ด้วยสถานะของผู้ถือหุ้นของสนามบินเกาะฮ่องกง หลังจากหลิวเจียฮุยโทรไป ผู้บริหารสนามบินก็รีบเข้ามา หลังจากนั้นไม่นาน เขาเชิญทุกคนไปที่ห้องรับรองวีไอพีบนชั้นสองของโถงผู้โดยสารขาเข้าไป
ห้องรับรองวีไอพีนี้ เดิมทีจะใช้สำหรับต้อนรับลูกค้าวีไอพี ก่อนหน้านี้เขาก็คิดหนักว่า จะเตรียมห้องรับรองหรือไม่
แต่เมื่อเขาคิดว่าเฟ่ยเข่อซินเป็นแขกผู้มีเกียรติ เขาต้องยืนอยู่ในโถงผู้โดยสารขาเข้า และรอการต้อนรับ ถึงจะเห็นถึงความสำคัญเพียงพอ
มิฉะนั้น ถ้าเขานั่งในเลานจ์วีไอพี รอให้คนอื่นพาเฟ่ยเข่อซินมา จะดูเหมือนท่าทีสูงเกินไปเล็กน้อย
หลังจากมาที่ห้องรับรองวีไอพีแล้ว หลิวเจียฮุยยังคงกังวลเรื่องนี้อยู่ในใจ เขาจึงถามเย่เฉินว่า:"คุณเย่ ผมไม่สมควรที่จะนั่งที่นี่เพื่อรอแขก VIP ของคุณสินะ? งั้นเอางี้ บอกชื่อแขกมา ผมจะเขียนป้าย แล้วออกไปรอรับที่ข้างนอก คุณกับคุณเฟ่ยพักผ่อนตรงนี้นะครับ!"
เย่เฉินโบกมือ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณหลิว ไม่ต้องสุภาพขนาดนั้น แขกผู้มีเกียรติคือผู้อาวุโสของฉัน ฉันต้องไปรับด้วยตัวเองแน่นอน จากนั้นพวกคุณพักในห้องสักครู่ พอฉันไปรับเขามา ก็จะเชิญเขามารู้จักกับพวกคุณ"
หลิวเจียฮุยรีบพูดอย่างกระตือรือร้นว่า:"คุณเย่ งั้นผมไปกับคุณเถอะ!"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย:"ไม่ต้องจริงๆ ฉันไปเองก็พอ"
พูดไป เขาไม่ได้ให้โอกาสหลิวเจียฮุยไกล่เกลี่ยอีกเลย และเปลี่ยนไปพูดกับเฟ่ยเข่อซินว่า:"คุณเฟ่ย คุณหลิวแข็งแกร่งมากบนเกาะฮ่องกง เดี๋ยวพวกคุณคุยกันเยอะๆนะ"
ในขณะที่เศร้า เขามองฟางเจียซินที่อยู่ข้างๆ โดยไม่รู้ตัว และอดคิดไม่ได้ว่า:"ที่จริงแล้ว สำหรับผู้ชายอย่างเย่เฉิน ได้มีความแข็งแกร่งและภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ จะต้องไม่มีผู้หญิงแค่คนเดียวใช่ไหม? บางทีเขาอาจเป็นเหมือนกับฉันก็ได้ หว่านเสน่ห์ไปทั่ว…...ถึงขั้นยังมีการเลี้ยงเมียน้อยสองสามคนข้างนอก…...หากเป็นอย่างนั้น ม่านฉงก็อาจจะมีความหวังอยู่!"
เมื่อคิดแบบนี้ หัวใจที่กังวลอยู่ของหลิวม่านฉงก็ค่อยๆ หายเล็กน้อย
แต่ว่า เขาก็คิดในใจทันทีว่า:"ไม่สิ! ฉันหลิวเจียฮุยเป็นถึงคนรวยที่สุดบนเกาะฮ่องกงอีกด้วย ดังนั้นฉันไม่มีทางปล่อยให้ลูกสาวของฉันเป็นน้อยของเย่เฉินได้สินะ? ถ้าข่าวหลุดออกไป มันคงต้องขายหน้ามากจริงๆ !"
ในเวลานี้เอง เฟ่ยเข่อซินที่อยู่ข้างๆ พูดกับเย่เฉินว่า:"คุณเย่ ธุรกิจขนส่งของตระกูลเฟ่ยได้สะสมมาหลายปีแล้ว และขนาดธุรกิจค่อนข้างใหญ่ ช่วงนี้ก็อยากทำงานหนักเพื่อ ขยายตลาดเอเชีย ฉันจึงอยากทำการร่วมมือกับบริษัทนานาซู ขนส่ง กำจัดของคุณในเชิงลึก หากบริษัทนานาซู ขนส่ง กำจัดมีใบตราส่งสินค้าที่มากเกินไปในเอเชีย สามารถให้ตระกูลเฟ่ยทำการจัดเปลี่ยนได้ และถึงตอนนั้นกำไรจะให้บริษัทนานาซู ขนส่ง จำกัดเป็นใหญ่เอง!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...