างเคอะเขินว่า “พี่ซ่งครับ เรื่องนี้พี่เดาออกเองนะครับ อย่าไปบอกอาจารย์เย่นะว่าผมเป็นคนพูด......... อาจารย์เย่ไม่ให้ผมบอกใคร”
คุณท่านซ่งได้ยินดังนั้น ในใจก็ยิ่งมั่นใจกับการเดาของตนเอง
คนที่ให้ของดีกับซือเทียนฉี ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนที่ตนเองอยากจะให้มาเป็นหลานเขย เย่เฉิน อาจารย์เย่นี่เอง！
ในใจคุณท่านซ่งตอนนี้ ก็อิจฉาอย่างมาก
ถึงขนาด อิจฉามากจนแอบมีความริษยาอยากได้อยู่เล็กๆ
มีหรือเขาจะไม่อยากเป็นแบบซือเทียนฉี? คนอายุ70 แต่ดูไปแล้วเหมือนคนอายุ60
มีหรือเขาจะไม่อยากมีอายุที่มากขึ้นเป็น10ปี หรือมากกว่านั้น?
คนเราพอถึงตอนแก่ชรา ก็ยิ่งกลัวตาย กลัวแก่ มันเป็นธรรมชาติของคน ใครก็ไม่อาจหลบหนี้ได้พ้น
และโอกาสที่เหมาะที่สุด ก็คือทำให้อาจารย์เย่มาเป็นหลานเขยของตนเอง！
ถ้าซ่งหวั่นถิงแต่งกับเขาได้ ตนเองยังจะต้องกังวลกับของดีอะไรอีกเล่า?
แต่เสียดาย ตอนนี้ซ่งหวั่นถิงไม่ได้มีอะไรคืบหน้าพัฒนากับเย่เฉินเลย นี่ทำให้คุณท่านซ่งกังวลอยู่ไม่น้อย
จะว่าไป ก็ยังคงต้องหาวิธี ทำให้วัยรุ่นสองคนนี้เข้ากันให้ได้！
ต่อให้ตระกูลซ่งต้องทุ่มกำลังทั้งหมด เสียศักดิ์ศรีทั้งหมด เพื่อให้ซ่งหวั่นถิงได้เป็นคนรักของเย่เฉิน ก็ยอม！
เนื่องจากในใจเขารู้ดี ขอเพียงตระกูลซ่งมีความสัมพันธ์ในอีกระดับหนึ่งกับเย่เฉิน ตนเองไม่เพียงจะได้ประโยชน์ ซ่งหวั่นถิงรวมถึง
คนทั้งตระกูลซ่ง ก็จะได้ประโยชน์ไปตลอดชีวิต！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...