ดังนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างสะอื้นว่า:"คุณเย่ ผม…...ผมตกลง……"
เย่เฉินโบกมือ:"คำนี้คุณอย่าพูดกับฉัน ฉันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ แม้ว่าวันนี้คุณจะดูหมิ่นฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ฉันก็ไม่เคยแตะคุณเลยแม้แต่นิดเดียว และยิ่งไม่ได้ยื่นมือขอเงินคุณเลย เรื่องวันนี้เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างคุณกับฮงหยวนซาน คุณยกเขามา หากคุณยินดีที่จะขายบริษัทบันเทิงของคุณให้กับเขา มันก็เป็นความประสงค์ของคุณเองด้วย ดังนั้นคุณสองคนหาที่ตกลงเรื่องนี้กันเองเลยได้ ฉันไม่อยากยุ่งด้วย"
หลิวเจียฮุยตะลึงเมื่อได้ยินเรื่องนี้ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจในหัวใจ:"เยดเข้เอ้ย เย่เฉินนี้มันหน้าจริงๆ แค่พูดคำสองคำ ก็ตัดตัวเองออกมาจากเรื่องนี้ได้อย่างสมบูรณ์เลย?"
หยางเทียนเซิงตอนนี้ก็มีความทุกข์ใจแต่ยากจะพูดได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถพูดได้เลย
ในความเห็นของเขา แม้ว่าเย่เฉินจะทำไร้ยางอายอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้นี้ก็ไร้ที่ติ
วันนี้ตนเป็นคนโทรหาฮงหยวนซานมาเอง และคนที่ทำเขาคือฮงหยวนซาน ไม่ใช่เย่เฉิน
ตอนนี้เย่เฉินให้เขาขายบริษัท ให้กับฮงหยวนซาน มันก็เป็นการทำธุรกิจระหว่างเขากับฮงหยวนซาน และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเย่เฉินเลยจริงๆ
กล่าวอีกนัยหนึ่ง หลังจากที่เขาผ่านอุปสรรคในวันนี้ไป ถ้าเสียใจ และให้ตำรวจเข้ามาเกี่ยวด้วย ก็ไม่มีทางที่ตำรวจจะจับกุมเย่เฉินได้ สามารถให้ตำรวจจับกุมฮงหยวนซานได้เท่านั้น
แต่ว่า ลูกศิษย์ของฮงหยวนซานมีหลายพันคน และถ้าตนแตกคอกับเขาจริงๆ มันคงจะมีแค่ตายทางเดียวไม่ใช่หรอกหรือ?
เย่เฉินพยักหน้า ชี้ไปที่เซวียซือหยู่ และพูดกับเขาว่า:"สิ่งแรกที่คุณทำหลังจากที่รับช่วงกิจการบริษัทบันเทิงต่อ คือการเปลี่ยนสัญญาของคุณเซวีย จากสัญญาฉบับเต็มก่อนหน้าของเอเจนซี่ เปลี่ยนเป็นสัญญาจ้างงานที่ปรึกษาด้านดนตรี เนื้อหาในสัญญาจ้างคือคุณเซวีย เป็นที่ปรึกษาด้านดนตรีพาร์ทไทม์ของบริษัทบันเทิง และจ่ายเงินให้คุณเซวีย 1 ล้านดอลลาร์ฮ่องกงทุกปี ในเวลาเดียวกันสัญญานี้ จะไม่บังคับให้คุณเซวียทำอะไรเพื่อบริษัทบันเทิง และห้ามจำกัดเสรีภาพของคุณเซวียในด้านใด ๆ เข้าใจไหม? "
ฮงหยวนซานพูดโดยไม่ลังเลว่า:"ไม่ต้องห่วงครับคุณเย่ ผมจะทำเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเร็วที่สุดทันที!"
เซวียซือหยู่พูดอย่างประหม่าในเวลานี้:"ทำแบบนี้ได้อย่างไรคะคุณเย่…... ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่คุณสามารถช่วยฉันยกเลิกสัญญานี้ได้ สำหรับค่าธรรมเนียมการลงนาม 1 ล้านก่อนหน้านี้ ต่อไปฉันจะทำงานอย่างช้าๆใน ทำงานไปเรียน ไป แล้วค่อยๆ ผ่อน!"
เย่เฉินโบกมือ:"เงิน 1 ล้านไม่จำเป็นต้องคืน และคุณไม่จำเป็นต้องปฏิเสธ 1 ล้านทุกปีในอนาคต เนื่องจากคุณอยากเรียนหนังสือ งั้นคุณก็ตั้งใจเรียนให้ดี หลังจากจบปริญญาโทก็เข้าปริญญาเอกได้ และหลังปริญญาเอกก็เรียนนักวิจัยหลังปริญญาเอกได้ ตราบใดที่คุณอยากเรียน คุณก็สามารถเรียนต่อไปได้ และตราบใดที่คุณยังเรียนอยู่ เงินเดือนหนึ่งปี 1 ล้านจะมีอยู่เสมอ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...