เย่เฉินดูออกว่าเขากังวล ยิ้มพูดว่า:"ลุงโจง ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรที่สามารถปิดบังคุณได้ เเต่คุณวางใจได้ ฉันไม่ได้ควบคุมหลิวเจียฮุยกับภรรยาเขาไว้ จนถึงตอนนี้เขาทั้ง2คนยังไม่รู้เรื่องเลย รอคุณพร้อม ฉันจะพาคุณไปพบพวกเขา คุยเรื่องความแค้นระหว่างพวกเราให้กระจ่างชัดเจน หลังจากเคลียเรียบร้อย เรื่องนี้ก็จะผ่านไป ฉันสัญญา จากนี้เป็นต้นไป หลิวเจียฮุยจะไม่กล้าคิดร้ายกับคุณอีก"
เฉินจ้างโจงรับฟังถึงนี้ ในที่สุดก็โล่งใจ เขาพยักหน้าเบาๆ พูดอย่างซาบซึ้งว่า:"คุณชายเย่ ไม่ว่าท้ายสุดแล้วเรื่องราวจะเป็นอย่างไร ขอคุณชายเย่อย่าทำให้ทั้งสองคนลำบากใจ ถึงอย่างไรเรื่องราวในอดีตผมก็เป็นฝ่ายผิดก่อน……"
เมื่อตอนเฉินจ้างโจงยังหนุ่ม ไม่เคยรู้สึกผิดต่อหลิวเจียฮุยเลย
ยังไงซะ ตอนนั้นเขาเคยช่วยหลิวเจียฮุยทำเงินได้มากมาย และไม่เคยหักหลังหลิวเจียฮุย หลังจากเขาแน่ใจว่าฟางเจียซินตัดสินใจคืนดีกับเขา ถึงจะไปขอร้องหลิวเจียฮุย
และตอนนั้นฟางเจียซินยังไม่ได้แต่งงานกับหลิวเจียฮุย ตัวเขาเองก็ไม่ได้เป็นชู้
แต่ว่า เมื่ออายุมากขึ้นเรื่อยๆ เขาเริ่มตระหนักถึง ในการจัดการเรื่องนี้ ถึงเขาจะไม่เสียเปรียบ แต่ด้วยความเป็นธรรม มันได้สร้างปัญหามากมายให้หลิวเจียฮุยจริงๆ
ไม่ว่ายังไง หลิวเจียฮุยก็เป็นมหาเศรษฐีชื่อดัง ทุกคนรู้ว่าตอนนั้นเขาเลี้ยงดูฟางเจียซิน แต่ตัวเองพาฟางเจียซินหนีไป ส่งผลกระทบทางสังคมต่อเขามาก ตอนนี้คงเป็นที่นินทาพูดถึงของชาวบ้านในเกาะฮ่องกง และเรื่องภรรยาปัจจุบันของหลิวเจียฮุยเคยหนีไปกับคนอื่น
เย่เฉินก็เข้าใจความรู้สึกของลุงโจง จึงพูดด้วยรอยยิ้ม:"ลุงโจงวางใจได้ ในเมื่อฉันจะพาคุณไปพบกับพวกเขา ก็ไม่คิดจะทำให้พวกเขาลำบากใจมาดเกินไป มิฉะนั้น ฉันคงหาคนไปฆ่าพวกเขาเลย เรื่องนี้จะจบอย่างสิ้นสุด"
ขณะที่พูด เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง:"แต่ว่า ลุงโจง ครั้งนี้ฉันมาที่เกาะฮ่องกงไม่เพียงแค่ทวงความยุติธรรมให้คุณคนเดียว แต่ยังมาเพื่อทวงคำอธิบายให้พ่อของฉันอีกด้วย หลิวเจียฮุยเคยผิดคำพูดกับพ่อของฉัน เรื่องนี้ ฉันต้องให้เขาให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่ฉัน"
เฉินจ้างโจงไม่รู้จะตอบอย่างไรทันที เย่เฉินจึงเปลี่ยนเรื่อง และพูดว่า:"ลุงโจง ฉันพาคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่า คุณจะไปพบเพื่อนเก่าด้วยสภาพเสื่อมโทรมไม่ได้นะ"
"ครับ"เฉินจ้างโจงพยักหน้าเล็กน้อย เดินตามเย่เฉินอย่างประหม่า แล้วขึ้นลิฟต์ไปชั้นสอง
ห้องรับรองวีไอพีในเวลานี้ หลิวเจียฮุยยังคงตั้งตารอวีไอพีคนที่สองของเย่เฉิน และแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของวีไอพีคนนี้
ทันใดนั้นเอง เย่เฉินผลักประตูและเดินเข้ามา เมื่อเห็นหลิวเจียฮุยและภรรยามีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง เขาก็ยิ้มเล็กน้อย และปลีกตัวออก
ร่างของเฉินจ้างโจงได้เข้าสายตาของทั้ง2คนทันที
ฟางเจียซินตกใจจนพูดไม่ออก ส่วนหลิวเจียฮุยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็โกรธขึ้นทันที ชี้ไปที่เฉินจ้างโจงและตะโกนอย่างโกรธ:"เชี่ย! เฉินจ้างโจง! มึงนี่เอง!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...