ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4488

เย่เฉินพูดอย่างสบายๆ:"ไม่มีปัญหา ช่วงนี้ปริมาณการส่งออกของจีนเพิ่มขึ้น และความต้องการความสามารถในการจัดส่งฝ่ายเดียวนั้นมากจริงๆ และบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดเองก็กินไม่ได้ เดี๋ยวฉันจะบอกจือชิว ให้เธอรวมความจุฝั่งคุณ และจัดสรรอย่างสม่ำเสมอ"

"ได้ค่ะ"เฟ่ยเข่อซินยิ้มพูดเสียงอ่อน:"ถ้าอย่างนั้นก็ขอขอบคุณคุณเย่ก่อนนะคะ!"

เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"เรื่องเล็กๆ ไม่ต้องเกรงใจ"

พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่ว่านพั่วจวินและพูดว่า:"ถ้าทางคุณก็มีความต้องการทางกองกำลังคุ้มกันด้วย สามารถติดต่อกับว่านพั่วจวินได้โดยตรง"

เฟ่ยเข่อซินยิ้มพูดว่า:"เมื่อกี้ฉันก็อยากจะบอกแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นฉันจะให้ผู้รับผิดชอบธุรกิจขนส่งสินค้าติดต่อกับคุณว่านนะคะ"

ว่านพั่วจวินกำมือ และพูดว่า:"คุณเฟ่ย ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะร่วมมือกับคุณอย่างเต็มที่แน่นอน"

หลิวเจียฮุยที่อยู่ข้างๆ ก็แอบตกใจเมื่อได้ยินเช่นนี้ และคิดกับตัวเองว่า:"ทำไมฉันจะฟังที่เฟ่ยเข่อซินพูดแล้ว ดูเหมือนว่าเย่เฉินจะเป็นเจ้านายที่แท้จริงของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดล่ะ? ดูเหมือนว่าเฮ่อจือชิวนั้นจะทำตามคำสั่งของเย่เฉินล่ะ?"

เมื่อคิดแบบนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"คาดว่าเย่เฉินที่มีภูมิหลังที่ใหญ่โตเช่นนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเป็นแค่ผู้ช่วยของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด!"

"ถ้าเย่เฉินเป็นเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด แล้วความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเย่เฉิน อาจจะแข็งแกร่งกว่าที่ฉันจินตนาการไว้มาก!"

จากนั้น เขามองไปที่เย่เฉินโดยไม่รู้ตัว เห็นเลยว่าเย่เฉินมีกิริยาที่งดงาม มีบุคคลยิ่งใหญ่สองคนที่อยู่ข้างๆ อย่างว่านพั้วจวินกับเฟ่ยเข่อซินอีกด้วย อนาคตต้องไร้ขอบเขตอย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจ:"เฮ้อ! เป็นน้อยก็เป็นน้อยวะ! ช่วงมัน! ตราบใดที่ผู้ชายมีความสามารถจริงๆ แม้ว่าจะเป็นน้อยก็ถือว่าเกินเอื้อมแล้ว ต่อไปจะเอื้อมมือแตะพระเจ้าอย่างเย่เฉินได้หรือไม่ ต้องดูความสามารถของม่านจริง!"

ในเวลานี้ หลิวเจียฮุยกำลังคิดว่าจะเข้าใกล้เย่เฉินได้อย่างไร แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงอันตรายกำลังใกล้เข้ามา

สิบนาทีต่อมา ว่านพั่วจวินได้รับโทรศัพท์จากลูกน้อง ที่รีบมารายงานว่า:"คุณเย่ แขกจะออกมาแล้วครับ"

แต่ว่า เขาเองลังเลอีกด้วย ถ้าเขากลับบ้านคนเดียว มันจะนำความตายมาสู่ครอบครัวของเขาด้วยหรือไม่

หรือถ้าแม่ที่สูงอายุเห็นเขาถูกฆ่าตายกับตา จะได้รับการกระทบมากยิ่งขึ้นหรือไม่

เมื่อคิดถึงนี้ เฉินจ้างโจงแอบตัดสินใจ เขาไม่ได้วางแผนที่จะกลับบ้าน เพียงแค่รออีกฝ่ายมาหาที่ประตูสนามบินโดยตรงเลย

ในกรณีนี้ อย่างน้อยก็จะไม่ทำให้แม่ที่ชรา เห็นเขาถูกฆ่าตายกับตา

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว เฉินจ้างโจงก็ก้าวออกจากทางออกศุลกากร พร้อมที่จะรับมือกับความตาย

ในขณะนั้น จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย:"ลุงโจง ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ!"